Kurumsal hayat kişiliğimi tüketiyor; yönetici olmak istemiyorum. Şimdi ne olacak?

27F yaşındayım ve ilk pazarlama işimden (4 yıl, zehirli bir başlangıç) Mart ayında ayrıldım. Gıda, Beslenme ve Sağlık alanında Lisans derecem var çünkü halk sağlığı alanına gireceğimi düşünmüştüm, ancak artık politikayı veya halk sağlığıyla ilgili hiçbir şeyi sevmediğimi kısa sürede öğrendim. Bağış toplama deneyimim sayesinde yakın zamanda büyük bir kar amacı gütmeyen kuruluştaki etkinliklerde sözleşmeli bir rol üstlendim. Bir hevesle aldım çünkü kayboldum ve hangi becerilere sahip olduğumu gerçekten bilmiyorum. Bu işte iyiyim, yapıyı ve odaklanmayı seviyorum ama uzun vadede kalmak istemediğimi de biliyorum.

Pazarlama da bana hiçbir zaman ilginç ya da tatmin edici gelmedi, ancak insanlar beni bu rollere yerleştirmeye devam ediyor ve ben de oraya geri dönmeye devam ediyorum. İnsanları yönetmek istemiyorum ve gördüğüm her terfi yolu kurumsal bir ortamda yönetici rolüne çıkıyor.
İnsanlara bire bir yardım etmeyi sevdiğim için RMT olmayı veya mesleki terapi yapmayı düşündüm, ancak yabancılara dokunma düşüncesi beni tedirgin ediyor. Ayrıca serbest çalışmayı veya kendim için çalışmayı da düşündüm, ancak ne önereceğimi bilmiyorum. Özel veya iyi geliştirilmiş becerilere sahip olduğumu düşünmüyorum ve diplomamın geçmişteki işlerle pek alakası yok.

Son zamanlarda çoğunlukla arkadaşlarımla yaptığım sohbetlerden kendimle ilgili fark ettiklerim şunlar:

1. Arkadaşlarım iş fikirlerini sunduğunda gerçekten heyecanlanıyorum. Hiçbir zaman gerçekleşmese bile bir plan yapmalarına yardım etmeyi seviyorum. Bir arkadaşımın çıkartma işine başlamasına yardım ettim ve ona tavsiyelerde bulundum. Şu anda çok iyi durumda ve onun bu kadar mutlu ve tatmin olmuş olmasını kıskanıyorum.

2. Kurumsal hayat beni tüketiyor. ArkadaÅŸlarım beni tuhaf, ÅŸakacı ve yaratıcı biri olarak tanımlıyor ama iÅŸ yerinde sessiz ve mantıklıyım. Rol yapıyormuÅŸum gibi hissediyorum ve kendimi büyük toplantılarda takım elbiseyle ya da “kız patron” olarak hayal edemiyorum

3. Amcam bir keresinde bana harika fikirlerim olduğunu söylemişti ama her şeyi bıraktım. Bana yapıştı. Bana göre eğer bir yere varacağını görmüyorsam devam etmenin bir anlamı yok. Ayrıca pek çok projeyi bitirmediğimi fark ettim :/

4. Birçok kez her işin uzmanı olarak adlandırıldım. Pek çok şey yapabilirim ama işim yok ve bu beni rahatsız ediyor.

5. Maddi açıdan rahatım ama işimi bırakmak gibi büyük bir adım daha atamam. Bir sonraki hamlenin, ister okula geri dönmek ister bir şeye başlamak olsun, anlamlı olması gerekir.

6. Çok araştırıyorum ama harekete geçmekte zorlanıyorum. Daha eyleme geçirilebilir olmaya çalışıyorum ama çoğu zaman hüsranla sonuçlanıyor.

Sizce hangi kariyer benim için iyi olabilir? Ya da kendimi keşfetme yoluna girmek için ne yapmalıyım?

TL;DR: 27 yaşındayım ve kurumsal basamakları tırmanmak, insanları yönetmek veya pazarlama veya etkinliklerde kalmak istemiyorum. İnsanlara daha kişisel düzeyde yardım etmeyi ve arkadaşlarımın fikirleri planlara dönüştürmelerine yardımcı olmayı seviyorum. Hangi kariyer veya yollar buna uyuyor?