On bir kiÅŸiydik

Bolo nás jedenásť Milan Lasica, Július Satinsky ve Jaroslav Filip (slovakçadan çeviri)

On bir kişiydik, şimdi on olduk, Herkes bizi yine asacaklarını söylüyor. Ama onuncusu, bugün yalnızca dokuz tanesini assınlar diyerek sessizce kayıp gitti.

Ve dokuzuncusu da acımasızdı. Yani artık mürettebatımızdan yalnızca sekiz kişi var. Sekizincisi ihanet etmeyeceğine söz verdi ama gördüğünüz gibi yedi kişi kaldı.

Sonra yedincisi yola çıktı, Artık yükü yalnızca altımız paylaşıyoruz. Ama altıncısı korkudan cesaretini kaybetmiş ve şimdi burada sadece beş kişi kalmış.

Beşincinin yüzünde tuhaf bir ifade vardı. Biz farkına bile varmadan sadece dördü yerini korudu. Ama dördüncünün cennetin kapısına dair bir isteği yoktu, Sessizce sıvıştı, artık sadece üç kişi daha kalmıştı.

Sonra üçüncüsü şöyle dedi: “Bizi hâlâ birbirimize yakınlaÅŸtıran ÅŸey nedir?” Yani buradan sadece arkadaşım ve ben kalmıştık. Sadece arkadaşım ve ben.

Şimdi bizi asmaya geliyorlar, diye haykırıyorum çaresizce, zavallı dostumu orada öylece bıraktım. On bir kişiydik, şimdi on kişi olduk. Gidip onu asmalarını izleyeceğiz… o zaman onu astıklarında.