Hayatımı toparlamak için 30 yaş çok mu geç?
Stres, kaygı, depresyon ve yaşam koşulları nedeniyle hayatımı resmen mahvettim.
Ben liseyi terk etmiş, gerçek bir işi olmamış ve hayatı boyunca yalnız kalmış biriyim. 30 yaşıma 6 ay kaldı ve terapiye giderek, spor salonuna giderek, her gün evimden çıkarak ve lise diplomamı almaya çalışarak hayatımı düzenlemeye çalışıyorum. Hayatımda ne yapmak istediğimi biliyorum (terapist olmak) Ama o kadar çok zaman harcadığımı hissediyorum ki, istediğim hayatı yaşayamıyorum ve her gün sanki başka bir zayıf günmüş gibi geçip giden duyguyla mücadele ediyorum ve bu kaygımı ve depresyonumu çok daha kötü hale getiriyor.
Acaba tavsiyesi olan veya benzer durumda olan ve hayatını toparlayan var mı diye merak ediyordum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Kariyer Arası mı?
Hayatımı tanımlamam gereken bir lezzet varsa o da vanilyadır. Bütün hayatım sade ve basitti. Çok çalıştım, hiç çıkmadım, her zaman ailemle yaşadım. Mezun olduğumdan beri yaklaşık...
Bilgisayar Bilimleri Derecesi (biliyorum) ne yapabilirim?
2024 yılında mezun oldu ve şu anda nakliye sektöründe çalışıyor. Dürüst olmak gerekirse, bir ofiste oturup her gün aynı şeyi yapmak insanın aklını uyuşturuyor. Uzun süre burada olma...
Sağlık hizmetine başvurmalı mıyım? tavsiyeye ihtiyacı...
Burada, Filipinler'de liseden mezun olmak üzereyim ve gerçekten ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Kaybettiğimi söylemek gerçekten yetersiz bir ifade. Son bir yıldır bu beni o kadar rahatsız e...
İşletmeden STEM'e geçmek isterken 24 milyon kaybetti...
Herkese merhaba, 24 yaşındayım ve işletme eğitimini çevresel bir şeye dönüştürmek istiyorum. Bu beni Uni için ne yapacağım konusunda gerçekten kaybolmuş hissettiriyor. İdeal olarak...
Kaygılı ve depresif insanlar için işler
Ben (20f) depresyon ve anksiyete hastasıyım. 6+ yıldır terapiye gidiyorum ve bir psikiyatristim var. Kaygılarım ya da depresyonum nedeniyle son birkaç işi bıraktım. Üniversite bana göre de...
Stressiz/Çok Düşünmeden İşler
Merhaba, aptalca başlık için şimdiden özür dilerim. 17F şu anda devlet üniversitesine kayıtlı ve şimdiden derslerimde başarısız olacağımı düşünüyor çünkü gerçekten temel matem...
Bana öyle geliyor ki en iyi ve en ilginç yıllar, benim ok...
Kendimi açıklayayım: Okulda öğretmenler ve her şey yetişkin yaşamının gerçekte olduğundan çok daha iyi görünmesini sağlıyordu. Tartışma kulübümüz, drama kulübümüz vardı. Tutk...
Takıntılı değilim.
18 yaşındayım. Harika bir sanatçı olmak istiyorum. Harika filmlere bakıyorum, onları izliyorum ve film yapımcılığına hayranlık duyuyorum. Harika müzikler dinliyorum, prodüksiyona hayran...
Tükenmiş ve kariyer değişikliğine ihtiyaç duyan
Biraz tuhaf bir gidişat yaşadım, siyaset bilimi okudum, hukuk fakültesini düşünerek bir yıl boyunca bir hukuk firmasında çalıştım, birlikte çalıştığım her avukat hukuk fakültesine ...
22 yaşındayım ve çok kayboldum
Merhaba, buradayım çünkü herkes gibi ben de kendimi son derece sıkışmış ve kaybolmuş hissediyorum. İki yıl önce üniversiteden mezun oldum ve hukuk alanında harika bir iş bulacak kadar ...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Ask yourself what do you want to have accomplished by 40? What would make you feel good, not the world or your parents, but you.
Then ask yourself, where do you NOT want to be at 40. Like what life would 40 year old you be living in order to have to make another “Is 40 too late to get my life together?” post.
I think that’s a decent start. I turn 30 next year so I get it. A lot of us had to struggle through survival mode and are now just getting the opportunity to create a life we want. Don’t think too much about age checkpoints though. Just focus on what would make you feel proud to have had accomplished at 40 or 35 or 32, or even just in the next six months.
30 isn’t too late! You’re still young and healthy enough to get a low-level job (usually somewhat physically demanding) and build a work history. If you succeed in becoming a therapist you’ll have decades of earning a high income. You’ll be able to buy a house, travel, have expensive hobbies, retire in comfort, whatever your goals are. Even if you don’t manage to have a high level career, working full time from now on should keep you out of poverty and let you have some fun, and you’ll contribute to social security and have something to live off when you’re old.
30 is also a prime age for dating. If you’re fit put even a little effort into your looks and hygiene, you’ll be physically attractive to lots of people. Once you get a job and build up your social skills, you’ll be dateable. If you’re a woman, you still have 10ish fertile years (if you want kids). If you’re a man, you’re still young enough that your natural dating pool is fertile women (again, if you want kids).
I wasted my 20s. Not quite as badly as you did, but I hit 30 underemployed, directionless, living with my parents, never dated. Now I’m in nursing school and living with my boyfriend. You can do it too.
Good luck!