İşimden yeni ayrıldım, bundan sonra ne yapacağımı bilmiyorum
33F şu anda kendini çok kaybolmuş hissediyor…
Yakın zamanda çocuk koruma hizmetlerinde vaka çalışanı olarak yoğun bir işten ayrılma kararı aldım. Ondan önce evsizler barınağında vaka çalışanı olarak çalışıyordum. İnanılmaz derecede tükenmiş durumdayım ve en azından şu anda başka bir insan hizmetleri işini kaldırabileceğimi düşünmüyorum. Çok fazla duygusal emek, yoğun iş yükü ve kalp kırıklığı oldu.
Partnerim ve ben bir aile kurma konusunu konuşuyorduk. Mali açıdan durumu iyi ama bizi desteklemesi için ona tamamen güvenmek istemiyorum. Ona bunu yapmak istemiyorum. Emekliliği garanti edebilecek, istikrarlı hissedebilecek ve iyi bir yaşam sağlayabilecek bir şey bulma konusunda endişeliyim.
Kafam gerçekten karıştı ve şimdi hangi yöne gideceğimden emin değilim. Şu anda çok tükenmiş durumdayım ve birdenbire seçeneklerim çok kasvetli göründüğü için bu durum muhakeme yeteneğimi bulandırıyor olabilir. Her türlü tavsiyeye/öneriye açık.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Her şey aleyhimeyken nasıl iş bulabilirim?
MERHABA! Ben de (K17) bu berbat ortamdan kurtulmak için iş aramaya çalışıyorum ama sanki çıkış yolum yokmuş gibi geliyor. Geçen ay, kendi bölgemde yaklaşık 50'den fazla yerden geçtim, ...
24 yaşında, yeni üniversite mezunu, hedefime nasıl ulaş...
merhaba, umarım bana yardım edebilirsin. Yakın zamanda bilişim alanında lisans derecemle mezun oldum. Bunu para kazanmak için pratik bir seçim olarak seçtim ama hedefim sonunda uluslararası a...
23 yaşındayım, neredeyse bir yıldır işsizim ve bir son...
23 yaşındayım, perakende satış ortağı pozisyonumdan sezonluk bir iş olduğu için işten çıkarıldığım Aralık 2025'ten beri iş bulamadım ve açıkçası bu saçmalıktan o kadar sıkı...
Tanıdığım çoğu insan yüksek lisans yapıyor ve kendim...
Ailem üniversitenin finansmanına hiçbir zaman yardım etmedi. Bekarlarım bana 40 bin öğrenci borcu bıraktı. Geçen yıl çalıştım ve 23 bine düşürdüm. Yurt dışında yüksek lisans yap...
Nereye gitmeliyim?
30 milyon yaşındayım ve beş ay sonra tam zamanlı iş arıyorum. Bir ara okula geri dönmek istiyorum. Henüz tam zamanlı, anlamlı bir iş bulamadım. Yazmayı seviyorum ve bir gün Disney'de ç...
28 yaşında Amerikalı erkek. Kariyerim ve sosyal hayatıml...
Şu anda yılda 66 bin kazanarak çalışıyor. Evde yaşadığım için sağlam bir yuva yumurtam var (200k$+) ama dürüst olmak gerekirse hala bunun yeterli olmadığını hissediyorum. Şu andaki ...
Tıp fakültesini düşündüğüm için gülünç mü oluyo...
Merhaba. Son zamanlarda tıp fakültesine başvurmak aklıma geldi. Ama çok fazla çekincem var. Final haftasında bir sınavda başarısız olduktan sonra DPT programından başarısız oldum. PT ok...
Bu doğru yol mu?
Yıllarca perakende ve fast food sektöründe çalışıp Alzheimer hastası büyükanneme baktıktan sonra 27 yaşında lojistik okuyorum. İki yıl önce vefat etti ve ben güvenliğe gittim ama par...
22 yaşındayım ve hayatımla ne yapacağım hakkında hiç...
(İngilizcem için özür dilerim, ana dilim için değil) Merhaba, 22 yaşındayım ve hemşirelik diplomamı yeni aldım ama dürüst olmak gerekirse hemşirelik hiçbir zaman hayalimdeki iş ya da...
Birinin bana iş vermesine ihtiyacım yok. Keşke birisi ban...
Son zamanlarda çok zorlanıyorum ve açıkçası bu duyguları başka nereye koyacağımı bilmiyorum. Yüksek lisansımı Klinik Psikoloji alanında tamamladım ve diplomamı almak kolay olmas...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Do you think your potential future child will feel any less burnt out given what the year 2060 might look like? I know that may seem callous, and perhaps it is, but a child will not make life easier. More meaningful perhaps, but… yeah.
I don’t know. I don’t understand voluntarily having children in hardship (or ever honestly).
Have a family and be a Mom. You won’t regret it. Small children need their mothers, not daycare workers. I know not everyone can pull that off due to financial issues, but if it’s even possible, then do it.