Keşke o siyahi rapçiler gibi kendime güvenebilseydim

1 yıldır hoşlandığım bir kız var ve çok güzel, kahverengi tenli, neredeyse yeşil gözlü ve çok güzel saçları var. Onu ne zaman görsem donuyorum ve benimle konuştuğunda kekeliyorum ve terliyorum çünkü stresli olduğumda terliyorum. Bırakın çıkma teklif etmeyi, gözlerine bile bakamıyorum…

Bu yüzden bazen keşke Carti, YB ve benzeri gibi uzun boylu, boktan bir rapçi olsaydım diyorum. Bu adamlar ünlü, yakışıklı ve çılgın bir auraya sahipler. Kadınlar onlara akın ediyor ve umursamıyorlar bile çünkü zaten çıldırmış orospular oluyorlar. Kendilerine güvenirler ve bir odaya girdiklerinde, özellikle de carti veya diğer afyon üyelerinin kendilerini ne kadar iyi taşıdıklarını ve hemen ilgi odağı haline geldiklerini, yollarına çıkan her şeyi silip süpürdüklerini görürsünüz. Şarkılarında bile söylüyorlar, gangster gibi yürüyorlar, herkes onlara bakıyor, kızlar da onları fark ediyor

Annem hala kıyafetlerimi seçerken, onlar ateş damlatıyor ve arşiv tasarımcısıyla giyiniyorlar, yabancıları sürüyorlar ben otobüsü kullanıyorum, paraları var bende hiç yok, onların kasları var ve bende yok çünkü sıska şişmanım, onların korseleri var ve benim kevin durant saçlarım var …..

Bunun farkına varmak çoğu rap dinlemeyi bırakmama neden oldu çünkü bu beni gerçekten içten içe incitiyordu. Rapçiler ne zaman bizim için şarkı söyleyecek? Aşkta şanssız olan yalnız içedönükler mi? Bir rapçi ne zaman bize hitap edecek? Ona çıkma teklif edebilecek miyim? O kadar çok soru var ki cevap yok…