Hayatımı toparlamak için 30 yaş çok mu geç?
Stres, kaygı, depresyon ve yaşam koşulları nedeniyle hayatımı resmen mahvettim.
Ben liseyi terk etmiş, gerçek bir işi olmamış ve hayatı boyunca yalnız kalmış biriyim. 30 yaşıma 6 ay kaldı ve terapiye giderek, spor salonuna giderek, her gün evimden çıkarak ve lise diplomamı almaya çalışarak hayatımı düzenlemeye çalışıyorum. Hayatımda ne yapmak istediğimi biliyorum (terapist olmak) Ama o kadar çok zaman harcadığımı hissediyorum ki, istediğim hayatı yaşayamıyorum ve her gün sanki başka bir zayıf günmüş gibi geçip giden duyguyla mücadele ediyorum ve bu kaygımı ve depresyonumu çok daha kötü hale getiriyor.
Acaba tavsiyesi olan veya benzer durumda olan ve hayatını toparlayan var mı diye merak ediyordum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Yeni Bir Yol Arıyoruz
Şu anda makine mühendisliği eğitimimin bitmesine 3 dönem kaldı ve birçok nedenden dolayı devam etmek istemiyorum. Öncelikle öğrendiklerimi seviyorum ama kurumsal bir rolde başarılı olup ...
Üniversiteler arasında bölünmüş durumdayım: Tüm Bili...
Üniversiteler arasında bölünmüş durumdayım: Tüm Bilim Dersleri Ama Sanatı/Müziği Seviyorum… ve Bir Yıl Boyunca Uçmak İstiyorum
Ben bir zavallıyım
Bu durum liseden mezun olduğum 2012 yılından beri devam ediyor. O günden bu yana hep kendime bir yol bulmakta zorlandım. İş bulmak bile benim için her zaman zor olmuştur. Ben tembel bir insan...
Hayattaki büyük aksiliklerden sonra aynı kalıba düşmey...
Boşandıktan sonra kendime, gerçekten ilerleyebilmem için zamana ihtiyacım olduğunu söyledim. Daha sonra ben de kariyerimi kaybettim ve yine aynı kalıba girdim. Önce kendimi hazır hissetme...
Kariyer Seçimi ile ilgili yardım
18 F. 12. sınıfın başından beri aklımda iki kariyer seçeneği vardı; ya psikoloji ya da aşçılık okulu, hatta yemek pişirmeye karşı her zaman büyük bir ilgim vardı ve aşçı olmayı ...
Tıp Fakültesi Maliye Mezunu
Büyüdüğümden beri bana doktor olmam gerektiği söylendi. Ben birinci nesil bir göçmenim ve bu, eskisi gibi olmasa da hâlâ başarının zirvesi olarak görülüyor. Büyürken ailemin barlar...
İnsanlar genellikle danışmanlığı öğrenmeye nasıl ba...
İnsanların psikolojik danışmanlığı öğrenmeye genellikle nasıl başladıklarını anlamaya çalışıyorum ve görünen o ki başlamanın tek bir sabit yolu yok. Gördüğüm kadarıyla, baz...
Hayallerimi takip et ya da parayı takip et
Uzun lafın kısası, mimarlıktan mezun olduktan sonra çok uğraştım ve sonunda oyun geliştirmeye başladım. Oyunlar üzerinde çalışmayı kesinlikle SEVİYORUM ama her zaman fıstık yaptım....
32 yaşında yeniden başlamak için çok mu geç? (Gece ...
"Merhaba benim adım Mayank. 32 yaşındayım ve hayatta başarısız olduğumu hissediyorum. Okuldaki çalışmalarım iyiydi ama bitirir bitirmez pek çok farklı yol görmek kafamı tamamen ka...
YARDIM!! Gazetecilik+eko+psikoloji alanında ÜÇLÜ BÖLÜM...
(Gazetecilik+ekonomi+psikoloji) alanında iyi bir üniversiteden lisans diploması aldım son yılda bir ana dal seçmek zorunda olduğunuz yer BBA'YA DA BAŞVURU ALDIM Şu an itibariyle kariyerim...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Ask yourself what do you want to have accomplished by 40? What would make you feel good, not the world or your parents, but you.
Then ask yourself, where do you NOT want to be at 40. Like what life would 40 year old you be living in order to have to make another “Is 40 too late to get my life together?” post.
I think that’s a decent start. I turn 30 next year so I get it. A lot of us had to struggle through survival mode and are now just getting the opportunity to create a life we want. Don’t think too much about age checkpoints though. Just focus on what would make you feel proud to have had accomplished at 40 or 35 or 32, or even just in the next six months.
30 isn’t too late! You’re still young and healthy enough to get a low-level job (usually somewhat physically demanding) and build a work history. If you succeed in becoming a therapist you’ll have decades of earning a high income. You’ll be able to buy a house, travel, have expensive hobbies, retire in comfort, whatever your goals are. Even if you don’t manage to have a high level career, working full time from now on should keep you out of poverty and let you have some fun, and you’ll contribute to social security and have something to live off when you’re old.
30 is also a prime age for dating. If you’re fit put even a little effort into your looks and hygiene, you’ll be physically attractive to lots of people. Once you get a job and build up your social skills, you’ll be dateable. If you’re a woman, you still have 10ish fertile years (if you want kids). If you’re a man, you’re still young enough that your natural dating pool is fertile women (again, if you want kids).
I wasted my 20s. Not quite as badly as you did, but I hit 30 underemployed, directionless, living with my parents, never dated. Now I’m in nursing school and living with my boyfriend. You can do it too.
Good luck!