Neden hep vazgeçiyorum?
Selamlar.
16 yaşında lise son sınıf öğrencisiyim (kadın).
Her zaman bazı şeyleri bıraktım.
8. sınıfta basketbol takımına girmeye çalıştığımda çok fazla iş olduğu ve koçtan sürekli azarlandığım için istifa ettim. 5 yaşındayken baleyi sevmediğim için bıraktım. 3. sınıftayken evden çıkamayacak kadar tembel olduğum için paten yapmayı bıraktım. 10. sınıftayken piyanoya olan ilgimi kaybettiğim için bıraktım.
Ayrıca lisemde yönettiÄŸim Kodlama Kulübü’nden de ayrıldım çünkü üçüncü sınıfta yapılacak çok fazla iÅŸ olduÄŸunu ve bir kulübü baÅŸarılı bir ÅŸekilde yönetmek için zamanımı tükettiÄŸini düşündüm.
Ayrıca ben her zaman gerginim. Başarısız olmaktan korkuyorum. Bir şeyleri bu kadar bırakmamın nedenlerinden birinin de bu olduğuna inanıyorum.
Daha fazla böyle kalmak istemiyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Herhangi bir ipucu var mı?
Etiketler:
Benzer İçerikler
Üniversiteden alınan sertifikalar gerçekten faydalı mı?
Üniversitemden aldığım çok fazla sertifika var ama her zaman sadece iyi işler bulmak için çalışan diplomaları duyduğum için İletişim diploması alıyorum ve özellikle çevremdeki yer...
KaybolmuÅŸ ve maÄŸlup olmuÅŸ gibi hissetmek 25F
Kendimi bildim bileli mutsuzum ve bunun nedenini ve bundan sonra ne yapacağımı çözmeye çalışıyorum. Mutlu bir çocukluk hatırlamıyorum. Pek çok sağlıksız aile dinamiği vardı ve ben d...
Zaten iki yıldır güzel sanatlardan hemşireliğe geçmek ...
MERHABA! Güzel sanatlardan ne kadar keyif alsam da, son zamanlarda hemÅŸirelik mesleÄŸine girmekle de ilgileniyorum, ama zaten iki yıldır bu alandayım! Özellikle bu kadar büyük bir deÄŸiÅŸim sÃ...
Ãœniversiteden mezun olduktan 8 ay sonra iÅŸsizim, umudumu n...
Tıpkı başlığın dediği gibi. Mayıs ayında üniversiteden mezun oldum ve 8 ay sonra kendimi tamamen kaybolmuş hissediyorum. Nispeten prestijli bir üniversiteye gittim, mümkün olan her staj ...
Boktan iş piyasası ve ciddi kısıtlamalar nedeniyle iş f...
Herkese merhaba, Geçen yıl (2025) 30 yaşına girdim ve bu benim için oldukça hayal kırıklığı yaratan bir deneyimdi. O noktada 8 ay işsizdim (işten çıkarıldım) "fazlalık"-pr...
Tavsiye arıyorum - Sadece bir adım atmaktan mı korkuyorum...
Profesyonel olarak gitmek istediğim yol hakkında çok düşündüm. Bir şey çok açık: Hayatım boyunca kendimi maaşlı bir çalışan olarak görmüyorum. Şu anda bir çalışan olarak ortalam...
Ne irade kaldı, ne arzu
Neredeyse 30 yaşındayım. Hala annem ve babamla aynı evde yaşıyoruz. Paralarını işe yaramaz bir işletme yöneticisi lisans diplomasına harcadılar, en azından benim öğrenci borcum yok. Ç...
Üniversitede tavsiyeye ihtiyacım var
Bir hata yapmışım gibi hissediyorum Yani ben psikoloji bölümü öğrencisiyim. Bu temelde durumu özetliyor. Bölüm değiştirmek için çok geç kaldım ve üniversiteye gitmek istememin asıl...
Hayattaki amacımı görmekte zorlanıyorum
Benim (24 ay) hayatım boyunca video oyunları oynamak dışında hiçbir hobim olmadı. Liseden sonra Bilgisayar Bilimleri okumak istedim ama bundan nefret ettim ve çok aptal olduğumu düşündüm,...
Yolun bir yerinde kendimi kaybettim
Büyük bir planım vardı; Meksika'dan başlayıp Arjantin'e giden yolda her ülkeyi ziyaret etmek. Çevrimiçi uzaktan çalışmayla kendimi destekleyecektim. İşlerin karmaşıklaşması çok uzun...
4 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
It sounds like once things aren’t fun anymore, you quit. Learning something new isn’t always fun and exciting and time doesn’t always pass by quick. It’s tiring at times, requires discipline and effort, and once you push through the initial learning curve then you truly know if you like it or not. You call it quits too early.Â
I mean to be honest quitting things when you’re 5 years old or in the third grade is not reflective of you at all, that’s so young. Not necessarily indicative of who you are as a person.
If you stopped the coding club because you didn’t feel like you had the time to dedicate to it, that’s objective a good decision and is being considerate of other people as well.
Not excusing you entirely but this doesn’t seem problematic to me at all. The one thing to address is the fear of failure, which is kinda normal but something you need to get used to especially if you pursue something in tech(or most careers). Failure is normal, failure is common, you’re probably going to fail at many things throughout your life, it’s really all about how you respond to it. Push through, learn from mistakes and then don’t make them again. It’s a big part of how you grow both personally and professionally.
You will have to grow and change through putting in effort.
You will never fulfill your potential if you keep giving up once you meet resistance. As a lifelong fuckup, I know this all too well. Make yourself proud.