Lisansüstü işsizlik. Dönmeyi öğrenme konusunda.

Ben (25F) yüksek lisansımı Eylül ayında bitirdim.

7 yıllık aralıksız tükenmişlik döngüsünden sonra, sonunda özgür olacağımı ve hayatımı yaşayacağımı düşündüm.

Lisans yıllarımda yapılması gerekeni yapıyordum. Bunun tek yol olduğunu düşündüm ve kendime asla dönme şansı vermedim. Mutsuzdum, her şeyi sorguluyordum ve evden ayrılıp dünyaya gitmek istediğimi biliyordum. Ama bitirmem ve beklemem gerektiğini düşündüm. Bu da hem başarısız olduğum hem de hayatımı yaşayamadığım anlamına geliyor.

Boktan bir yılın ardından, asıl alanımla ilgi alanımı harmanlayan bir yüksek lisansa başlamanın bir yolunu buldum. Hâlâ perişan. Bu noktada artık bunu anadalımı ya da bağımsız olmamamı suçlayamazdım. Sadece bende ve karar verme ve uzun vadeli düşünme becerilerimin eksikliğinde.

6 aydır işsizlik var. 6 ay önce ailemin evinde (bilmediğim ve yerleşmeyi düşünmediğim bir şehirde)

7 yılda hayallerim değişti ve alanımda bunu gösterecek bir iş deneyimim olmasa da hırsım daha çok kariyerime odaklandı. İlk büyük kız işimi aldığımı, başlangıçtan itibaren yurt dışında yeterince iyi maaş aldığımı hayal ediyorum (tüm birikimlerimin ustama gittiğine dikkat edin, kızım…). Tabii tecrübesizliğimden, kaybettiğim yıllarımdan ve yaşıtlarıma göre geride kaldığımdan o kadar utanç duyuyorum ki, zar zor başvurabiliyorum.

Yavaş yavaş her şeyi yine yanlış anladığımı fark ediyorum. Geride kalmamak için bitiş çizgisine atlamaya çalışıyorum. Kendimi yine zihinsel olarak doğru şeyi yapma konusunda takılıp bırakıyorum. Çözüm tekrar ortaya çıkana kadar bekliyorum. Kendime keşfetme izni vermiyorum, yaşamama, genç olmama, başarısız olup yeniden denememe izin vermiyorum. Hepsini şimdi istiyorum, böylece yaşamaya başlayabilirim; aksi halde bekleyeceğim.

Ne gibi bir şey

Sıkışmadığımı öğrenmeliyim. Sevmediğim bir şeyi geçici olarak yapabilirim çünkü mecburum ve sonsuza kadar sıkışıp kalmayacağım. Bir şeyi seçebiliyorum ve bunun uymadığını anlıyorum ve ayrılmayı seçiyorum.

Ve belki de hayallerim 7 yılda bu kadar değişmedi, belki sadece orada olmak istiyorum "doğru yol" kendime izin vermeden önce.

Ve belki de kendime sürekli olarak mutluluğun ve tatminin peşinde koşabileceğimi hatırlatmam gerekiyor. "mükemmel iş" çünkü hayat işten ibaret değil ve teslim tarihleri ​​konusunda strese girerek çok uzun yıllar harcadım.

Sonunda makul ölçüde keyif aldığım ve üzerinde çalıştığım bir kariyer oluşturmak istiyorum.

Ama belki şu anda kazanacağım herhangi bir işe ihtiyacım var, sırasıyla: para, finansal özerklik, finansal bağımsızlık, kendi seçimlerimi yapabilme yeteneği, taşınma ve başka yere taşınma olasılığı. Daha sonra, taşındığımda, yukarıdakilerin tümünü gerçekleştirecek ve umarım eğlenceli ve heyecan verici bir yaşam tarzını destekleyecek bir iş düşünebilirim. Daha sonra iş tatmini, kariyer geliştirme vb. konuları düşüneceğim.

Yani şu anki hedef artık havalı bir büyük kız işi değil. Doğru görünenin peşinde takılıp kalmayı bırakmak, sahip olduğum şeyle elimden geleni yapmak ve nasıl yön değiştireceğimi öğrenmek (eğer bu mantıklıysa, elimde daha fazla olanla daha fazlasını yapabildiğimde).