Kaba, nankör, gürültülü bir feminist istemiyorum

90’lı yıllarda Yokosuka’da görevliydim. Sizi temin ederim ki, Japon kadınları en kötü günlerinde, en iyi günlerinde herhangi bir Batılı kadından çok daha geleneksel ve daha kadınsı oluyorlar. Özellikle de gaijin avcılarıysa ve beyaz hummaları varsa. Lanet olsun, üniversiteye giden ve tam zamanlı çalışan Japon bir kadınla çıkıyordum, ama yine de bana onun ortağı olarak hayatında bir zorunlulukmuÅŸum gibi davranacak zamanım vardı. Ä°taatkâr olduÄŸu için deÄŸil, hayatında kendisi için önemli olan erkeklere saygı duyacak ve onurlandıracak ÅŸekilde yetiÅŸtirildiÄŸi için. Davranışlarında, dünyanın amansız fırtınasına karşı ruha ÅŸifa veren bir merhem gibi yumuÅŸak ve sessiz bir sakinlik vardı. Tamamen itaatkarlık onun kiÅŸilik özelliklerinden biriydi; beni ona çeken, sevgi dolu destek gibi çok daha önemli birçok özellikten sadece biriydi. Maalesef Çöl Kalkanı/Çöl Fırtınası meydana geldikten sonra Midway kullanımdan kaldırıldı ve Kitty Hawk, Yokosuka’ya ileri konuÅŸlandırıldı. O zamanlar sadece toplu postalarımız vardı ve ne yazık ki mektuplar iliÅŸkimizi sürdürmek için yeterli deÄŸildi. Umarım kendisi için mutlu, uyumlu ve müreffeh bir hayat bulabilmiÅŸtir. Kaçan oydu. Japonya’da görevlendirildikten ve ABD’ye döndükten sonra, Amerika’nın gürültülü, kaba, nankör ve yetkili Batılı kadınlarıyla çıkmakla hiçbir zaman ilgilenmedim. Bir kadının saf ve güzel kadınlığının, gururla ve size karşı sevgi eylemiyle açıkça sergilendiÄŸinin tadına vardığınızda, feminizmin ortalama güçlü, güçlendirilmiÅŸ, bağımsız kadın dogması, bugün piyasadaki en iyi HD televizyonla karşılaÅŸtırıldığında 50’lerin monokrom, siyah-beyaz televizyonu kadar sıkıcı ve anlamsız görünüyor. Ä°ÅŸinin ehli bir erkek, neden tüm kadınlığını kaybetmiÅŸ ve heteroseksüel bir erkekse sanki bir erkekmiÅŸ gibi saldırgan davranan köhne ve modası geçmiÅŸ bir kadın modeline yatırım yapsın ki?