İşsiz, 30 yaşında, ebeveyne bağımlı yaşıyor, danışmanlık

Herkese merhaba, tamam yani …bir iş bulup bir an önce taşınmak dışında, hahaha. En iyi nasıl yapılır? Bir plana ihtiyacım var

Sanırım nöro-farklı, kaygılı, cinsiyet sorunları olan biri olmak (doğal olarak oldukça kadınsıyım) ve kaçınmacı bir kişiliğe sahip olmak (örneğin, daha fazla sosyalleşebilseydim ama sadece .. kendime ait pek çok durumum var, kendi alanım ve eşyalarım var ama bir oda arkadaşıyla paylaşmak zorunda olmak, belirli bir şekilde konuşmak ve hareket etmek zorunda olmak için üzerimde büyük bir baskı oluşturur) dışında, sadece hayatta kalmak ama şimdilik huzur içinde olmak istediğimde hahaha…

Yani 31 yaşında hayatta kesinlikle başarısız olduğumu hissediyorum, pazarlama alanında çalışmak istiyorum ama bir kurs yaptıktan sonra paramparça oldum, her gün kalkıp beynimi zorlamak benim için çok zor olurdu, harika işler dağıtmak için yemek yemeden saatlerce çalıştım, çok fazla zaman ayırdım ve şöyleyim…"Yorgunum" O kadar çabuk tükendim ki, bazılarının bunu okuyup şöyle söyleyebileceğini anlıyorum "tembel, bahaneler" …her gün tek başıma sessizce mücadele etmeye çalıştığım cinsiyet hoşnutsuzluğuyla mücadele ediyorum, çok kötü bir şekilde zorbalığa uğradığım bir kasabada yaşıyorum, ülkedeki asgari ücret Avrupa’nın en kötülerinden biri, işsizim, sosyal kaygı (süpermarkete gidebilirim ama dahili olarak bu benim için garip) bu yüzden zor modu seviyorum ve evet annemle yaşıyorum…

31 yaşımı doldurduktan sonra değişen bir kural nedeniyle birkaç gün içinde bankaya gitmem gerekecek, annemle gideceğim… peki kim 30 yaşında annesiyle bankaya gider? Eşya taşımalarına yardım etmek için ebeveynleriyle birlikte süpermarkete giden var mı? Kendimi bir KAYBEDEN gibi hissediyorumRRRR