İdolüm Dolly Parton’la korkunç bir etkileşim yaşadım

Her zaman Dolly Parton’un büyük bir hayranı oldum, ancak yakın zamanda yaşadığım bir karşılaşmadan sonra ona dair sahip olduğum temiz imajı yeniden değerlendirmeye başladım.

Tur otobüsünün Houston’daki bir mağazanın önüne park edildiğini gördüm ve efsanenin kendisinden bir imza almak için şansımı denemeye karar verdim. Otobüsün kapısını çaldım ve büyük bir koruma açıldı. Arkasında kollarını kavuşturmuş ayakta durduğunu ve yüzünde öfkeli bir ifade görebiliyordum.

Daha sonra korumanın kıçına tokat attı ve şöyle dedi: "Haydi ona Tennessee’de bunu nasıl yaptığımızı gösterelim." Daha sonra beni şiddetle otobüse çekti.

Koruması daha sonra kollarımı arkadan tutup tüm gücüyle dizini sırtıma doğru itti. Ben acıdan çığlık atarken Dolly Parton şarkı söylemeye devam etti "Sen üzgün olduğunda ben mutluyum! Sen üzgün olduğunda ben mutluyum! Sen üzgün olduğunda ben mutluyum!" beş dakika gibi gelen bir süre boyunca tekrar tekrar.

Sonunda yorgunluktan yere yığıldığımda Dolly üzerime eğildi ve şöyle dedi: "Yarını görecek kadar yaşamak istiyorsan bu kasabadan ÇOK çabuk ayrılsan iyi olur bebeğim". Benim bakış açımdan görebildiğim tek şey iki devasa sürahi ve tazıya benzeyen bir yüzdü; kulaklarının arkasındaki yüz germe yara dokusu her an patlamaya hazırdı.

Daha sonra kafama bir şişe bira döktü ve kıçımı o kadar kötü bir şekilde parçaladı ki koruma bile öğürmeye başladı. Daha sonra kaldırıma atıldım ve koruma gelip kulağıma fısıldayana kadar bir süre orada yattım. "Şaka yapmıyorum, bu onun iyi gününde." Daha sonra arka cebime yüz dolarlık banknot koydu ve nefesinin arkasından şöyle dedi: "En azından ben oraya geri dönmek zorundayken sen eve gidebilirsin." Kapı büyük bir gürültüyle kapandı ve hızla arabama geri döndüm.

Tur otobüsünü çalarak ve bir dereceye kadar mahremiyetini ihlal ederek sınırı aştığımı fark ettim, ancak durumu çok aşırı ele aldı.