Blog Gönderileri

Bu yazı çok mızmız geliyorsa şimdiden özür dilerim, hayatım hakkında çok uzun süre düşünmek beni strese sokuyor. Durumumun en kötü senaryodan uzak olduğunu takdir ediyorum ve hayatım için minnettarım.

Söylenen…

Ben (22F) geçen yaz adli bilimler alanında (İngiltere, yandal/anadal yok) dereceyle mezun oldum ve bundan çok derin pişmanlık duyuyorum. İkinci yılımda bunun bana hiç de uygun olmadığını fark ettim, ancak o zamana kadar finansman nedeniyle dereceyi değiştirmek için çok geçti ve batık maliyet yanılgısı nedeniyle bunu 2:1'lik bir skorla biti...Devamını Oku

Buna mutlaka hitap eden bir kariyer yok, değil mi? Bekarlığa sahip olmanın beni, olmayan birine kıyasla daha iyi bir aday yapacağına eminim. Bu durumdan çok rahatsızım. Bu bir israf mı?

Başka bir şeye mi bakmalıyım? Bu çok endişe verici, pratik hiçbir şey beni ilgilendirmiyor ve kendimi bu konuda iyi hissetmiyorum. Sanatları severim. Kullanışsız.

Merhaba

Bu topluluğa ilk paylaşımım değil.

Lisans eğitimimi bilgisayar bilimleri alanında yapıyordum ve bugün algoritma dersimin final sınavına girdim. Sınav ağırlıklı olarak teorikti ve pratik değildi, bu yüzden çok başarısız oldum.

Artık bunu yapmak istemediğimi fark ettim. Ayrık matematik derslerinden ve teoriden nefret ediyorum, kişisel dramalarım ve zihinsel sağlığım nedeniyle bu dereceye doğru yavaş yavaş ilerliyorum, ancak bu dersten sadece bir değil iki kez başarısız olduğumu gördüm.

Kod optimizasyonundan nefret ediyorum, kodlamayı seviyor...Devamını Oku

Bu Kanada'da, bu yüzden umarım Kanada merkezli bir cevap arıyoruz.

Üniversiteyi bitirdikten sonra ilk işim (finans / işletme) bir çağrı merkezinde evden çalışmaktı. İlk başta çok keyif aldım, özellikle kendi evinizin rahatlığında olma ortamından. Ancak bir yıl çalıştıktan sonra şirketteki yeniden yapılanma nedeniyle işten çıkarıldım. Sonraki iş aramalarımda, başta müşteri hizmetleri olmak üzere evden çalışılabilecek her şeyi arardım. İşe gidip gelmeyi sevmiyorum. Kovid öncesi lise günlerimde bir perakende işinde çalıştığımı hatırlıyo...Devamını Oku

19 yaşındayım. Biliyorum, biliyorum, “önünde koca bir hayat var!!!” ve hepsi. Ama bana öyle gelmiyor. İş piyasası çöp ve bir yıl önce liseden mezun olduktan sonra daha önce iki işte çalışmama rağmen neredeyse yarı zamanlı iş bile bulamıyorum. Araba kullanamıyorum, tek destek sistemim terapistim ve sosyal görevlim ve şu anda okula gidecek param yok.

Çocukluğum boyunca istismar ve akıl sağlığı sorunlarıyla uğraştım ve bu beni korkunç bir duruma düşürdü. Uzun yıllardır terapi görüyorum, antidepresanlar alıyorum ve hala hiçbir şey beni gerçek...Devamını Oku

25f, son birkaç yılda hayat genel olarak kasvetli geçti. Son işim tam olarak istediğim gibi gitmedi ve iki yıl önce sona erdi. O zamandan beri tamamen kayboldum ve derin bir depresyona girdim. Önceki işimdeki bir bağlantı nedeniyle geçen yıl birkaç ay sözleşmeli iş bulabildim, ancak bunu uzun bir işsizlik dönemi takip etti.

Nihayet kısa süre önce kendimi tekrar ortaya koydum ve dün sadece 2 hafta kaldığımda kovulduğum bir işe girdim. Bu, rol ve ortam açısından korkunç bir uyumsuzlukla sonuçlandı - minimum düzeyde eğitim ve destek sundular ve benden her şey...Devamını Oku

Şu anda 19 yaşındayım ve UC'de kimya diploması alan ikinci sınıf öğrencisiyim. Aslında doktora yapmak istemiyorum ve kimyanın para ve iyi iş bulmak için kesinlikle iyi bir derece olmadığını biliyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Branşımı neye dönüştürebileceğimi bilmiyorum. Okulum branşımı değiştirmeme neredeyse izin vermiyor. felç edici bir depresyonum var.

Belki okul değiştirmek isterdim ama bunun mümkün olduğunu düşünmüyorum çünkü son sınıfta okumak için yeni bir okula başvuracağım çünkü mevcut başvurular kapandığı için gelecek yı...Devamını Oku

Bir süre önce buraya bir yazı yazmıştım ve yine buradayım. Hızlı güncelleme. Bunun üzerinde çok düşündükten sonra (kelimenin tam anlamıyla geceleri uzanıp bu konuyu takıntı haline getirerek ağlamak, arkadaşlarımın fikrini sormak vb.), işimi bıraktım. O kadar ruhumu tüketiyordu ki, her gün kendimi çok kötü hissediyordum. Neden yüksek maaşlı işler ruhunuzu öldürmek zorunda? Çok çalışkandım ama bu endüstri beni strese sokuyor ve olduğum noktaya kadar kapatıyor "sessiz bırakma" çoğu gün. Her neyse, bıraktım ve sonra sarmallara girdim ve...Devamını Oku

Her zaman evde yaşadım, hatırlayabildiğim kadarıyla henüz dışarı çıkmadım ya da en azından başka bir yerde yaşamadım. Yakın zamanda 35 yaşıma girdim ve son birkaç ay ila bir yıl içinde yeterli gelirim olduğunda nihayet ne kadar taşınmam gerektiğini fark ettim. Geçmişte çalışırken kendimi hazır hissetmiyordum ya da aklımda değildi, ama şimdi taşınmaya ve evimden ve genel olarak memleketimden daha fazla büyümeye hazır olduğumu hissediyorum.

Ancak sorun para ve ne yazık ki gelirim yok çünkü işim yok, son bir yıldır araştırıyorum ve avlanıyoru...Devamını Oku

Bu hepimiz için. Bu gruptaki herkes. Çünkü bahse girerim ki %99'umuz, çocukluğumuzda ya da yetişkinliğimizde bir süre bu düşünceye kapılmışızdır. Hala bu düşüncen var mı? Eminim evet ve sen henüz vazgeçmeye tam olarak hazır değilsin.

Milyarder olmak güç ve kontrol demektir.
Milyarder olmak finansal istikrar demektir.
Milyarder olmak kimsenin inkar edemeyeceği bir başarı demektir.
Milyarder olmak gerçek, gerçek özgürlük demektir.

Bazı ülkelerde hayatta kalmak kişinin milyarder olması gerektiği anlamına geldiğinde, olmayı istememek kesinlikle çıl...Devamını Oku