Hayatımla ne yapmam gerektiği hakkında hiçbir fikrim yok.

Hayatımda ne yaptığım hakkında hiçbir fikrim yok. Genç olduÄŸumu biliyorum ama bazı günler zor oluyor ve her ÅŸeyden çok biraz rehberlik arıyorum. 16 yaşında evde eÄŸitim alırken madencilik sektöründe tam zamanlı çalışmaya baÅŸladım. 2023 baharında mevsimlik olması nedeniyle parça satıcısı olarak yarı zamanlı iÅŸe girdim ve madencilik iÅŸi için SaÄŸlık ve Güvenlik TemsilciliÄŸine terfi ettim. Geçen yıl kışın hostes olarak çalıştım ve son birkaç yıldır çalıştığım madencilik ÅŸirketinin ofisinde iÅŸler yavaÅŸken çalışıyorum. Bu yüzden birden fazla çalışma ortamı deneyimledim. Süper zeki bir çocuk olduktan ve devlet okulunda geçirdiÄŸim süre boyunca baÅŸarılı olduktan sonra 18 yaşında bana DEHB teÅŸhisi konulduÄŸunu söyleyeceÄŸim, bu yüzden ÅŸok oldu. Ancak 8. sınıfta evde eÄŸitime zorlanmak notlarımı tamamen mahvetti, okulda çalışma ihtiyacı hissetmedim, sanki acil bir durum yokmuÅŸ gibi (son teslim tarihinin okul yılının son haftası olması da buna yardımcı olmadı). En iyi notlara sahip olmasam da mezun oldum. (Notlarım için DEHB’yi suçlamıyorum, bunların çoÄŸunun kendi zaman yönetimim ve bunu yapmamamın kiÅŸisel nedenleri olduÄŸunu biliyorum, ancak buna katkıda bulunduÄŸuna inanıyorum.) Yükseltmem gerekiyordu ve bu çevrimiçiydi, bu yüzden benim için çok zordu ve yükseltmem gereken her iki derste de baÅŸarısız oldum. Ancak hala ne yapacağımı bilmiyorum. Eskiden veteriner, diÅŸ hekimi ya da yazar olmayı arzuluyordum ve hatta bir noktada beyin cerrahı ya da avukat olmayı çok istiyordum (bir noktada büyük hayallerim vardı hahaha) ama ÅŸimdi bilmiyorum, insanlara sadece güvenli bir yere gitmek istediÄŸimi söylüyorum. Bunun doÄŸru olduÄŸunu düşünmüyorum ama gördüğüm ya da çevremde bulunduÄŸum bazı ÅŸeyler nedeniyle iÅŸime ve iÅŸlerin güvenli ve sorumlu bir ÅŸekilde yapılmasını saÄŸlamaya dair çok güçlü hislerim var ve bunu seviyorum. Madencilik ÅŸirketinde babam için çalışmama yardımcı oluyor, ancak kendisi ÅŸimdiye kadar çalıştığım en sert adam, hiçbir ÅŸey için çalışmadan her ÅŸeyi almamı istemiyor ve bu yüzden onu çok takdir ediyorum. Annem tam zamanlı (tam yıl) bir pozisyon bulma konusunda peÅŸimden geliyordu ve haklı olarak da öyle ama elimde deÄŸil ama ÅŸimdi iÅŸimde kalmak istiyorum. Sanırım rahatladığım için ama hayatıma devam etmekten korkuyorum. Sonunda nefret ettiÄŸim bir ÅŸey için çok fazla borca ​​girmek istemiyorum. Ve notlarım iyi deÄŸildi, dolayısıyla iyi bir okula ya da herhangi bir kursa girmek çok zor çünkü gerekliliklerin çoÄŸunu tam olarak karşılayamıyorum. Tanıdığım neredeyse herkesin hayatı planlanmış ya da en azından öyle görünüyor. Küçük bir kasabadan olduÄŸum için benimle birlikte büyüyen pek çok insan ÅŸu anda bankada ya da hastanede çalışıyor ya da en azından kariyer planları varmış gibi görünüyor. Erkek arkadaşım (21) zaten okulunu yarıda bıraktı ve ben burada hiçbir fikrim yokmuÅŸ gibi oturuyorum ve kimden tavsiye isteyeceÄŸimi bilmiyorum, bu sadece bana ders vermeyecek ya da bana bu konuda endiÅŸelenmek için çok genç olduÄŸumu söylemeyecek. Peki tüm bunlarla ilgili olarak dikkate almam veya düşünmem gereken bir ÅŸey var mı? Lütfen bana bunun mantıklı olup olmadığını söyle, saat gecenin 3’ü ve bunu yazarken yoruldum.