Hayattan vazgeçmeyi düşünmek
Son birkaç aydır yön açısından gerçekten kayboldum. Dereceye göre bir mühendisim ve son birkaç iş beni tamamen depresyona sokuyor ve tüm alanla yorgun hale getirdi. Şu anda ailemle yaşıyorum ve beni burada tutan tek şey bıraktığım bir avuç arkadaş. Gerçekten hiçbir hedefi yok. Lisansüstü okula gitmeyi planlıyordum ama bu yaz gitmeden önce terk ettim çünkü zihinsel bozulma ile dolu ve terapi peşinde koşuyorum. Lütfen mantıklı olun.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Sıkıştım.
Başlık olarak sıkışıp kaldım. Henüz 21 yaşındayım ama barista olarak çalışıyorum ve yakın zamanda Ağustos ayında SSV'ye terfi aldım. Sosyal etkileşim konusunda pek iyi olmadığım...
23M zehirli bir evde yaşayan hayatımla ne yapacağını bi...
Haziran'da 24 yaşıma giriyorum ve sürekli olarak güvenimi yerle bir eden ve kendimi değersiz hissettiren zehirli, istismarcı bir evde yaşıyorum, sırf onlar gibi olabilmeyi dileyerek bütün g...
tutkularım yok ve yetenekli değilim
merhaba 20 ay ve şu anda oldukça genel bir işletme diploması için okuldayım - benim gibi okuldan hoşlanmayan biri için iki genel seçenek iş ve tıp alanında bir şey gibi geliyor ve bunun k...
Üniversiteden 28 ve 6 yıl sonra. Üniversiteden sonra haya...
Herkese merhaba, Bunu 3 yıldan biraz daha kısa bir süre önce yapmıştım postalamak. O zamanlar, üniversiteden Pazarlama alanında yoğunlaşarak İşletme diplomasıyla mezun olduktan 3 yıl s...
Hukuk fakültesine gitmeye değer mi?
Herkese merhaba, uzun süredir gizlenen biriyim, ilk kez poster yayınlıyorum. Birkaç yıldır mahkeme muhabiri/stenograf olarak çalışıyorum ve 24 yaşındayım. Ayrıca kriminoloji alanında l...
Hayatımla ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yok
Yirmi üç yaşındayım ve gerçekten hayatımı değiştirecek bazı önemli seçimler yapmaya başlamam gerektiğini hissediyorum ama kararsızlık beni tamamen felç ediyor. Çalışma fikri beni ...
32A Uzaklaşıp yeni bir başlangıç yapma dürtüsü
Tüm çevremi değiştirmem gerekiyormuş gibi ısrarcı bir duyguya kapıldım. 9 yıldır aynı şirketteyim ve bu süre zarfında yılda yaklaşık 125 bin dolar kazanan bölge müdürü konumuna t...
Diplomamı aldığım için büyük pişmanlık duyuyorum. O...
Hayatımın 4 yılını planlamadığım, hatta yapmayı düşünmediğim bir şeye harcadım. Artık okul becerilerim var, bu yüzden mezun olmak bile gerçekten zordu (diskalkuli, okd, gelişimsel) ...
Üniversite danışmanının sözlerini ciddiye alman mı ge...
Birkaç yıl önce devlet üniversitesine kaydoldum ancak danışmanım radyoloji teknoloji programının son derece rekabetçi olduğunu ve kabul edileceğinizi sanmıyorum bu yüzden üniversiteden ...
Yapmam gereken her şeyi bıraktım ve sonunda gerçekte ne ...
Herkes bana hayatımda ne yapmam gerektiğini söyledi. Terfi alın, daha fazla ağ kurun, kişisel markamı oluşturun, ek işler yapın, her şeyi optimize edin. Ben de hepsini yaptım ve kendimi ta...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
You’ve barely started life, pal. Don’t give up in the first few minutes of the game. Markets have ebbs and flows, right now we are in an ebb. It wont always be this way though. I graduated in 2009 with a degree in computer engineering. A LOT of people I went to school with lost the jobs they had lined up due to the recession. They felt hopeless for a couple of years, but they pulled through and made it work.
We have a tendency these days to feel like there’s something wrong with our lives because our days aren’t as glamorous or full of meaning as what we see on TV or movies or our social media feeds, but thats just because all of the normal monotonous days are just filtered out of all of those mediums. Most people struggle at various points in life. Most days are just unmemorable. Youll live around 30,000 days in your life. In the end, you’ll only remember a few dozen or hundred of those days because of their special significance…the rest will be lost in time, like tears in rain as the brilliant movie line goes.
Hi. Im sorry you’re feeling so disheartened. I think a therapist is a good idea. Hopefully you’ll come away with an understanding of why you feel this way and gain some tools to help you. It’ll help identify any characteristics within you that have led you to feel so unhappy.
It might be worth sitting down with pen and paper and making a list of specific events or factors from work which have made you unhappy. Maybe there’s a pattern. A bad boss, backstabbing colleagues, a tedious commute, unrealistic deadlines, boring menial work, a bullying culture etc. The idea is to identify some problems and have that list ready for your therapist. But it’ll also be useful for you to see which of those factors are common to all jobs, which are common to engineering jobs, which are just common to you etc. if you can identify the problems then you’re halfway to solving them.
In terms of problem solving, there’s a few possible outcomes. You change yourself and adapt. You change some aspect of the work you’re doing. You change jobs. You change careers. Some of that is probably a bit scary but you can break the changes down into small steps. It’s easier to avoid it or postpone it or ignore it but this will only keep you trapped in an unhappy situation and that’s not risk-free. Risks could include more depressive episodes or burnout and you find yourself unable to work, and this could force a change.
I see you’re not working at the moment. Are you looking after yourself? Eating healthy foods where you can and getting at least a little exercise each day can make a big difference.
Anyway, I m glad you’re looking for a therapist and I hope all goes well for you in the future.