Neredeyse 18F ve şimdiden başarısız olduğumu hissediyorum.
Yani Yeni Zelanda’da yaşıyorum ve şehrim çok merkezi değil ve en iyi eğitim fırsatlarına da sahip değil. 14 yaşımdayken aşırı zorbalığa maruz kaldığım için liseden atıldım ve o zamandan beri kaygı ve TSSB ile ilgili nedenlerden ve kendimi çok geride ve tükenmiş hissettiğim için hiçbir şey yapamadım.
Hayatımla ne yapacağımı bilmiyorum? Hiçbir şey yapacak vasfım yok, liseyi bitirdim bile diyemiyorum, bundan sonra ne yapacağımı da bilmiyorum. Gerçekten ne yapmak istediğimi bile bilmiyorum. Bu beni gerçekten çok strese sokuyor. 😭 Hiç hobim yok, depresyondayım, insanlardan ve sosyal etkileşimlerden korkuyorum ve hayatımda hiçbir şey yapabileceğime inanmıyorum.
Şu anda en azından BİR ŞEY konusunda kalifiye olmak için kurslara bakıyorum, ancak beni ilgilendiren yapabileceğim hiçbir şey olmadığını hissediyorum. Yani, nefret ettiğim bir şeyi yapmaya kendimi zorlayabilirdim ama patlayacağımdan oldukça eminim. Ben ne yaparım? Bu imkansız gibi geliyor.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Bir kariyer yolu seçmekte zorlanıyorum
Herkese merhaba! Colorado'daki üniversitede ikinci sınıf öğrencisiyim. Hangi mesleği yapmak istediğimi seçerken gerçekten çok zorlanıyorum. Rad teknolojisi, sonografi vb. gibi uygulamal...
29 ay yakında 30 olacağım, ne yapacağımı bilmiyorum
Bu yüzden liseden mezun olduğumda bilgisayar bilimi okudum, ancak disleksik olduğum ve kodlamanın temelde imkansız hale geldiği için bu alanda hiçbir yeteneğim olmadığını kısa sürede ke...
Üniversite öğrencisi için kariyer fikirleri
Sosyoloji bölümünde okuyan ve özel eğitim alanında yan dal yapma potansiyeli olan bir üniversite ikinci sınıf öğrencisiyim ve yalnızca pediatri ile çalışmakla çok ilgileniyorum. Ölesi...
29 yaşında kariyer yolunu değiştirmeye çalışıyorum
29 yaşında iki çocuk babası. İnşaat tahmincisi olarak çalışıyorum ve iyi para kazanıyorum ama haftada 50 ile 70 saat arasında çalışıyorum ve ailemle geçirdiğim zamanın çoğunu kaç...
36 yaşında baştan başlamak - kariyer fikirleri mi?
*35 (başlıkta yazım hatası) Kariyerim çöktü ve 35 yaşında yeniden başlamanın bir yolunu bulmakta zorlanıyorum. Başlangıçta biyoloji okudum ve yüksek lisansa, tıp ya da dişçilik ok...
Kariyer yolu tavsiyesi arıyorum
Kariyer durumumla ilgili tavsiye almayı umuyorum. Biraz karmaşık olduğundan biraz uzun olacak. Lisansımı muhasebe alanında aldım ve birkaç yıl kamu muhasebesinde çalıştım. Başlangıçta...
Neredeyse 27 yaşındayım ve kayıp
Yakında 27 yaşına gireceğim ve ne yapacağımı bilmiyorum. Biraz iş geçmişim. 18-20 Bayi gemisi için depo 21-21 çilingir 7 ay sonra ayrıldı 22-23 kurye şoförü olarak iş buldu 23-...
Ailenizin sizin için istediği gelecek sizin istediğiniz h...
Herkese merhaba, ben 19M yaşındayım ve şu anda ailemle birlikte Avrupa'da yaşıyorum. Buraya taşınmak benim seçimim değildi ve o zamandan beri kendimi evimde gibi hissetmekte zorlanıyorum. ...
Gerçekten hangi kariyeri istediğinizi nasıl anladınız?
Hayatımda ne yapmam gerektiği ve nasıl bir kariyer seçeceğim konusunda kafam karıştı. Gerçekten neyin peşinden gitmek istediğinizi nasıl anladınız ve neden? Tutku mu, merak mı, para mı...
Gelecekteki kariyerle ilgili sarmalımı durdurmak için yaÅ...
Merhaba! 19 (F) yaşındayım ve şu anda hemşire olmak için üniversiteye gidiyorum! Üniversitede ikinci yılımdayım, yani bu Aralık ayında okulumun hemşirelik programına başvuracağım. DÃ...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

I never cared about my career or adult life until I understood it was a smaller part of my larger narrative.
What do you *want* to do? Or *be*?
What kind of story do you want to tell at the end?
That’s extremely vague, but that’s a cool place to be in a way. Write about it, do some research. Finding something you *really* want to pursue can remove a lot of the noise of indecision.
You’re being really honest with yourself here, which already puts you ahead of where most people start. Feeling lost, anxious, or “behind” after what you’ve gone through is completely understandable, especially when school experiences left real scars. The good news is, there are ways to rebuild confidence and direction, one small step at a time.
Speaking as an assessment scientist (Ph.D. in I/O Psychology) who specializes in helping people find meaningful careers, I’d recommend starting with two things:
**1. Take a proper career test**
Not the cheesy “Which color are you?” kind! I mean a scientific one that actually helps identify your interests, needs, and personality fit with different careers. A few free and trustworthy ones (never ask for money, no ads, and no selling your data) are:
* Testerly Career Inventory: the most comprehensive and detailed. Covers interests, needs, and personality.
* O*NET Interest Profiler: from the U.S. Department of Labor.
* Careers.govt.nz: specifically for New Zealanders.
They won’t magically hand you “the answer,” but they can help you make evidence-based decisions and spark new ideas.
**2. Talk with a career guidance counselor**
They’re literally trained and certified to help you figure out healthy next steps. In NZ, you can contact Work and Income, Careers NZ, or even local polytechnics that offer free guidance sessions. No offence to Reddit, but a certified expert can give more helpful, personalized guidance by actually getting to know you and exploring your options with you.
A good career test and guidance counselor should make a world of difference in helping you identify small, healthy next steps. Often, the path becomes much clearer once you start to walk it.