Hayattan vazgeçmeyi düşünmek
Son birkaç aydır yön açısından gerçekten kayboldum. Dereceye göre bir mühendisim ve son birkaç iş beni tamamen depresyona sokuyor ve tüm alanla yorgun hale getirdi. Şu anda ailemle yaşıyorum ve beni burada tutan tek şey bıraktığım bir avuç arkadaş. Gerçekten hiçbir hedefi yok. Lisansüstü okula gitmeyi planlıyordum ama bu yaz gitmeden önce terk ettim çünkü zihinsel bozulma ile dolu ve terapi peşinde koşuyorum. Lütfen mantıklı olun.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Ebeveynlerin yanına geri dönüyorum ve kendimi başarısı...
29 yaşında ailemin yanına geri dönüyorum. Maaşımın yarısından fazlasını kiralık bir yere harcamak zorunda kalmadığım için minnettarım ama aynı zamanda hayata yeniden "yeniden başla...
20'li yaşların başı, kariyer açısından nereye gi...
22 ay buradayım, şu anda iki işte çalışıyorum (perakende ve fast food), hâlâ ailemle birlikte yaşıyorum. Bunu nasıl tanıtacağımdan emin değilim, bu yüzden şu ana kadar olanları yaza...
bende bir sorun mu var? (kurumsal dünya yardım çığlığ...
hiç kimse etrafındaki herkesin bunu hissettiğini hissetti mi? "anladı" senin dışında işte mi çalışıyorsun? Herkesin her zaman bir şeylere kilitlenmiş ve her şeyin üstünde ol...
Her kariyer berbat görünürken nasıl kariyer bulursunuz?
Cidden, var olan her kariyer yolu ya ruhu yok ediyor ya da hiçbir şey kazandırmıyor ya da her ikisi birden gibi görünüyor. Varlıklı olma arzum bile yok ama yine de "rahat yaşamak" ...
24M tavsiye arıyor
Bu ay 24 yaşıma yeni girdim ve olmayı beklediğim yere yakın olmadığımı fark ettim. Geçen sene ehliyetimi aldım ama hala arabam yok. Yakın zamanda uzak bir işe başladım ama genç ve dikk...
Bir 3D Sanatçısı olarak yönlendirmeye ihtiyacınız var
3D tasarım portföyümün yeterince iyi olmadığını ve sıfırdan oluşturulması gerektiğinin farkına vardım. Bir yılı aşkın süredir işlere başvuruyorum ancak uzun vadede mali açıdan ...
geleceğim/bir sonraki adımım konusunda kendimi çok kaybo...
Yakın zamanda 23 yaşında New York'ta yüksek lisansımdan mezun oldum ve evime geri döndüm. Kendi alanımda bir iş bulamadığım için kendimi çok kaybolmuş hissediyorum, bu yüzden tamamen a...
Ben (f20) iyi bir yere gitmiyorum. Bir yol bulmamız gerekiy...
Kaçma ve hayal kurma konusunda her zaman sorunlarım oldu. Düşüncesizce hareket ediyorum ve ayrılmadan önce 1 aylığına üniversiteye gittim. Hiçbir ÅŸeye baÄŸlı kalamıyorum ve odaklanamadÄ...
Üniversitede zorbalığa maruz kalıyorum ve hoşlanmadığ...
Orada gerçekten tamamen mutsuzum ama okulu bırakırsam geleceğim için tamamen korkuyorum
Tekil Yol, Gizli
Evanjelik, Fundamentalist Hıristiyan bir ailede büyümek, "amaçları" profesyonel olarak yaptıkları işten ayrılamaz olan iki işkolik ebeveynle birlikte amaç anlayışımı derinden şekillend...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
You’ve barely started life, pal. Don’t give up in the first few minutes of the game. Markets have ebbs and flows, right now we are in an ebb. It wont always be this way though. I graduated in 2009 with a degree in computer engineering. A LOT of people I went to school with lost the jobs they had lined up due to the recession. They felt hopeless for a couple of years, but they pulled through and made it work.
We have a tendency these days to feel like there’s something wrong with our lives because our days aren’t as glamorous or full of meaning as what we see on TV or movies or our social media feeds, but thats just because all of the normal monotonous days are just filtered out of all of those mediums. Most people struggle at various points in life. Most days are just unmemorable. Youll live around 30,000 days in your life. In the end, you’ll only remember a few dozen or hundred of those days because of their special significance…the rest will be lost in time, like tears in rain as the brilliant movie line goes.
Hi. Im sorry you’re feeling so disheartened. I think a therapist is a good idea. Hopefully you’ll come away with an understanding of why you feel this way and gain some tools to help you. It’ll help identify any characteristics within you that have led you to feel so unhappy.
It might be worth sitting down with pen and paper and making a list of specific events or factors from work which have made you unhappy. Maybe there’s a pattern. A bad boss, backstabbing colleagues, a tedious commute, unrealistic deadlines, boring menial work, a bullying culture etc. The idea is to identify some problems and have that list ready for your therapist. But it’ll also be useful for you to see which of those factors are common to all jobs, which are common to engineering jobs, which are just common to you etc. if you can identify the problems then you’re halfway to solving them.
In terms of problem solving, there’s a few possible outcomes. You change yourself and adapt. You change some aspect of the work you’re doing. You change jobs. You change careers. Some of that is probably a bit scary but you can break the changes down into small steps. It’s easier to avoid it or postpone it or ignore it but this will only keep you trapped in an unhappy situation and that’s not risk-free. Risks could include more depressive episodes or burnout and you find yourself unable to work, and this could force a change.
I see you’re not working at the moment. Are you looking after yourself? Eating healthy foods where you can and getting at least a little exercise each day can make a big difference.
Anyway, I m glad you’re looking for a therapist and I hope all goes well for you in the future.