lütfen yardım et

Herkese merhaba,

Uzun zamandır bu alt dizini takip ediyordum ve sonunda paylaşım yapmaya karar verdim çünkü gece geç saatlerde çok fazla düşünüyordum ve dışarıdan bir bakış açısına gerçekten ihtiyaç duyabiliyordum.

Şu anda kimya alanında üniversitemin üçüncü yılındayım (yakın zamanda yakından ilgili bir programdan resmi olarak kimyaya geçtim). İlk yıldan bu yana, önkoşul ağırlıklı derslere ayak uydurmakta zorlandım ve daha sonra (bazen yaz aylarında veya daha sonraki bir dönemde) birkaç dersi geri alıp tekrar almak zorunda kaldım. Aynı zamanda çok fazla baskı yaratan ve işleri dengelemeyi zorlaştıran bir kooperatif programındayım.

İşte tam da burada sıkışıp kaldığımı hissediyorum: Kimyayı ve öğrenmeyi gerçekten seviyorum ama notlarım bunu göstermiyor. Genelde geçerim ama çoğu zaman zorlukla geçerim ve geçtiğimiz dönem beni özellikle çok etkiledi. Derslere gidiyorum, yetişmeye çalışıyorum ve çaba gösteriyorum ama sonuçlar bir türlü gelmiyor ve bu gerçekten cesaret kırıcı oluyor.

Üzerime ağırlık yapan bir diğer şey de kimya fırsatlarının sınıfa bağlı olmasıdır. Çoğu kooperatifin, araştırma pozisyonunun veya stajyerliğin not ortalaması kesintileri var gibi görünüyor ve kendimi kanıtlama şansı bile bulamadan elendiğimi hissettiğimde umutlu kalmak zor oluyor. Deneyimin bu kadar önemli olduğu bir alanda zor olan, transkriptimin ilgimden veya çabamdan daha önemli olduğu hissini veriyor.

Ayrıca kimyaya geçmenin benim için zaten çok zor bir karar olduğunu da belirtmek isterim. Programlar benzer olsa da, zaten oluşturduğum bir kimliği bırakmak gibi hissettim. Bu nedenle kimyayı tekrar bırakma fikri özellikle ağır geliyor. Kesinlikle mecbur kalmadıkça yapmak istediğim bir şey değil. Dürüst olmak gerekirse, eğer kalmak anlamına geliyorsa fazladan bir dönem almayı veya işleri yavaşlatmayı tercih ederim, çünkü kimya benim için gerçekten önemli.

Sanırım beni en çok ayakta tutan şey kimyanın kendimi nasıl gördüğümün büyük bir parçası haline gelmesi. Genel olarak bilimi seviyorum ama notlarım çok iyi olmasa bile kimya benim için değişmez bir konu oldu. Bu yüzden onu bırakma fikri kişisel düzeyde korkutucu geliyor; gerçekten nereye giderdim ya da onsuz ne olurdum bilmiyorum. Her şeye rağmen kimya hala tutunduğum tek şeymiş gibi geliyor.

Geçtiğimiz dönem aynı zamanda zihinsel sağlığımı da etkiledi. Notlarım kendime verdiğim değere bağlı olmaya başladı ve bununla başa çıkmak zor oldu. Her zaman bir şekilde yüksek lisansa gitmeyi ummuştum ve şu anda notlarımın kapıları benim açabileceğimden daha hızlı kapattığını hissediyorum ki bu hem korkutucu hem de bunaltıcıydı.

Bu noktada şunu anlamaya çalışıyorum:

• Şu anda zorluk mu çekiyorum ve öğrenme şeklimi değiştirmem mi gerekiyor?
• Üniversite düzeyinde kimyaya uygun değil miyim?
• Yoksa bu, gerçekten istemememe rağmen ciddi olarak başka bir yol düşünmem gerektiğinin bir işareti mi?

Sırf işler zor diye pes etmek istemiyorum – ama aynı zamanda enerjim ve güvenim de tükeniyor ve eğer doğru değilse kendimi bir yolda zorlamaya devam etmek istemiyorum.

Benzer bir şey yaşayan varsa:

• İlerlediniz mi yoksa yolları mı değiştirdiniz?
• Kaba bir yama ile dönme işareti arasındaki farkı nasıl anladınız?
• Deneyim kazanmaya çalışırken not ortalaması kesintileriyle nasıl başa çıktınız?
• Fazladan zaman ayırmanın gerçekten faydası oldu mu?

Herhangi bir dürüst tavsiye çok şey ifade eder. Okuduğunuz için teşekkürler.