Perakendede 26 yıldır, daha fazla devam edemem

Kırklı yaşlarımın ortasındayım. Hayatımın çoğunda perakende yönetiminde bulundum. Bu kariyeri istemiyordum ama beni işe alacak tek Endüstri oydu.

Bilgisayar bilimleri diplomam var. Hiç röportaj yapmadım. Kimse portföyüme bakmadı bile. Yıllarca buna devam ettim ama ne öğrenirsem öğreneyim asla kapıya adım atamadım.

Otuzlu yaşlarımda okula geri döndüm. Bir esnaf ön çıraklık eğitimi aldı. Kimsenin perakende geçmişi olan, birinci sınıf bir çırak istemediği ortaya çıktı. Dört yılın büyük bir kısmında her yere başvurdum, röportaj bile yapma şansım olmadı.

İşim stresli ve uzun çalışma saatlerine sahip. Ben çok çalışkan biriyim ama aslında işime sahip olmamın tek nedeni bunu kimsenin istememesi. Her gün eve stresli ve değersiz hissediyorum.

Perakendeden sahip olduğum bir dizi sosyal beceriyi listeleyebileceğimizi biliyorum, ancak herhangi bir yere başvurmaya hak kazanamayacaksam bile bu gerçekten önemli değil. Minimum gereksinimleri karşıladığım hiçbir şey bulamıyorum. Hangi konuda iyi olduğum gerçekten önemli değil; Hangi konuda iyi olduğumu kanıtlayabileceğim önemli. Gerçek deneyimim olmadan becerilerimi kanıtlamanın hiçbir yolu yok.

Eşim kariyer değişikliğimi destekliyor ancak bir sonraki adımın ne olacağı hakkında hiçbir fikrim olmadığı için sabırsızlanıyor. Biraz daha ders alacak kadar para biriktirdim ama en büyük engel deneyim eksikliği. Kişisel veya profesyonel bir ağım yok. Dışarıdan herhangi bir yardım alma hakkım yok.

Bir sonraki adıma ihtiyacım var ve artık hiçbir fikrim yok.