Nasıl

Bunu nasıl söyleyeceğimi bile bilmiyorum ama hepsi tele geliyormuş gibi geliyor. Her zaman büyük bir hayalperest oldum – müzik yapmak, evlenmek, eşim olmak, bir bebek sahibi olmak istiyorum. Daha önce her zaman bir yol gördüm, zor olsa bile, ama buraya taşındığından beri her kapı beni kapalı gibi. Ne yaparsam yapayım, akmaz.

Hayatta zor seçimler yaptım – küfürlü bir aile bırakmak, küfürlü ortakları bırakmak, kafamın üzerindeyken bile asla yerleşmedim. Ve şimdi limite çarpmış gibi geliyor. Finansal istismar, duygusal istismar, sadece yıllarca sürecek. Terapide bulundum, iyileşiyorum, çok minnettarım, ama dürüstçe hayat beni korkutuyor.

Bir şeye, bir şeye doğru hareket etmek istemiyorum ama hiçbir şey kendini göstermiyor. Bir sonraki adımı bile görmekten engellenmiş hissediyorum, sanki hiçbir şey “benim için” değil. Büyümenin mücadeleden geldiğini biliyorum, ama bir noktada doğru gitmeye başlamak için gerçek bir şeye ihtiyacım var.

Burada başka kimse var mı? Tüm işi yapmak gibi, ama yol sadece görünmeyecek mi?