Hiçbir tutkum yok ve çalışmaktan nefret ediyorum.
30 yaşındayım, şimdiye kadar bu işi bitirmiş olmalıyım. Ama açıkçası çalışmaktan nefret ediyorum. Yeni bir işe ihtiyacım var çünkü işte bütün gün kızgınım. Hiçbir yeteneğim, gücüm, tutkum, hayalim, özlemim ya da herhangi bir şeyim yok. Bana kalsaydı, bütün gün telefonumda düşünmeden gezinmekten başka hiçbir şey yapmadan otururdum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Başka Biri Sürekli Kendini Geliştirmekten Yorgun Hissediy...
Dürüst olun, sürekli seviye atlama ihtiyacından yorulan var mı? Yeni yapay zeka aracı. Yeni sertifika. Yeni beceri trendi. Asla bitmez. Bir süre her hafta yeni bir şey öğrenmediğim için ke...
İnternette özgürce vakit geçirmek ne kadar adil?
Ekim ayında lisedeyken staj yaptım ve 8 saat ve 18 saat boyunca meşgul olduğum zorlukların üstesinden geldim, günlük hayatım boyunca, telefonda geçirdiğim güzel zamanları geçirdim, ve da...
Zamanımı planladığım gelecekle mi harcıyorum ve dışa...
yani 18 yaşındayım ve gelecek yıl dünyanın en iyi 10 hukuk fakültesinden birine gireceğim ama oldukça prestijli bir hukuk firmasında 2 aylık staj yaptıktan sonra biraz şaşırdım, gerçi...
20, değirmen işçisi.
Eski güzel Reddit rehberliğini arıyorum, Kısacası 20 yaşındayım, çok genç yaşta bölgem için "harika" bir işe girdim. Tüm iş arkadaşlarım 30'un üzerinde ve birçok erkek buraya gir...
25 yaşında kadın, kariyer bulması gerekiyor
Herkese merhaba. 25 yaşındayım ve ailem bana yakın zamanda sağlık yardımları olan bir kariyer bulmam gerektiğini çünkü gelecek yıl artık onların sigortasından yararlanmayacağımı hat...
MTech (IIT) 3 yıllık bir boşluk ve borçla. AI/DL'ye...
Herkese merhaba, açık bir kariyer tavsiyesi arıyorum. Bir dönüm noktasındayım ve yoluma devam etmek için gerçekçi bir yol haritasına ihtiyacım var. Bağlam: Nitelikler: Bir HTE'den Veri...
Tüm hayatınızı bir anda anlamaya çalışmak insanları ...
İnsanların kendilerini kaybolmuş hissettiklerinde en çok fark ettiğim şey, küçük bir şey yapmadan önce tüm geleceklerini çözmeye çalışmalarıdır. Baskı "doğru kariyeri seçin", "do...
Hukuk fakültesine gitmeli miyim?
CRJ'deki lisans eğitimime 21 iki yarıyıl kaldı (Polis olmak istediğimi sanıyordum, bundan ve tüm alandan nefret ediyordum) 3.9 genel not ortalamam var ve şimdi nereye gideceğimi bilmiyorum. H...
Üniversite beni perişan ediyor ve ne yapacağımı bilmiyo...
22 yaşındayım ve şu anda mezuniyetime daha iki yılı olan bir üniversite öğrencisiyim. Yüksek Lisans veya bazı bağlantılar (İngilizce ve tarih) olmadan diplomam neredeyse işe yaramaz. Ke...
29 yaşındayım ve 20'li yaşlarımı boşa harcadım....
​ 29 yaşındayım ve 23 yaşında baÅŸladığım perakende iÅŸinde hâlâ çalışıyorum. İlk baÅŸta bu sadece geçiciydi. Sonra rahatladım. Åžimdi altı yıl geçti ve sanki gözümü kırpıÅ...
6 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

So I did this. I left a job because the manager said some very mean things to me. I came to work ready to work and happy. I would make all my patients laugh. I would make my co-workers laugh. Then it just got dull because of management.the management was always so serious. It made me sick as if im just a machine to pop money into their account for them as I made crumbs.
So I left for 4 months. The first month was great. Watched a ton of shows I wanted to watch. Slept in till 10am…. play video games till 2 am.
Then it hit. Hit that I was getting nowhere. So I applied to jobs started working part time and now full time. But now im stressed from the job and want to sleep in. I work at 4 am….. everyday.
Im searching for somthing better but at the end of the day I realise. It’s money im after and a good day schedule. So I can enjoy my free time.
Only thing to do now is try to find that Goldie locks spot in working. Where I can go to work everyday and have a good amount of time away from work to enjoy my life so its not completely taking over my daily sanity.
I understand. I was like this until recently. The only thing I can think of is taking up a new video game to get lost in. I took up sewing again but it’s because I’m motivated about my shop. Maybe you need an antidepressant from your GP?
i dont have any advice but same.
Same. I left my para job at an elementary school my sister works in. She got me that job and I moved in with her and her two kids. I was there for a year and a half, and the school was going downhill so fast (it’s a small school), teachers were leaving throughout the year and at the end of the school year 10 teachers left bc of how terrible the admin was. I left right after Christmas break, and I also left my sister’s place because I couldn’t afford it anymore and my job wasn’t paying enough for me to live on my own.
Now I’m back living with narcissistic parents at 32. And it’s hell. I’m working part time and make less than $500 a month. SO MUCH less than what I was making working at school. It’s depressing. I’m barely scraping by. Idk how I’ve made it this year. I probably would’ve put up with the job hadn’t that I couldn’t find another roommate or afford a place to live on my own.
Now that I’ve been looking for a job again, no one will hire me because I don’t have a degree in education or anything like that. So I decided to just go back to school for that. And here I am miserable again bc I have to go back to school AGAIN. I just wish I’d still have that job despite how terrible admin was. Bc the last I heard a lot of them left and a lot of things changed.
Everybody does … 9 to 5 is modern slavery
I think a lot of people feel this way largely due to a lack of encouragement. A good boss and team is a totally different world, being around people who support you is fun. But these situations are difficult to come by. I hope you will keep trying.