Jaiden Animasyonları hakkında düşünmeden duramıyorum ve yardıma ihtiyacım var (lütfen bunu okurken açık fikirli olun)

Bunun muhtemelen bunu yayınlamak için en iyi yer olmadığını biliyorum ama bana yardım edebilecek tek kişinin benim gibi düşünen insanlar olduğuna inanıyorum.

Yardıma ihtiyacım var. Bazen otizmim beni ara sıra belirli şeylere takıntılı hale getiriyor. Örneğin Pokémon, Hazbin Hotel, Hatsune Miku veya Fallout gibi ama Jaiden Animations’a olan tepki takıntım beni rahatsız ediyor. Bazen etimi yenme dürtüsü duyuyorum ve bu rastgele takıntılarla örtüştüğünde, Rule34’e geçiyorum ve sevdiğim şovları ve oyunları oluşturan karakterlerle işimi yapıyorum.

Ne yazık ki son zamanlarda Jaiden Animations’ın 34 sanatını ve annesini yönetmek için özel işimi yapıyorum ama durum daha da kötüye gidiyor. Son birkaç gündür ne zaman Jaiden ile ilgili bir şey görsem, en iyi şekilde öfke ve kıskançlık karışımı olarak tanımlayabileceğim bir duyguya kapılıyorum. Ama hâlâ daha da kötüleşiyor. Son birkaç gündür kendimi Los Angeles’ta süper akıllı bir seri katil olarak hayal ediyorum ve 100. cinayetimi bir ünlüyle kutlayarak kutlamak istiyorum, bu yüzden Jaiden’ı seçiyorum.

İşimi Jaiden Animation’ın 34. kuralına göre yapmam öfke ve kıskançlık duygusuna mı neden oluyor yoksa tam tersi mi bilmiyorum ama bildiğim bu.

1. Seri katil olma fikrinin yeni olduğunu biliyorum.

2. Bunun Jaiden’a karşı öfke ve kıskançlık duygularına ikinci kez kapıldığım zaman olduğunu biliyorum.

3. Takıntılı hale geldiğim dizi ve oyun karakterleri ile işimi yapmaya başlamadan önce bu takıntıların başladığını biliyorum.

Bu takıntının aylarca sürmesinden korkuyorum, bu da bu duyguların aylarca sürmesine neden olacak, bu da Jaiden’a ve onunla bağlantılı olan her şeye ve herkese karşı nefret geliştirmeme neden olacak. Bunun olmasını istemiyorum. Jaiden’ın iyi bir insan olduğunu biliyorum. Tanrım lütfen bana yardım et.

Ben ne yaparım? Kontrolden çıkmadan bu takıntıyı durdurmak istiyorum.

Düzenleme: Bazılarınız bana terapi almamı söylüyorsunuz ama yapamıyorum. Henüz 15 yaşındayım ve bunu babama söylersem nedenini bilmek isteyeceğini bildiğimi ve bunların hiçbirini anlamasının mümkün olmadığını biliyorum. Bunların hiçbirini şahsen birine anlatabileceğime inanmıyorum.