Neredeyse 18F ve şimdiden başarısız olduğumu hissediyorum.
Yani Yeni Zelanda’da yaşıyorum ve şehrim çok merkezi değil ve en iyi eğitim fırsatlarına da sahip değil. 14 yaşımdayken aşırı zorbalığa maruz kaldığım için liseden atıldım ve o zamandan beri kaygı ve TSSB ile ilgili nedenlerden ve kendimi çok geride ve tükenmiş hissettiğim için hiçbir şey yapamadım.
Hayatımla ne yapacağımı bilmiyorum? Hiçbir şey yapacak vasfım yok, liseyi bitirdim bile diyemiyorum, bundan sonra ne yapacağımı da bilmiyorum. Gerçekten ne yapmak istediğimi bile bilmiyorum. Bu beni gerçekten çok strese sokuyor. 😭 Hiç hobim yok, depresyondayım, insanlardan ve sosyal etkileşimlerden korkuyorum ve hayatımda hiçbir şey yapabileceğime inanmıyorum.
Şu anda en azından BİR ŞEY konusunda kalifiye olmak için kurslara bakıyorum, ancak beni ilgilendiren yapabileceğim hiçbir şey olmadığını hissediyorum. Yani, nefret ettiğim bir şeyi yapmaya kendimi zorlayabilirdim ama patlayacağımdan oldukça eminim. Ben ne yaparım? Bu imkansız gibi geliyor.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Hayallerimin peşinden koşmak ve gerçekte yaşamakla hokka...
Merhaba, 23 yaşında bir araba satıcısıyım ve neredeyse bir yıldır bu işte çalıştıktan sonra bunun bana göre olmadığını hissediyorum. Halkın geneli satıcılardan nefret ediyor, yön...
27 yaşında okula dönüyorum, bu sefer tıp için
Hayatımda 22'den 26'ya kadar Japonya'da yazılım mühendisi olarak çalıştığım bir kariyerim vardı. Bir süre bana iyi davrandı, ilginç projeler üzerinde çalıştım. Daha sonra 60 yaşım...
26 yaşında yeni bir derece mi alacaksınız?
Benim (26F) zaten hukuk diplomam var. Şu anda bununla ilgili uzaktan bir işim var. Çok para kazanmıyorum ama bu da önemli bir şey. Bu benim kendi işim, dolayısıyla programım üzerinde kontro...
Lisansüstü işsizlik. Dönmeyi öğrenme konusunda.
Ben (25F) yüksek lisansımı Eylül ayında bitirdim. 7 yıllık aralıksız tükenmişlik döngüsünden sonra, sonunda özgür olacağımı ve hayatımı yaşayacağımı düşündüm. Lisans yı...
Asla bir kariyer yolu bulamayacakmışım gibi hissediyorum....
MERHABA. Gerçekten zorlanıyorum ve yardıma ihtiyacım var. 23 yaşındayım ve geçen baharda psikoloji alanında lisans derecesiyle mezun oldum. Başlangıçta terapist olmayı istiyordum ama mezu...
"Boşluk" yılı için tavsiye?
Ben (21F) Mayıs ayında Sosyoloji Lisansımdan mezun oldum. Yüksek lisansa gitmek istediğimi ve bir sonraki başvuru döngüsünde doktora programlarına başvurmayı planladığımı biliyorum (to...
Kodlamayı ve arşivci(?) işini birleştiren kariyerler mi ...
Herkese merhaba! Şu anda bir ön uç geliştiriciyim ve işimin problem çözme yönünden (ve maaştan) keyif alsam da, bu konuda hiç hevesim yok. Daha tutkulu iş arkadaşlarım en son trendleri ...
28 yaşındayım, kaybolmuşum, hiçbir yeteneğim yok, işl...
Herkese merhaba, 28 yaşındayım, Asyalıyım ve kendimi tamamen hayata sıkışmış hissediyorum. Başka bir ülkede bir yıldan az çalıştım çünkü her zaman yurtdışına taşınmak ve bel...
Güzel insanlar, 33 yaşındayım, “güvenli” bir kariye...
Herkese merhaba x Bu biraz derin gelebilir ama bunu bir yere sormam lazım ❤️❤️🥲. Son on yılımı bilinçli olarak seçmediğim bir senaryoyu takip ederek geçirdim (derece, “güvenli...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

I never cared about my career or adult life until I understood it was a smaller part of my larger narrative.
What do you *want* to do? Or *be*?
What kind of story do you want to tell at the end?
That’s extremely vague, but that’s a cool place to be in a way. Write about it, do some research. Finding something you *really* want to pursue can remove a lot of the noise of indecision.
You’re being really honest with yourself here, which already puts you ahead of where most people start. Feeling lost, anxious, or “behind” after what you’ve gone through is completely understandable, especially when school experiences left real scars. The good news is, there are ways to rebuild confidence and direction, one small step at a time.
Speaking as an assessment scientist (Ph.D. in I/O Psychology) who specializes in helping people find meaningful careers, I’d recommend starting with two things:
**1. Take a proper career test**
Not the cheesy “Which color are you?” kind! I mean a scientific one that actually helps identify your interests, needs, and personality fit with different careers. A few free and trustworthy ones (never ask for money, no ads, and no selling your data) are:
* Testerly Career Inventory: the most comprehensive and detailed. Covers interests, needs, and personality.
* O*NET Interest Profiler: from the U.S. Department of Labor.
* Careers.govt.nz: specifically for New Zealanders.
They won’t magically hand you “the answer,” but they can help you make evidence-based decisions and spark new ideas.
**2. Talk with a career guidance counselor**
They’re literally trained and certified to help you figure out healthy next steps. In NZ, you can contact Work and Income, Careers NZ, or even local polytechnics that offer free guidance sessions. No offence to Reddit, but a certified expert can give more helpful, personalized guidance by actually getting to know you and exploring your options with you.
A good career test and guidance counselor should make a world of difference in helping you identify small, healthy next steps. Often, the path becomes much clearer once you start to walk it.