İyi bir işim var ama nasıl geliştireceğimi bilmediğim bir hayatın içinde sıkışıp kaldığımı hissediyorum. Başka kimse var mı? (Bölüm 1)

Bir süredir bunu yazmak istiyordum ama son zamanlarda düşüncelerimi bir araya getirmek bile bana görev gibi geldi.

Yirmili yaşlarımın ortasındayım ve teknik eğitim pozisyonunda çalışıyorum. Yaklaşık bir yıl oldu ve nesnel olarak bakıldığında işler berbat değil.

Faturalarımı ödeyebileceğim bir işim, biraz esnekliğim, genel olarak birlikte çalışmaya uygun insanlarım ve öğrenme fırsatlarım var.

Ama bir şekilde zorlanıyorum.

Kariyerimi nasıl geliştirebileceğimi, ne öğrenmem gerektiğini, hangi işlere başvurmam gerektiğini ve gerçekte nasıl bir hayat istediğimi düşünerek çok zaman harcıyorum.

Ve sonra bu konuda çok az şey yapıyorum.

İşin tuhaf tarafı mesleki sorumluluklarımı yerine getiriyorum. Ortaya çıkıyorum, öğretiyorum, hazırlanıyorum ve işleri hallediyorum. Ancak iş dışında yemek hazırlamak, rutini sürdürmek veya keyifli bir şey yapmak gibi temel şeyler bile gereksiz derecede zor geliyor.

Sık sık işimi bitiriyorum, uzanıyorum, kaydırıyorum, fazla düşünüyorum ve tekrar ediyorum.

Kariyer karmaşası

Mesleğimden mutlaka nefret etmiyorum.

Gerçekten keyif aldığım kısımları var, özellikle yeni başlayanların daha önce zor buldukları bir şeyi anlamalarına yardımcı olmak.

Ancak sürekli hazırlık, baskı altında öğrenme ve her şeyi bağımsız olarak çözmem, bunu profesyonel olarak yapmaya devam etmek isteyip istemediğimi sorgulamama neden oldu.

Ayrıca aldığım ücretin ve gelişimimin sorumluluklarıma ayak uyduramadığını da hissediyorum.

Diğer kariyer yollarını keşfetmek istiyorum ancak hangi yönün bana gerçekten uygun olduğunu bilmiyorum.

Ve bilmediğim için başvurmaya başlamakta bile zorlanıyorum.

Kişisel taraf

İşimden dolayı tanıdık çevremden uzakta yaşıyorum.

Bazı günler tanıdığım insanlara daha yakın olmanın hayatı kolaylaştırıp kolaylaştırmayacağını merak ediyorum. Bazı günler daha iyi bir işin ya da daha iyi bir mali durumun yaşadıklarımın çoğunu çözebileceğini düşünüyorum.

Bunun ne kadarının kariyer tatminsizliği, yorgunluk, yalnızlık ya da sadece bağımsız bir yetişkin hayatı kurmanın zorluğu olduğunu bilmiyorum.

Daha iyi bir duruma nasıl geçeceğimi düşünmeye çalışıyorum ama düşünmenin kendisi yorucu olmaya başladı.

Neyi çözmeye çalışıyorum

Son zamanlarda belki de kariyerimi hemen tamamen değiştirmem gerekmediğini fark ettim.

Belki daha sağlıklı bir çalışma ortamına, daha iyi maaşa ve sürekli baskı hissetmeden diğer olasılıkları keşfedebilecek yeterli zihinsel alana ihtiyacım var.

Ancak bunu bilmek ve bu konuda gerçekten bir şeyler yapmak iki farklı şeydir.

Bunu paylaşıyorum çünkü benzer bir şey yaşamış insanlardan gerçekten bilgi almak isterim.

Hiç hayatınızın dışarıdan oldukça iyi göründüğü bir noktaya ulaştınız mı, ancak onu aktif olarak iyileştirmeye kendinizi ikna edemediniz mi?

İlerlemenize aslında ne yardımcı oldu?

İş değiştirmek mi, şehir değiştirmek mi, daha iyi insanlar bulmak mı, profesyonel destek almak mı, rutininizi değiştirmek mi yoksa tamamen farklı bir şey mi?

Daha çok çalışmak için motive edici alıntılar veya tavsiyeler aramıyorum. İşe yaramayan şeyler de dahil olmak üzere gerçek deneyimlerle ilgileniyorum.

Bazı şeyleri çözdükçe bunu bir dizi gönderi yapmayı, denediklerimi, neyin değişip neyin değişmediğini paylaşmayı düşünüyorum.

Belki sorumlu kalmama yardımcı olur ve belki benzer bir şey yaşayan başka biri de bunu faydalı bulabilir.

Eğer bunun herhangi bir kısmıyla ilgiliyseniz, gerçekten hikayenizi duymak isterim.