Hayatımı toparlamak için 30 yaş çok mu geç?
Stres, kaygı, depresyon ve yaşam koşulları nedeniyle hayatımı resmen mahvettim.
Ben liseyi terk etmiş, gerçek bir işi olmamış ve hayatı boyunca yalnız kalmış biriyim. 30 yaşıma 6 ay kaldı ve terapiye giderek, spor salonuna giderek, her gün evimden çıkarak ve lise diplomamı almaya çalışarak hayatımı düzenlemeye çalışıyorum. Hayatımda ne yapmak istediğimi biliyorum (terapist olmak) Ama o kadar çok zaman harcadığımı hissediyorum ki, istediğim hayatı yaşayamıyorum ve her gün sanki başka bir zayıf günmüş gibi geçip giden duyguyla mücadele ediyorum ve bu kaygımı ve depresyonumu çok daha kötü hale getiriyor.
Acaba tavsiyesi olan veya benzer durumda olan ve hayatını toparlayan var mı diye merak ediyordum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Fudan Hukuk Mezunu ve Eski Zen Keşişi (manastırda 20 yıl...
Herkese merhaba, Oldukça alışılmadık bir kariyer geçişi konusunda rehberlik arıyorum. 40 yaşındayım ve şu anda "yeniden başlatılıyor" yirmi yıllık manevi bağlılığın ar...
18 milyon, mali açıdan istikrarlı, çevrimiçi üniversit...
18 yaşındayım, ailemle yaşıyorum ve üniversitede birçok çevrimiçi ders alıyorum. Bankamda yeterince param ve bir ton yatırımım var ki şu anda işe ihtiyacım yok. Programım tamamen esne...
Kayboldum, yardıma ihtiyacım var
Lütfen nazik olun, pek iyi durumda değilim. Herkese selam. Ben 26, neredeyse 27 yaşında bir kadınım. Son 6 yıldır bilgisayar bilimi okudum, ilk kez bu konuya girdim çünkü bunun finansal o...
Grafik tasarımcıları kariyer değiştirdiğinde nereye gi...
Bu yüzden 2 yıllık bir diplomaya, ardından 4 yıllık grafik tasarım bölümüne gittim. Sınıfının en iyisi, harika portföy ve bağlantılar. Ancak 2017'den beri hiçbir zaman istikrarlı ve...
23
Hayat senin içinde bulunduğun durumdan daha kötü olabilirdi güven bana, açıkçası şimdiye kadar zengin olacağımı düşünüyordum ama sanırım bazen işler planlandığı gibi gitmiyor. 2...
Neden çalışmaya devam etmeliyim?
Başlangıçta yalnızca asgari ücretli iş bulabiliyorum. Kaç derece veya sertifika aldığımın bir önemi yok. Herhangi bir gerçek işte deneyim kazanamayacağım. Hükümet vergi dolarların...
Hiçbir çıkış yolu olmadan sıkışıp kaldım.
Ben 23 yaşında bir erkeğim ve kendimi tamamen sıkışmış hissediyorum. Yaklaşık beş yıldır perakende sektöründe çalışıyorum ve bundan kesinlikle nefret ediyorum. Ama perakendede sık...
Hiç umut kaldı mı? Zamanım ve seçeneklerim tükeniyor. ...
Soğuk ve sert gerçek, 20'li yaşlarımın ortasındayım. Hiçbir değerli yeteneğim yok. Hiçbir kurtarıcı özelliğim yok. Temel insan işleyişi dışında pek bir şey bilmiyorum. Dışarı ...
23 yaşındayım, işsizim, nefret ettiğim bir bölümü bi...
Yirmili yaşlarımı boşa harcadım ve henüz 30'umda bile değilim. İşim yok ve annemin evinde yaşıyorum. 22 yaşındayım, 23. doğum günüm yaklaşıyor, ancak zaten zamanımı boşa harcadı...
29 yaşına girmek üzereyim (Erkek) yirmili yaşlarımın t...
Bir yanım toparlanmanın ve hayatımı düzeltmenin (diğer bir deyişle diploma alma, kariyer sahibi olma, aile kurma vb.) zamanının geldiğinin farkında ve beni yanlış anlamayın, bunu sadece ...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Ask yourself what do you want to have accomplished by 40? What would make you feel good, not the world or your parents, but you.
Then ask yourself, where do you NOT want to be at 40. Like what life would 40 year old you be living in order to have to make another “Is 40 too late to get my life together?” post.
I think that’s a decent start. I turn 30 next year so I get it. A lot of us had to struggle through survival mode and are now just getting the opportunity to create a life we want. Don’t think too much about age checkpoints though. Just focus on what would make you feel proud to have had accomplished at 40 or 35 or 32, or even just in the next six months.
30 isn’t too late! You’re still young and healthy enough to get a low-level job (usually somewhat physically demanding) and build a work history. If you succeed in becoming a therapist you’ll have decades of earning a high income. You’ll be able to buy a house, travel, have expensive hobbies, retire in comfort, whatever your goals are. Even if you don’t manage to have a high level career, working full time from now on should keep you out of poverty and let you have some fun, and you’ll contribute to social security and have something to live off when you’re old.
30 is also a prime age for dating. If you’re fit put even a little effort into your looks and hygiene, you’ll be physically attractive to lots of people. Once you get a job and build up your social skills, you’ll be dateable. If you’re a woman, you still have 10ish fertile years (if you want kids). If you’re a man, you’re still young enough that your natural dating pool is fertile women (again, if you want kids).
I wasted my 20s. Not quite as badly as you did, but I hit 30 underemployed, directionless, living with my parents, never dated. Now I’m in nursing school and living with my boyfriend. You can do it too.
Good luck!