Maddi açıdan rahat olduğumdan emin olmak istediğimi veya en azından sürekli para konusunda endişelenmediğimi ancak hemşirelik veya mühendislikle ilgilenmediğimi biliyorum. Uzmanlık veya yeni bir iş denemek açısından ne yapmamı önerirsiniz?

Sosyal hizmet dışında hangi bölümleri düşünmeliyim (BSW’ye Ocak ayında başlayacağım, ancak Kaliforniya’daki BSW’lerin maaşının ne kadar düşük göründüğünü göz önüne alarak daha sonra değiştirmeyi düşünüyorum?)

Şu anda yarıyılın o noktasındayım ki, eğer iki hafta içinde bir ders için yemek pişirme konusunda her şey yolunda giderse, çocuk gelişimi, erken çocukluk eğitimi ve sosyal ve davranış bilimleri alanlarında dereceler kazanmakta gayet iyi olacağım (kuralları iki kez karıştırıp chdev dersinde başarısız olursam, belirli bir dersten başarısız olacağım, ancak ne olacağını göreceğiz. İki hafta daha bununla ilgilenmem gerekmeyecek).

Aslında dün bir arkadaşım ve onun arkadaşıyla kampüsü ziyaret ettim. kampüs çok güzel. İlk defa görüyordum. Dün orada tanıştığım kızlardan biri oraya ilk başladığından bu yana 3 kez branş değiştirdiğini söyledi.

Sosyal hizmete girmeyi düşünüyordum çünkü aslında gerçekten bir etki yaratmak ve evsizler topluluğuna destek olmak istiyorum. Evsizlerle gönüllü olarak çalışmayı planlıyorum, görünüşe göre Aralık ayında yerel bir barınak açılıyor ve ben de devreye girip destek olmak istiyorum. Barınma ihtiyacı olan insanlara destek olmak için vaka yönetimi yapmak isteyebilirim. Ailemin daha önce annemin kötü davranışları (her gün çığlık atması ve komşuları tetiklemesi, polisin onun psikotik bir kriz geçirdiğinden şüphelenmesi ve erkek kardeşimin şizofreni hastası olması) nedeniyle neredeyse tahliye edilme tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu gördüm ve konu bu noktaya geldiğinde konut idaresinin yeterince destekleyici olmadığını hissettim. Tahliyeyle yüzleşmek aileler için zaten stresli bir zaman olabilir ve ailenizin ihtiyaç içinde olduğu durumlarda insanların size yanıt vermediğini veya bir çözüm bulmanıza yardımcı olmaya çalışmadığını hissetmek çok kötüdür. Aslında hiçbir zaman terapist olmayı ciddi olarak düşünmedim ama dün bu konuda araştırma yaparken bu fikre açık olacağımı fark ettim. Artık vaka yönetimini Google’da araştırdığımda, yüksek lisans derecesine sahip olsam bile maaş aralığının tam olarak istediğim yerde olmadığını görüyorum. Görünüşe göre terapi, eğer bir sosyal hizmet bölümüne sadık kalacaksanız, paranın olduğu yerde, ama tutumlu olmak ve aynı zamanda bir fark yaratmak istediğimi bilmek istiyorum. Görünüşe göre CA’da BSW ile alabileceğiniz roller, benim şu anda önlisans diploması olmayan bir davranış teknisyeni olarak kazandığımdan daha iyi para kazandırmıyor ki bu da umut verici değil. Yardım edebilirsem kesinlikle 90 bin ila 150 bin dolar aralığında olmak istiyorum. İnsanlara gerçekten yardım etmek istiyorum.

2 yıllık davranış teknisyeni deneyimim ve 1 yıl 4 aylık yardımcı okul öncesi öğretmeni deneyimim var.

Ben kesinlikle içe dönük biriyim.

Sosyal hizmet alanındaki hangi rol benim için işe yarayacak gibi görünüyor?

Ocak ayında BSW’ye başlayacağım (tabii ki ana dalımı her zaman değiştirebilirim. Aslında başladığımda şu anki gibi 21 yaşında olacağım ve 1. dönemim bittiğinde 22 yaşında olacağım.) Sosyal hizmet derslerinin psikoloji sosyal hizmetlerinden daha ilginç göründüğünü düşünmüştüm (Psikolojinin araştırma odaklı tarafını gerçekten sevmiyorum.)

2 yıldır davranış teknisyeniyim. Ondan önce bir yıl dört ay bir anaokulunda çalıştım. Aslında davranış teknisyeni olmaktan vazgeçmeyi düşünüyorum ama bunun yerine ne yapmak istediğimi tam olarak anlayamıyorum. Aslında davranış teknisyeni olmanın bazı yönlerini ödüllendirici buluyorum.

Erken çocukluk eğitimi, çocuk gelişimi, sosyal ve davranış bilimleri alanlarında önlisans dereceleri alacak olsam da uzun vadede okul öncesi öğretmeni olmayı planladığımı düşünmüyorum. Şu anda bir anaokulunda gönüllü olarak çalışıyorum ve çocuklarla çalışmaktan gerçekten keyif almama rağmen, genel olarak okul öncesi bir ortamda çalışmanın zaman zaman stresli olabileceğini hissettim (bu şekilde hissetmenin alışılmadık bir durum olduğunu düşünmüyorum) ve çocuklarla çalışmaktan gerçekten biraz keyif alabilsem de bu noktada bunun bana göre olduğunu düşünmüyorum.

Bir arkadaşımın evsiz nüfusa yönelik etkinliklerine katılmaktan gerçekten keyif aldım. Bir sonrakine katılacağım ve aslında bunun için bir şeyler (yiyecek) almalarına yardım edeceğim. Bazılarının yaptığı gibi evsizlere yaklaşma konusunda bir “sorunum” yok, birkaç hafta önce ağlayan evsiz bir kadına yaklaştım ve ona 20 dolar verdim, sorduğunda ona numaramı verdim ve ona kaynak sağlayabileceğimi söyledim.

Bir arkadaşım bana, o anda sessizliğin olması en iyisi olduğunda konuşmaya eğilimli olduğumu söyledi, ancak bunu daha çok gelişen bir zihniyet meselesi gibi bir hakaret olarak kastetmedim. Ayrıca benim “niş” olduğumu da öne sürmüştü. Bazı insanlar çok konuştuğumu düşünse de içe dönük biriyim. Etkili iletişime gerçekten inanıyorum ve hayattaki pek çok sorunun konuşarak çözülebileceğini düşünüyorum.

Bir keresinde rehabilitasyon merkezindeydim çünkü bu merkezde olan bir aile üyem var. Harika bir rehabilitasyon merkezi değildi ve buradaki insanların sorunlarının kökenine inmelerine yardımcı olma konusunda pek de iyi bir iş çıkarmadıklarını hissettim. Ama aslında korktuğum için orada olma hissinden hoşlanmadığımı hatırlıyorum ama bunun kısmen erkeklerden aldığım his olduğunu düşünüyorum. Bu yaklaşık iki yıl önceydi.

Uyku sorunlarım var ve uyku apnesine yakın bir durumum var. Bu konuda yardımcı olması için CPAP kullanıyorum, ancak oldukça yorgun görünme eğilimindeyim ve \*herhangi bir konuda\* yüksek lisans derecesine başlamadan önce (önce o lisansları almam gerekiyor) birinci basamak doktorumla uyku sorunlarımı gerektiği gibi çözeceğimi umuyorum.

Devlet kolejinde 3.87 notum var, ancak 4 yaz dersi almış ve kendimi gerçekten bunaltmış olsam da (o yaz derslerinin hepsini bir daha asla almayacağım.)

Genelde bana otizmi ve başka bir engeli olan bir yetişkinle çalıştığım rolün iyi gittiği söylendi.

Aslında şu anda uzun süredir bebek bakıcılığı yaptığım sırada meydana gelen bir SA vakasıyla uğraşıyorum ve bunu deneyimleyen kadınlara her türlü desteği vermekten mutluluk duyarım. Annem dengesiz bir insan ve ağabeyim şizofreni hastası, bu yüzden psikozun gerçekleştiğini ilk elden gördüm ve kardeşim için daha fazla kaynak olmasını ve hayatında onun travmasını ele almasına gerçekten yardım etmeyi önemseyen daha fazla insanın olmasını dilerdim.

Bugün birlikte çalıştığım öğrenciyle davranış teknisyeni olarak çalışmaktan gerçekten keyif aldım. Gerçekten ilkokul öğretmenliği yapmak isteyip istemediğimi ölçmek için ne yapmalıyım?

Bugün ilkokulda çeşitli yaş gruplarıyla birlikteydim. Ben siyahi bir bayanım ve bu sabah 4. sınıf öğrencisi (küçük bir siyahi çocuk) ile çalıştım. Onunla çalışmaktan gerçekten keyif aldım. Başlangıçta bir yedek oyuncuya sahip olmaktan hoşlanmadı, ancak benim görevim esas olarak onun görevde kalmasına yardımcı olmaktı ve sonunda onunla ve akranlarıyla gerçekten eğlenmeye başladım. Günün sonunda benim varlığımdan daha rahat görünüyordu ve anneme merhaba dediğini söylememi istedi, haha. Onunla çalışmanın oldukça kolay olduğunu düşünmüştüm ama o günden aldığım en büyük çıkarım şu ki belki de aslında ilkokulda öğretmenlik yapmak isteyebilirdim. Bir yetişkin olarak teneffüslerde uzun süre ayakta durmak zorunda kalmanız gerçeğinden farklı bir yerde rahatsız olduğumu hatırlıyorum, ancak burası durumun böyle olmadığı ve daha büyük ilkokul öğrencilerinin sadece eğlenceli olduğu bir okuldu. Anaokulu ve ilkokul arasında baş öğretmen olursam ilkokulu seçeceğimi zaten biliyordum, ancak bebek bakıcılığı deneyimime dayanarak bunun benim için 1.-2. sınıflar olacağını düşünmüştüm ve şimdi aslında 3. veya 4. sınıfı daha çok istediğimi düşünüyorum. Dil becerileri daha gelişmiş olduğu için mantıklıysa onlarla sohbet etmek aslında çok daha kolaydır, ancak aynı zamanda okul öncesi bir çocuğun ya da anaokulu çağındaki bir çocuğun yapabileceği kadar sık ​​müdahale etmenize de “ihtiyaç duymazlar”. Ama aynı zamanda bunun sadece bir gün olduğunu ve aslında baş öğretmen olmanın yedek davranış teknisyeni olmaktan kesinlikle çok farklı hissettireceğini de biliyorum. Bugün her zaman olduğu gibi, özellikle de normalden daha uzun bir gün olduğundan içeri girerken endişeliydim ama her şey yolunda gitti ve sonunda mutlu oldum.

Bir CSU’ya katılacağım ve sosyal hizmet alanında uzmanlaşmayı planlıyordum (yine de daha sonra değiştirebilirim) ancak bir BSW ile gerçekte elde edebileceğiniz kariyer türlerini araştırıyordum ve şu anda reklamı yapıldığını gördüğüm iki pozisyon, henüz önlisans diploması olmayan bir davranış teknisyeni olarak şu anda kazandığımdan daha az veya aynı miktarda maaş veriyor, bu yüzden bu umut verici değil (bir MSW ile daha fazlasını yapabileceğinizi biliyorum, ama yine de.) CA’dayım ve eğer gerçekten yüksek ateş etmek istiyorum Ben yardımcı olabilirim.