Kendini rahat hisseden ama sıkışıp kalan başka biri var mı?

30’lu yaÅŸlarımın başındayım, uzaktan çalışıyorum, istikrarlı bir gelirim var, iyi bir rutinim var, saÄŸlıklıyım, evliyim ve bunların hepsi için gerçekten minnettarım.

Ama son zamanlarda bu sessiz gerilimi hissediyorum.
Mutsuzluk değil, sadece hayatımın çoğuna (iş, rutin, hedefler) zaten benim adıma karar verildiği ve çoğunlukla yaratmak yerine tükettiğim hissi.

İnsanların hayatlarını mahvetmeden veya pervasız kararlar vermeden bu duyguyu nasıl keşfettiklerini merak ediyordum.
Bazen eÅŸim ve ben her ÅŸeyi geride bırakıp baÅŸka bir yerde daha basit bir hayata baÅŸlama konusunda ÅŸakalaşırız – ama elbette bu çoÄŸunlukla hayal gücümüzde yaÅŸar.

Bunu hisseden başka biri var mı?
Temelli bir şekilde nasıl gezinirsiniz?

Kendim yapmaya başladığım şey, boş zamanlarımda yaratıcılığı ifade etmenin ve düşünceleri işlemenin bir yolu olarak bir şeyler yaratmaya çalışmak. Bazen bu yazmaktır, bazen sadece kaydetmeye ve düzenlemeye basmaktır. Son zamanlarda günlerimi sessizce belgeliyorum.