Neden hep vazgeçiyorum?
Selamlar.
16 yaşında lise son sınıf öğrencisiyim (kadın).
Her zaman bazı şeyleri bıraktım.
8. sınıfta basketbol takımına girmeye çalıştığımda çok fazla iş olduğu ve koçtan sürekli azarlandığım için istifa ettim. 5 yaşındayken baleyi sevmediğim için bıraktım. 3. sınıftayken evden çıkamayacak kadar tembel olduğum için paten yapmayı bıraktım. 10. sınıftayken piyanoya olan ilgimi kaybettiğim için bıraktım.
Ayrıca lisemde yönettiğim Kodlama Kulübü’nden de ayrıldım çünkü üçüncü sınıfta yapılacak çok fazla iş olduğunu ve bir kulübü başarılı bir şekilde yönetmek için zamanımı tükettiğini düşündüm.
Ayrıca ben her zaman gerginim. Başarısız olmaktan korkuyorum. Bir şeyleri bu kadar bırakmamın nedenlerinden birinin de bu olduğuna inanıyorum.
Daha fazla böyle kalmak istemiyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Herhangi bir ipucu var mı?
Etiketler:
Benzer İçerikler
evet yani ben (28f) gerçekte ne yaptığımı merak ediyoru...
Hayatı eğlenerek ve kısa yollara başvurarak atlattım. Hiçbir şey yapmadım ve çok az şey başardım. Pek çok otelcilik işinde çalıştım ve önlisans eğitimimi bir hobi gibi gördüm. So...
Başarılı bir hayat yaşayan insanları kıskanıyorum
İyi bir kariyere sahip, yüksek maaşlı, yakışıklı ve sadece popüler olan, normal bir hayat yaşayan insanları çok kıskanıyorum. Öyle bir lüksüm yok ve ne kadar çabalarsam çabalayım b...
Uzay kuvvetlerinde subay olmalı mıyım? Diplomam teknik de...
Herkese merhaba, ben 29F, Uluslararası İlişkiler diplomam var ve Tedarik Zinciri Yönetimi alanında başka bir diplomaya doğru çalışıyorum. Gerçekten Uzay Kuvvetlerinde subay olabilir miyi...
22 milyon kendimden umudumu kaybediyorum
22 yaşındayım ve bir mentorluğa yatırım yapıp müşteri kazanmak için tüm paramı reklamlara harcadıktan sonra bir kez daha başarısız olduğumu hissediyorum. Yani temelde grafik tasarım...
Hayatınızı sıfırlamaya çalışırken hiç “her şeyi...
Ne zaman hayatımı yeniden düzene sokmaya çalışsam, düşündüğüm şeye girme eğiliminde olduğumu fark ediyorum. “tam sıfırlama modu.” Aniden her şeyi bir anda düzeltmek isteyeceği...
35 yaşında Donanmaya mı katılacaksınız?
Bu yüzden Pazartesi günü çağrı merkezi işimden kovuldum ve deliler gibi işlere başvuruyorum. Annem askere gitmeyi önerdi. 35 yaşındayım ve hâlâ Donanmaya katılma hakkım var. Çağrı ...
25 yaşındayım, hayatımda ne yaptığım hakkında hiçbi...
25M yaşındayım ve Hindistan'da yaşıyorum. Lisans eğitimimi bilişim teknolojileri alanında mühendislik alanında tamamladım. Şu anda bir ön uç geliştirici olarak çalışıyorum ama işim...
Yaşam yönünüzle ilgili hala çözemediğiniz tek şey ne...
Pek çok insan, hayatlarının yönü hakkında bir parça netliğin eksik olduğunu düşünüyor. İnsanların hâlâ cevaplayamadığı hangi soruları merak ediyorum.
Tamamen yeni bir başlangıç yapmak isteyen biri içi...
Herkese merhaba, 27 yaşındayım ve 2023'te aldığım BT alanında lisans derecesine sahibim. Bir yazılım mühendisinde birkaç ay stajyer olarak çalıştım ve bir yıl iş başvurusunda bulundu...
Ezilmiş Bir Hayalle Başa Çıkmak
Burada sadece genel tavsiye arıyorum. 21 yaşındayım ve havayolu pilotu olma hedefim vardı. Son 8 aydır uçuş okulundayım, zaten özel pilot lisansımı aldım ve bir sonraki dereceme yakındı...
4 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
It sounds like once things aren’t fun anymore, you quit. Learning something new isn’t always fun and exciting and time doesn’t always pass by quick. It’s tiring at times, requires discipline and effort, and once you push through the initial learning curve then you truly know if you like it or not. You call it quits too early.
I mean to be honest quitting things when you’re 5 years old or in the third grade is not reflective of you at all, that’s so young. Not necessarily indicative of who you are as a person.
If you stopped the coding club because you didn’t feel like you had the time to dedicate to it, that’s objective a good decision and is being considerate of other people as well.
Not excusing you entirely but this doesn’t seem problematic to me at all. The one thing to address is the fear of failure, which is kinda normal but something you need to get used to especially if you pursue something in tech(or most careers). Failure is normal, failure is common, you’re probably going to fail at many things throughout your life, it’s really all about how you respond to it. Push through, learn from mistakes and then don’t make them again. It’s a big part of how you grow both personally and professionally.
You will have to grow and change through putting in effort.
You will never fulfill your potential if you keep giving up once you meet resistance. As a lifelong fuckup, I know this all too well. Make yourself proud.