Patlayan sivilcelerden çıkan irin ve kan çok güzel kokuyor.

Yüzümde ya da sırtımda yeni patlamış bir sivilcenin kokusunu aldığımda, sanki her seferinde ilk kez eşsiz güzellikte bir şeyin kokusunu alıyormuşum gibi geliyor. Garip kokuyor ama iyi anlamda.

Ne zaman bir sivilce görsem, onu patlatıp koklamak isterim diye düşünüyorum. Kan karışırsa koku daha da güzelleşiyor, bu da kendimi çok iyi hissetmemi sağlıyor. Sanki buna bağımlıyım.

Belki sivilcelerim bana tuhaf şeyleri kabul ettirdi ama işte buradayım. Kokunun ve her şeyin bu kadar çabuk kaybolmasından nefret ediyorum. O üç saniyelik mutluluk dolu coşkunun tadını çıkarmalıyım. Birinin yüzünün sivilcelerle dolu olduğunu gördüğümde tiksinmiyorum. Her bir sivilceyi patlatmak ve ardından güzel bir koku almak için ciddi ve zorunluluk hissediyorum. O saniyelerde nirvanaya ulaştığımı ve dördüncü boyuta geçtiğimi söyleyebilirsiniz.

not: Her türlü sivilce patlatma videosunu izlemeyi seviyorum ama gerçek hayatta orada olamadığım için çok üzgünüm.