Neden sıradan olamıyorum

Geriye dönüp baktığımda, diğer insanların hayatlarında bir yan karakterdim, birkaç arkadaşım vardı, en iyileri veda etmeden kaybolup gitmişti, bazı sınıf arkadaşlarım daha sonra bana satmıştı, şimdi 1 veya 2 tane var, yıllar sonra konuşuyorum ama şu anda 23 metreyim, nadiren konuşuyoruz veya buluşuyoruz, kendi yolumu çizmem gerektiğini anlıyorum ama neden yapamadığımı bilmiyorum, gerçekten ilgi alanlarım iki kez kesildi mühendislik iş piyasası sayesinde kendimi iyi yaptı ama o zaman bile gerçekten bir işe ilgim ya da tekrar üniversiteye gitme isteğim yok (ki bu da hiçbir zaman tam olarak taahhüt etmedim)

Geçtiğimiz covid yılları yataktan kalkmamı kitap okumayı dizi izlememi özetleyebilirdi ama gerçekten ilginç bir şey yok gerçi sevmeme rağmen gerçekten depresif değilim ya da bu kadar şikayetim yok ama bazen keşke hayatımdaki tüm yıkıcı olaylar beni bu felç durumuna sokmadan önce bir diplomaya ya da istikrarlı bir işe ya da sosyal çevreye sahip olma şansım olsaydı diyorum akrabalarım bana dışarı çıkmamı ya da yürümemi söylüyor ama benim için gerçekten yapacak bir şey yok sadece sıkıcı ne yazık ki Zihinsel yardım farklı bir hikaye ek teşhis ritalin ya da im olmadan hayatınızı çok fazla değiştirmiyor sadece yatağımda oturuyorum