Pantolonum ve iç çamaşırım spor salonunun koşu bandında aşağı çekildi. O kadar utanıyorum ki bir daha UIC spor salonunu kullanmayacağım.

Bundan sonra gerçekten spor salonunu değiştirebilirim. Bu durum yoğun saatlerde yaşandı.

Kelimenin tam anlamıyla her zamanki gibi rutinime başladım. Yürümeye başladım ve yavaş yavaş eğimimi ve hızımı artırmaya başladım. Bugün kendimi biraz daha zorlamaya çalıştım ve hızı ve eğimi biraz fazla yükselttim. En sonunda dengemi kaybettim ve yere düştüm. Kendimi korkulukta yakaladım ama bacaklar hâlâ kauçuk platformdan sarkıyordu.

Kalçalarım lastiğe dokunduğu anda o kadar hızlı hareket etti ki eşofmanımı ve boxerımı çekip ayak bileklerime doğru fırlattı. Hızla ayağa kalktım ve bir kızın bana bakarken yüksek sesle nefesini tuttuğunu duydum. Bu olduğunda sanki bir buz küpünün içindeymişim gibi dondum. Ellerimle kendimi koruyordum ama 5-6 saniye kadar şoktaydım, ne yapacağımı bilemedim. Gerçekliğe döndükten sonra boxerımı ve pantolonumu tekrar yukarı çekip spor salonundan çıktım. Bütün bu süre boyunca bana tam anlamıyla baktı ve başka kimin gördüğünü bilmiyorum.

Çok utanıyorum. Yeni bir spor salonu bulacağım çünkü bir daha ASLA UIC Rec’e dönmeyeceÄŸim.