hayatımı mahvetmekten korkuyorum

Hayatımı idame ettirmekten korkuyorum "yanlış"

BaÄŸlamda 19 yaşındayım, liseden 2024’te mezun oldum, bir cenaze evinde taşıma iÅŸleri yaparak bir yıl geçirdim (o zamanlar cenaze müdürü olmak istiyordum çünkü tüm kariyer araÅŸtırmamı bu alanda yapmıştım) Eylül 2025’te morg kolejine baÅŸladım ve çıraklık eÄŸitimi aldım, bu çıraklık sayesinde sektörden hiç hoÅŸlanmadığımı öğrendim çünkü tamamen ofis iÅŸi ve çok az bilim. Böylece ilk güz dönemimden sonra programdan ve stajımdan ayrıldım, kış dönemimi okul dışında ve planlama yaparak geçirdim, adli patolojiye yöneldim ve bu konuda araÅŸtırmalar yapmaya baÅŸladım. Böylece yerel bir okula geçtim (morg okuluna gitmek için uzaklara gitmek zorunda kaldım) ve tıp öncesi bölüme katıldım ve acil servis katibi olarak iÅŸe alındım. Gerçekten mutlu olup olmayacağımı düşünürken şüphelerim olmaya baÅŸladı ve saÄŸlık hizmetleri veya adli patoloji alanı konusunda gerçekten tutkulu olmadığımdan endiÅŸelendim. Acil serviste ilk klinik eÄŸitim vardiyamı yeni yaptım (çok yorgunum, bu yüzden mantıklı gelmiyorsa bu korkunç yazıyı affedin), bundan nefret ettim. Orta derecede iyi bir performans sergilememe raÄŸmen tatmin olmadım ve sonrasında arabamda bozuldum (son zamanlarda çok fazla arıza yapıyorum) sanki zor olduÄŸu için kaçıyormuÅŸum gibi bahaneler üretmekten korkuyorum. Çok çalışmanın önemini anlıyorum ve bunu umursamıyorum, ancak kendimi baÄŸlı hissetmediÄŸim bir ÅŸey için çok çalıştığımı biliyorum.

Bilim, doğa ve hayvanlar konusunda son derece tutkulu ve bilgiliyim. Bir parçamın dürüstçe olmak istediği şey, herpetolojiye odaklanan bir zoolog. Hayatım boyunca çocukken ve gençken akademik açıdan çok yetenekli olduğum için bir kaide üzerine yerleştirildim. Dışarı çıkıp büyük bir şey yapmazsam (doktor olmak gibi) kendimi israfmış gibi hissediyorum. Ailemin benimle bu kadar gurur duymayacağından korkuyorum. Tital olmadan kendimi onaylanmış hissetmeyeceğimden endişeleniyorum, kendimi sevmeyi öğrenmem gerektiğini biliyorum. Ama ne yapacağımı bilmiyorum. Bütün bu zorlu işleri ve yolları öylece bırakma arzumun zayıf olmamdan mı kaynaklandığını anlayamıyorum. Beni mutlu eden şeyi yapmalı mıyım emin değilim. Hayatımın sonunda mutlu olup olmayacağımı her düşündüğümde midem bulanıyor, bana mutluluk veren şeyi yapmak ve kendimi sevmeyi öğrenmek istiyorum. ve şu anda yaptığım şeyin bunlardan herhangi birine izin verip vermediğini bilmiyorum. Bilmiyorum, bir sonraki eğitim vardiyamdan önce işi bırakmak istiyorum. ve gelecek dönem için eğitim rotasını yeniden değiştirin. Hayvan barınağında veya yerel parklarda bir iş bulup bir kez olsun hoş bir şeyler yapmak istiyorum (cesetleri toplamak veya katı bir ortamda değil).

Bunların hepsi muhtemelen çok yorgun olduğum için korkunç bir şekilde yazılmıştır, ancak tavsiyesi olan varsa dışarıdan bakış açıları almam gerektiğini hissettim.