Kağıt üzerinde her şey mükemmel ama “Ya şöyle olursa?” sorusundan kurtulamıyorum.

Soru: Sahip olduğum ve kurduğum hayattan ve yaptığım seçimlerden memnun olmayı nasıl öğrenebilirim? Ve başkalarına bakıp bu yolların ne olabileceğini merak etmemek.

Ben bir 24F’yim, sahip olduğum her şey kağıt üzerinde mükemmel görünüyor ama yardım edemem ama etrafımdaki farklı seçimler yapan ve yanlış yolu seçtiğimi, o kadar eğlenmediğimi, yeterince para kazanamadığımı veya çimlerin daha yeşil olduğunu hisseden arkadaşlarıma ve çevremdeki insanlara bakıyorum. Örneğin gemiye taşınmak, kendi başına serbest çalışmak veya büyük şehre taşınmak.

Aşağıda kağıt üzerinde hayatım var:

Kariyer: Mutlu olduğum, topluma anlamlı katkıda bulunan, iyi maaş veren, iyi iş-hayat dengesi olan, önümde sağlam bir kariyer yolu olan bir kariyer ve iş bulmak için gerçekten çok çalıştım.

İstikrar/Gelecek: İyi bir acil durum fonuyla ailemin evinden (işe yakın) taşınmak ve birikim olarak ev depozitosuna başlamak üzereyim.

Seyahat: İşim her yıl yaklaşık 2 ay kendi ülkemde ve gemide seyahat etmeme izin veriyor. Seyahat ederek geçirdiğim 30 günlük yıllık izin, bu yılın yaklaşık 3 ayını gemide geçirmemi sağladı.

İlişkiler: 2 yıllık bir partnerim ve iyi bir arkadaş çevrem var ve memleketimden bir saat uzakta yaşayacak kadar şanslıyım; buradan taşındıktan sonra ailemi düzenli olarak görebileceğim.

Ama tüm bunlara rağmen hala oturup kendimi başkalarıyla kıyaslıyorum, her zaman hayatların daha heyecanlı olduğunu ya da sahip olabileceğim tüm hayatları kaçırdığımı düşünüyorum: farklı kariyer yolları, seyahat etmek/yurtdışında yaşamak veya doktora yapmak. Hayatımın erkenden istikrarlı olacağından ve macera dolu genç yılları kaçıracağımdan endişeleniyorum. Keşke elimdekilerle mutlu olmayı, istikrarın sağladığı özgürlükle yetinmeyi öğrenebilseydim.

Sanırım sahip olduğum hayattan memnun olmayı nasıl öğrenebilirim diye soruyorum. Çünkü biliyorum ki eğer başka birini seçseydim "yaşıyor" Muhtemelen hala düşünüyor olurdum ya şöyle olsaydı?