Ona kanımdan bir mektup yazdım ve onu da ona vermekten vazgeçtim

Eğer biri buna larp derse yemin ederim ki fotoğraflı kanıtım var

Bir keresinde bana kıymetlim demişti ve o zamandan beri ona kur yapmanın bir yolunu bulmaya çalışıyorum, bir erkek arkadaşı var ama ayrıldığında sıranın benim olacağını söylüyor.

O ne güzel, ne hoş, ne komik, ne de başka bir şey; o sadece benim değersiz aptal dostuma bir şans veren tek kişi. Onunla birlikte olmaktan nefret ediyorum ve takıntılı olduğum kişinin KENDİSİNDEN nefret ediyorum.

Mektubu yazdım ve bugün erken saatlerde onu gördüm ama ona vermekten vazgeçtim çünkü tuhaf olduğumu düşünebilir, ona zaten bazen bana verdiği gömleği giydiğimi ve onu daha fazla korkutmak istemediğimi söyledim.

Dürüst olmak gerekirse bu noktada her şeyden o kadar bıktım ki, bağırsaklarımı onun yatağına dökmek ve onunla işimin bitmesini istiyorum. bakire, öpülmemiş bir pislik olduğum halde yine de bu yalnız kadınla konuşabildiğim için bir incinme sayılır mıyım?

Ayrılığın yaklaşmakta olduğuna inanıyorum, bu zavallı bunu hak ediyor.

Her neyse, her şeyi sikeyim, üstünde emülsifiye edilmiş sperm bulunan ağaç kabuğu, araştırabildiğim her türlü saçmalıkla tatlandırılmış