Kim olduğunuz ve ne istediğiniz konusunda kaybolmuş hissetmek, bu kabul ettiğimizden daha mı yaygın?

Yıllardır beni rahatsız eden bir şey hakkında düşünüyorum ve başkalarının da bunu anlatıp anlatmadığını merak ediyorum.

Büyürken etrafımdaki hiç kimse aslında ne istediğini bilmiyordu; sadece biliyormuş gibi yaptılar. Ya da ebeveynleri beklediği için ya da öyle göründüğü için bir şeyi seçtiler. "güvenli"ya da sırf herkes bunu yaptığı için. Tıp, mühendislik, hukuk. Olağan şüpheliler.

Ama bunun altında? Tanıdığım çoğu insan da benim kadar kaybolmuştu. Sadece daha iyi sakladılar.

Sorun tembel olmamız ya da umursamamamız değildi. Aslında hiç kimse doğru soruları sormamıza yardımcı olmadı. Okul bize en önemli şey dışında her şeyi öğretti: kim olduğumuz, bizim için gerçekten neyin önemli olduğu ve gerçekte nasıl bir yaşamın bizimki gibi hissettireceği.

Kişisel farkındalık konusunda ders yok. İnsanların size sahip olduğunuzu söyledikleri şeylerle karşılaştırıldığında gerçek güçlü yönlerinizi ortaya çıkaracak bir süreç yok. Bu konuda dürüst bir konuşma yok "tutkunu takip et" Henüz tutkunuzun ne olduğunu bilmiyorsanız işe yaramaz bir tavsiyedir.

Yani çoğumuz sadece… tahmin ettik. Bir şey seçtim. Sonunda tıklanacağını umuyordum.

Bazıları için öyle oldu. Pek çok insan için öyle olmadı.

Deneyiminizi merak ediyorum:

1. Yönünüz konusunda gerçekten kaybolmuş hissettiniz mi – sadece kararsız değil, aynı zamanda kim olduğunuzdan da derinden emin değil misiniz?
2. En çok hangi yaş etkilendi? Gençlik yılları, 20’li yaşların başı, daha sonra mı?
3. Netliği bulmanıza aslında ne yardımcı oldu – belirli bir deneyim, kişi, kitap, an?
4. Siz bu süreçten geçerken neyin var olmasını dilerdiniz; ne tür bir destek, araç veya süreç gerçekten yardımcı olurdu?

Soruyorum çünkü bunun herkesin yaşadığı ama kimsenin açıkça konuşmadığı sorunlardan biri olduğunu düşünüyorum. Buradaki insanlar için neyin gerçek olduğunu merak ediyorum.