Neredeyse 18F ve şimdiden başarısız olduğumu hissediyorum.
Yani Yeni Zelanda’da yaşıyorum ve şehrim çok merkezi değil ve en iyi eğitim fırsatlarına da sahip değil. 14 yaşımdayken aşırı zorbalığa maruz kaldığım için liseden atıldım ve o zamandan beri kaygı ve TSSB ile ilgili nedenlerden ve kendimi çok geride ve tükenmiş hissettiğim için hiçbir şey yapamadım.
Hayatımla ne yapacağımı bilmiyorum? Hiçbir şey yapacak vasfım yok, liseyi bitirdim bile diyemiyorum, bundan sonra ne yapacağımı da bilmiyorum. Gerçekten ne yapmak istediğimi bile bilmiyorum. Bu beni gerçekten çok strese sokuyor. 😭 Hiç hobim yok, depresyondayım, insanlardan ve sosyal etkileşimlerden korkuyorum ve hayatımda hiçbir şey yapabileceğime inanmıyorum.
Şu anda en azından BİR ŞEY konusunda kalifiye olmak için kurslara bakıyorum, ancak beni ilgilendiren yapabileceğim hiçbir şey olmadığını hissediyorum. Yani, nefret ettiğim bir şeyi yapmaya kendimi zorlayabilirdim ama patlayacağımdan oldukça eminim. Ben ne yaparım? Bu imkansız gibi geliyor.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Özellikle güvenebileceğiniz aileniz veya arkadaşlarını...
28 yaşındayım, kimsem yok, oldukça zorlu bir çocukluk geçirdim ve diğerleri gibi güvenebileceğim köklerim veya insanlarım yok İçimde bir şeylerin eksik olduğunu hissediyorum, ah, keşk...
Çalışma alanımla ilgili güvenceye ihtiyacım var
27 yaşındayım, siyasi ve anayasal çalışmalar alanında yüksek lisansa başladım, kamu hukuku lisans diplomam hiçbir kapıyı açamadığı için daha önce hiç çalışmadım, şimdi iş fı...
17 yaşındayım ve hayatımla ne yapacağıma dair hiçbir ...
Şu anda arkadaşlarımın hayatları planlanmış durumda ama ne yapabileceğime dair hiçbir fikrim yok. Bağlam eklemek gerekirse, 1 A, 2 B, 5 C'de Ulusal 5'lerle İskoçya'da yaşamak. Yüksekleri...
Hayatımın içinde kayboldum.
Herkese merhaba, Bu girişe klasik bir hikayeyle başlayacağım: Okul hayatım boyunca, hayatımla ne yapacağımı asla bilemeyen iyi bir öğrenciydim. Ayrıntılara girmek gerekirse, liseye kadar...
Amaç nedir?
Son zamanlarda kendimi oldukça kötü hissediyorum. Geçmişte depresif dönemler yaşamış olsam da, geçen yıl bu beni gerçek bir tükenmişlik durumuna getirdi. Daha önce MBB danışmanlı...
Kurumsal Veri Danışmanlığından Elit Spor Performans Ana...
Şu anda büyük kurumsal müşterilerle çalışan bir Veri ve Yapay Zeka Danışmanıyım. Kalırsam muhtemelen birkaç yıl içinde Kıdemli Danışmana yükseleceğim. Sorun: Kurumsal ortamlarda ...
Endişeli, işsiz ve evde sıkışıp kalmışsınız; rehbe...
22 yaşındayım ve üniversitede hiç çalışmadım çünkü şiddetli anksiyetem, muhtemelen tanı konmamış depresyonum ve 17 yaşımdan beri skolyozum var. 17-19 yaşları arasında lomber skoly...
Üniversiteye geri dönmek istiyorum ama yapay zekayla ilgil...
3 yıldır üniversiteye para biriktirmek için çalışıyorum. Memur, alçıpan ustası, duvar boyacısı olarak çalıştım... Ders çalışabilmek için para biriktirmek için pek çok iş yaptı...
Sırada ne var? Sosyal hizmetten ayrılmayı düşünmek
Klinik terapi veya doğrudan hizmet sunmamama rağmen sosyal hizmet mesleğinde çalışırken inanılmaz derecede tükenmiş durumdayım. Yüksek öğrenimde, çeşitli araştırma ve değerlendirme ...
Çok çalıştım ama NE İÇİN?
Gençliğimde mutluluğa ulaşmanın zorunlu bir şey olduğu vaadiyle çok çalıştım. Bunun yerine kendimi bütün gün kapalı alanda çalışırken buluyorum. Pencereden ağaçları görüyorum...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

I never cared about my career or adult life until I understood it was a smaller part of my larger narrative.
What do you *want* to do? Or *be*?
What kind of story do you want to tell at the end?
That’s extremely vague, but that’s a cool place to be in a way. Write about it, do some research. Finding something you *really* want to pursue can remove a lot of the noise of indecision.
You’re being really honest with yourself here, which already puts you ahead of where most people start. Feeling lost, anxious, or “behind” after what you’ve gone through is completely understandable, especially when school experiences left real scars. The good news is, there are ways to rebuild confidence and direction, one small step at a time.
Speaking as an assessment scientist (Ph.D. in I/O Psychology) who specializes in helping people find meaningful careers, I’d recommend starting with two things:
**1. Take a proper career test**
Not the cheesy “Which color are you?” kind! I mean a scientific one that actually helps identify your interests, needs, and personality fit with different careers. A few free and trustworthy ones (never ask for money, no ads, and no selling your data) are:
* Testerly Career Inventory: the most comprehensive and detailed. Covers interests, needs, and personality.
* O*NET Interest Profiler: from the U.S. Department of Labor.
* Careers.govt.nz: specifically for New Zealanders.
They won’t magically hand you “the answer,” but they can help you make evidence-based decisions and spark new ideas.
**2. Talk with a career guidance counselor**
They’re literally trained and certified to help you figure out healthy next steps. In NZ, you can contact Work and Income, Careers NZ, or even local polytechnics that offer free guidance sessions. No offence to Reddit, but a certified expert can give more helpful, personalized guidance by actually getting to know you and exploring your options with you.
A good career test and guidance counselor should make a world of difference in helping you identify small, healthy next steps. Often, the path becomes much clearer once you start to walk it.