Neden hep vazgeçiyorum?
Selamlar.
16 yaşında lise son sınıf öğrencisiyim (kadın).
Her zaman bazı şeyleri bıraktım.
8. sınıfta basketbol takımına girmeye çalıştığımda çok fazla iş olduğu ve koçtan sürekli azarlandığım için istifa ettim. 5 yaşındayken baleyi sevmediğim için bıraktım. 3. sınıftayken evden çıkamayacak kadar tembel olduğum için paten yapmayı bıraktım. 10. sınıftayken piyanoya olan ilgimi kaybettiğim için bıraktım.
Ayrıca lisemde yönettiÄŸim Kodlama Kulübü’nden de ayrıldım çünkü üçüncü sınıfta yapılacak çok fazla iÅŸ olduÄŸunu ve bir kulübü baÅŸarılı bir ÅŸekilde yönetmek için zamanımı tükettiÄŸini düşündüm.
Ayrıca ben her zaman gerginim. Başarısız olmaktan korkuyorum. Bir şeyleri bu kadar bırakmamın nedenlerinden birinin de bu olduğuna inanıyorum.
Daha fazla böyle kalmak istemiyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Herhangi bir ipucu var mı?
Etiketler:
Benzer İçerikler
Kurumsal Veri Danışmanlığından Elit Spor Performans Ana...
Şu anda büyük kurumsal müşterilerle çalışan bir Veri ve Yapay Zeka Danışmanıyım. Kalırsam muhtemelen birkaç yıl içinde Kıdemli Danışmana yükseleceğim. Sorun: Kurumsal ortamlarda ...
Endişeli, işsiz ve evde sıkışıp kalmışsınız; rehbe...
22 yaşındayım ve üniversitede hiç çalışmadım çünkü şiddetli anksiyetem, muhtemelen tanı konmamış depresyonum ve 17 yaşımdan beri skolyozum var. 17-19 yaşları arasında lomber skoly...
Üniversiteye geri dönmek istiyorum ama yapay zekayla ilgil...
3 yıldır üniversiteye para biriktirmek için çalışıyorum. Memur, alçıpan ustası, duvar boyacısı olarak çalıştım... Ders çalışabilmek için para biriktirmek için pek çok iş yaptı...
Sırada ne var? Sosyal hizmetten ayrılmayı düşünmek
Klinik terapi veya doğrudan hizmet sunmamama rağmen sosyal hizmet mesleğinde çalışırken inanılmaz derecede tükenmiş durumdayım. Yüksek öğrenimde, çeşitli araştırma ve değerlendirme ...
Çok çalıştım ama NE İÇİN?
Gençliğimde mutluluğa ulaşmanın zorunlu bir şey olduğu vaadiyle çok çalıştım. Bunun yerine kendimi bütün gün kapalı alanda çalışırken buluyorum. Pencereden ağaçları görüyorum...
22M EÄŸitimime devam mı etmeliyim yoksa yapay zekaya karÅŸÄ...
15 yaşımdan beri bu tür sorunlarla uğraşıyorum ama lise yıllarımda en yüksek nottan daha düşük not aldığım anlar dışında bu konuyu şimdiki kadar düşünmemiştim. Artık üniversit...
Yardım
İçerik oluşturma, serbest çalışma vb. pek çok şey yapmak istiyorum ve aslında içerik oluşturuyorum.. neyi sıfırdan öğrenmeye başlamalıyım???
39M: Kağıt üzerinde istikrarlı, gerçekte berbat
Herkese merhaba, Hayatta nerede olduğumu anlamaya çalışan 39 yaşında bekar bir adamım. Yıllar geçtikçe işleri, roller ve hatta endüstrileri değiştirdim. Rahatsız edici gerçek şu ki,...
Hayatınızın tamamen farklı bir yöne gittiğini ne zaman...
16 yaşında: Normal bir üniversiteye gideceğimi, normal bir iş bulacağımı, bir şehirde yaşayacağımı varsayıyordum 22 yaşında: Üniversite programım için birkaç ayda bir farklı bir ...
36 yaşındayım ve hayatımı değiştirmek istiyorum
Åžu anda hayattan nefret ediyorum ve nereye gideceÄŸim konusunda gerçek bir çıkmazdayım. 36 (f) yaşındayım, ailemle yaşıyorum, son 5 yıldır tam zamanlı serbest meslek sahibi dövme sanatÃ...
4 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

It sounds like once things aren’t fun anymore, you quit. Learning something new isn’t always fun and exciting and time doesn’t always pass by quick. It’s tiring at times, requires discipline and effort, and once you push through the initial learning curve then you truly know if you like it or not. You call it quits too early.Â
I mean to be honest quitting things when you’re 5 years old or in the third grade is not reflective of you at all, that’s so young. Not necessarily indicative of who you are as a person.
If you stopped the coding club because you didn’t feel like you had the time to dedicate to it, that’s objective a good decision and is being considerate of other people as well.
Not excusing you entirely but this doesn’t seem problematic to me at all. The one thing to address is the fear of failure, which is kinda normal but something you need to get used to especially if you pursue something in tech(or most careers). Failure is normal, failure is common, you’re probably going to fail at many things throughout your life, it’s really all about how you respond to it. Push through, learn from mistakes and then don’t make them again. It’s a big part of how you grow both personally and professionally.
You will have to grow and change through putting in effort.
You will never fulfill your potential if you keep giving up once you meet resistance. As a lifelong fuckup, I know this all too well. Make yourself proud.