İşimden nefret ediyorum
23 M yaşındayım, işimde işimi bırakmak istiyorum ve oyunculuk yapmak istedim, orada başarılı olabileceğimi umuyorum ve sonuçları da biliyorum. Ama bir giriş seviyesi olarak hayat bu iş sahibi hayatta başka şeyler yapma özgürlüğüne sahip olmama izin vermiyor. Hatta anneme tutkumdan bahsettim ve kardeşim onu desteklemedi ve bu yüzden bunu babamla konuşmaya cesaretim yoktu. Şu anda sosyal medyada da içerik yapmak istiyorum çünkü en azından telefonum ve güzel aydınlatma var, ihtiyacımız olan tek şey yayınlamak için yaratıcı şeyler. Ama yine de şu anda mutlu değilim çünkü DNG’nin çok fazla enerji talep ediyor ve bana depresyon veriyor, panik atak ve kaygı ve hayat zorlaşıyor ve 23 yaşında bu kadar yapamam. Seyahat etmek istiyorum, o anda yaşamak istiyorum. Sadece geçmişten pişmanlıktan ve endişeli abt geleceğinden korkuyorum. En azından DNG Sevdiğim şey istediğim şey olmama yardımcı olacak.
Etiketler:
Benzer İçerikler
İşimden o kadar nefret ediyorum ki, insanlarla insan düze...
İşim oldukça kurumsal bir iş. Elektronik tablolar, PowerPoint sunumları ve bunların nasıl kullanılacağını bilen insanlar var, bu yüzden onları her zaman düzeltiyorum. Planlar ve strateji...
sosyal bilimlerde mi okuyorsunuz?
17 yaşındayım, ABD'de lise son sınıf öğrencisiyim ve açıkçası hayatımda ne yapmak istediğimi bulmakta zorlanıyorum. Üniversite başvuruları, burs son başvuru tarihleri ve SAT pu...
Dereceniz olmadan yapabileceğiniz ofis işleri var mı?
Şu anda temizlikçi olarak çalışıyorum ve sürekli terlemek zorunda olmadığım veya kas ağrılarımın olmadığı daha hareketsiz bir beyaz yakalı işi gerçekten çok isterim. Üniversite d...
20'li yaşların sonu - Tükenmişlikten girişimciliğ...
Herkese merhaba, şu anki durumumu yazıp paylaşma ihtiyacı hissettim. 20'li yaşlarımın sonlarındayım. Dünyadaki her şeyden çok sevdiğim kız arkadaşımla yaşıyorum. Uluslararası işle...
Mezun olduktan sonra kendimi çok kaybolmuş hissediyorum ve...
Merhaba, 2024 yılında iletişim tasarımı bölümünden mezun oldum. O zamandan beri birçok nedenden ötürü evime geri dönmek zorunda kaldım ve buna geri dönmeyi başaramadım, temelde buna d...
20'li yaşlarımın ortalarına geldiğimde kayboldum v...
Merhaba millet. Bu uzun ve karmaşık. 20'li yaşlarımın ortalarına yaklaşıyorum ve duygusal, zihinsel, fiziksel, kariyer, ilişkiler vs. olmak üzere olmak istediğim hiçbir yerde değilim. Ha...
Çete yardıma ihtiyacım var!!😭
3 gün sonra 21 yaşına gireceğim ve hala kariyerimden emin değilim. Sağlam bir planım, diplomam ya da işim yok. Küçük bir hikaye- Ayın 12'sinden sonra ailemin beni şehir dışına gönde...
24A, hayatta sıkışmış hissediyor
İlk kez paylaşım yapıyorum; zayıf İngilizcem için özür dilerim. Ben HK'lıyım. Ben 24M'yim, hâlâ geçmiş duygularla uğraşıyorum ve oyun bağımlılığına direniyorum. Sanki hayatım...
Geleceğim hakkında tamamen umutsuz hissediyorum
Herkese merhaba, başlıkta da belirtildiği gibi 27m yaşındayım ve geleceğim hakkında tamamen umutsuzum. Zamanımı ve enerjimi boşuna harcadığımı ve Araştırma Yüksek Lisans derecesi ile...
uzun hastalık + pazar değişikliği = uzun süre işsiz ka...
Son kurumsal işimi (iş analisti) 1,5 yıl önce uzun ve karmaşık bir hastalık nedeniyle kaybettim, ardından alanımda pazar değişikliği başlatıcısı oldum ve şimdi geri dönmeye çalışÄ...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

It can’t be underestimated to have something safe & stable to cover your basic living expenses. So you can take the risk on a high risk/high reward profession. If you go all-in on high risk/high reward then the pressure to produce results immediately or starve go homeless will stress you out to the point of interfering in your ability to perform, maybe not right away but subconciously it will wear down your nervous system untill your also having panic attacks/not able to sleep etc and the your screwed. The examples you look at where people went all in on a high risk venture that worked out all likely had some sort of backstop (usually rich parents). Everyone thinks they can handle it and it will be no big deal until they try it and realize the mind is not always so resilent, don’t underestimate it.
Keep your day job, pursue your passion in your free time.