Japonya’da 16F ve geleceğimin olmadığını hissediyorum – tavsiyeye ihtiyacım var

16 yaşındayım (bu yıl 17 yaşına giriyorum), Japonya’da yaşıyorum ve açıkçası geleceğimin nasıl olacağı hakkında hiçbir fikrim olmadığını hissediyorum. Evsiz kalmaktan ya da tamamen mahsur kalmaktan korkuyorum ve gerçekten tavsiyeye ihtiyacım var.
Hatırlayabildiğim kadarıyla ev hayatım pek iyi değildi. Annem ve babam her gün kavga ederdi. Çoğu zaman babam uzaklaşırdı ve annem öfkesini benden çıkarırdı. Yaklaşık 4 yıl önce boşanmadan ayrıldılar ve ben babamın bana yabancı olduğunu hissettiği için annemle yaşamayı seçtim. Onu çok az tanıyorum.
Ama annemle yaşamak da kolay olmadı. Psikolojik tacizde bulunduğunu mu düşünüyorum? Küçükken, okul ödevleri için yardım istesem ve en ufak bir hata yapsam bana bağırır, korkunç şeyler söyler ve bazen bana vururdu. Bu yüzden yanılmaktan gerçekten korkuyorum. Şimdi bile sınavlarda bir şeyi bilmiyorsam boş bırakıyorum çünkü yanlış yapmaktan daha güvenli geliyor.
Okul benim için her zaman zor olmuştur. Yaklaşık 4. sınıftan beri mücadele ediyorum ve şu anda lisenin ikinci yılındayım. Derslerimin çoğunda başarısız oluyorum ve çoğu zaman sınavlardan sıfır alıyorum. İyi olduğum tek konu İngilizce (bu benim ana dilim), ancak Japonya’da yaşadığım için bu pek yardımcı olmuyor. Japoncam çok sınırlı; yalnızca hiragana ve katakana okuyabiliyorum ve temel konuşmaların ötesinde zar zor konuşabiliyorum. Kanji okuyup yazamıyorum.
Ayrıca gerçekten kötü bir sosyal kaygım var. Biraz daha iyiye gitti ama hâlâ yabancılarla konuşurken, özellikle de röportajlar gibi önemli durumlarda donup kalıyorum. Japonya’da okula giriş sınavları mülakatları da içeriyor ve daha önce de başarısız olmuştum. Şu anda bulunduğum okul pek iyi değil ve oradan da zar zor geçiyorum.
Üstelik çok fazla erteliyorum, zaman konusunda çok kötüyüm ve neredeyse tüm hayatım boyunca bazı şeylere geç kaldım. Ayrıca hafızamla da mücadele ediyorum ve çalışmak benim için neredeyse imkansız geliyor.
Son zamanlarda yeniden babamla birlikte yaşamak zorunda kalma ihtimalim yüksek. Bu beni gerçekten korkutuyor çünkü işler daha önce böyleydi. Sürekli kavganın yeniden başlayacağından ve beni gerçekten kötü bir zihinsel duruma sürükleyeceğinden endişeleniyorum.
Yaklaşık 7 ila 14 yaşları arasında intihar düşünceleriyle mücadele ettim. Birçok kez “Bugün bunu yapacağım gün” diye düşündüm. Bunu hiç başaramadım ve açıkçası bu noktaya nasıl geldiğimi bile bilmiyorum. Ama çok yorgunum. Kendimi sürekli olarak zihinsel ve duygusal olarak yorgun hissediyorum. Bazen bir şeylerin olmasını ve kendim hiçbir şey yapmak zorunda kalmadan ölebilmeyi diliyorum.
Ayrıca Rusya’da ebeveynleri vefat etmiş genç bir kuzenim olduğu için de çok fazla baskı hissediyorum. Büyükannesiyle birlikte yaşıyor ama büyükannesi oldukça yaşlı. Her ne kadar kendime zar zor bakabiliyor olsam da, bir gün benden onunla ilgilenmem beklenebileceğinden korkuyorum.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
Nasıl çalışacağımı bilmiyorum.
Nasıl motive kalacağımı bilmiyorum.
İnsanlarla nasıl konuşacağımı veya röportajları nasıl geçeceğimi bilmiyorum.
Her konuda başarısız olduğumu hissediyorum.
Özellikle ders çalışmak, kaygıyla başa çıkmak veya hayatımı adım adım nasıl toparlayacağım konusunda tavsiyesi olan varsa gerçekten çok memnun olurum.