İşimden yeni ayrıldım, bundan sonra ne yapacağımı bilmiyorum
33F şu anda kendini çok kaybolmuş hissediyor…
Yakın zamanda çocuk koruma hizmetlerinde vaka çalışanı olarak yoğun bir işten ayrılma kararı aldım. Ondan önce evsizler barınağında vaka çalışanı olarak çalışıyordum. İnanılmaz derecede tükenmiş durumdayım ve en azından şu anda başka bir insan hizmetleri işini kaldırabileceğimi düşünmüyorum. Çok fazla duygusal emek, yoğun iş yükü ve kalp kırıklığı oldu.
Partnerim ve ben bir aile kurma konusunu konuşuyorduk. Mali açıdan durumu iyi ama bizi desteklemesi için ona tamamen güvenmek istemiyorum. Ona bunu yapmak istemiyorum. Emekliliği garanti edebilecek, istikrarlı hissedebilecek ve iyi bir yaşam sağlayabilecek bir şey bulma konusunda endişeliyim.
Kafam gerçekten karıştı ve şimdi hangi yöne gideceğimden emin değilim. Şu anda çok tükenmiş durumdayım ve birdenbire seçeneklerim çok kasvetli göründüğü için bu durum muhakeme yeteneğimi bulandırıyor olabilir. Her türlü tavsiyeye/öneriye açık.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Nörodiverjan Tıp Öğrencisi Yeni Bir Yol Arıyor
Herkese merhaba! Ben İtalya'da okuyan İsrailli bir tıp öğrencisiyim. 6 üzerinden 5. sınıftayım ve teorik olarak yaklaşık bir buçuk yılım kaldı ama son 7-neredeyse 8 yılımı bu 4 yıl...
Ne yapmalıyım?
Biraz bağlam vermek gerekirse, 24 yaşındayım ve 21 yaşında bir oyun tasarımı ve geliştirme programını bitirdim (temelde yaklaşık bir buçuk yıl süren resmi olmayan bir yüksek lisans eÅ...
25 yaşındayım, sürekli çalışıyorum ve hâlâ maddi a...
25 yaşındayım ve para, tasarruf ve yanlış kariyer seçimleri yapıp yapmadığım konusunda cesaretimin giderek kırıldığını hissediyorum. Çok fazla finansal istikrarsızlık ve bağımlıl...
Kariyer Tavsiyesine İhtiyacınız Var
Hey, İngiliz edebiyatı alanında lisans diplomam ve film yapımcılığı alanında yüksek lisansım var, şimdi bana yüksek maaşlı bir iş getirecek hangi yolu izlemeliyim? başka bir diploma m...
29F ve hayatımla ne yapacağımı bilmiyorum
Mezun olduktan sonra hayatımda ne yapacağımı bilmediğim için 20 yaşında metin yazarı olarak çalışmaya başladım. Ailem ısrar ettiği için psikoloji okumak istediğim halde ekonomi bölÃ...
Kovid'den beri temizlikçilik yapıyorum
Yeni bir iş buldum. Bugün üçüncü vardiya. Başka bir otelde temizlik… Hs'den mezun oldum ve 18'de taşındım, biliyorsun, COVID o zamanlar bir şeydi. Neyse, otele-otele gidiyorum çünkü h...
Kendimi çok kaybolmuş hissediyorum.
25 yaşındayım ve açıkçası iş bir kariyer yolu bulmaya geldiğinde kendimi oldukça kaybolmuş hissediyorum. Şu anda esas olarak para biriktirmek için resepsiyonist/ön büro işinde çalış...
Kendimi boş hissediyorum. Ben vazgeçtim. 34F
Geçen yıl gerçekten zordu, perakendede çalışıyordum ve sonunda 2 akıl sağlığı krizi geçirdim ve hastaneye kaldırıldım. İkinciden sonra işimden ayrıldım. Ağustos ayındaydı ve o z...
Bazen iş arama ve bir şeyler bulma konusunda takıntılı ...
Ben var. Her gün en az bir kez bunu düşündüğümü ve gerçekten de bir şey için kıyamete doğru ilerlediğimi hissediyorum. Ayrıca heyecan verici bir hayatım olmamasının veya tonlarca ark...
Serbest çalışan herkes, yeni başlayan biriyle paylaşaca...
Hayatımda, bazı şeyleri başaramayacağıma veya gelirim için yaratıcı işler yapamayacağıma kendimi inandırmaktan yorulduğumu hissettiğim bir noktaya geliyorum. Şu anda istikrarlı bir iÅ...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Do you think your potential future child will feel any less burnt out given what the year 2060 might look like? I know that may seem callous, and perhaps it is, but a child will not make life easier. More meaningful perhaps, but… yeah.
I don’t know. I don’t understand voluntarily having children in hardship (or ever honestly).
Have a family and be a Mom. You won’t regret it. Small children need their mothers, not daycare workers. I know not everyone can pull that off due to financial issues, but if it’s even possible, then do it.