Hayatımı boşa harcıyormuşum gibi hissediyorum, ne yapmalıyım?
Dürüst olmak gerekirse artık ne yapacağımdan emin değilim, tam ve mutlak bir başarısızlık gibi hissediyorum. Okulda kıçımı yırttım. beladan uzak durdum, derslerimi geçtim, diplomamı ve sertifikamı kazandım ama görünüşe bakılırsa bu çoğu insan için yeterli değil. Şu anki çıkmaz işimden çıkmaya çalışıyorum, gerçekten çalışıyorum ama ya insanlar beni görmezden geliyor ya da istemiyor, ikisi de eşit derecede ezici duygular.
Olumlu kalmaya ve insanlara iyi davranmaya çalışsam bile, 10 kişiden 9’u bana dik dik bakıyor, beni görmezden geliyor veya nezaketimi yüzüme geri çeviriyorlar, son zamanlarda kötü bir müşteri etkileşimi örneği olarak ağlamaktan kendimi alıkoymak zorunda kaldım.
Kız arkadaşım yok, arabam yok, hala ailemle yaşıyorum. Toplumun beni zavallı olarak damgaladığını ve beni çukurun dibinde tutmak istediğini hissediyorum. Şu anda bunu yazarken yatakta ağlayarak uzanıyorum, ne yapmam gerektiğinden emin değilim ve pes etmek üzereyim.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Uygun bir maaş isteyen ve hareket kısıtlılığı olan bi...
Kariyerimi değiştirmeyi düşünüyorum çünkü şu anki işimde az çok maaş tavanına ulaştım. Çalışma koşullarından pek hoşlanmıyorum ama daha iyi mali koşullar isterim. Amacım, nor...
27 yaşımdan başlayarak arkadaşlarımın çoğunu kaybett...
Artık ne yapacağımı bilmiyorum Bağlam açısından, 27F, 3+ yıl boyunca taciz içeren bir ilişkiye katlandım. akla gelebilecek en karanlık şeyleri düşünmemi sağladı ve beni hastaneye y...
Tutkularımı bir kariyere dönüştürmek istemediğimi far...
Herkese merhaba, Son zamanlarda kendimle ilgili bir şeyin farkına vardım ve başkalarının da aynı şekilde hissedip hissetmediğini paylaşmak/görmek istedim. Sanatla uğraşıyordum (eskizle...
10 yıldır kendi kendimi eğitiyorum, bir şirket bitmemiş...
Yıllarımı kendime kodlamayı öğreterek, bir şeyler inşa ederek, dil değiştirerek ve iş bulmaya çalışarak geçirdim. Bir süre önce üniversiteyi bıraktım (bu 10 yıl olurdu). Wordpre...
Kariyer değişikliğini düşünmek (mühendislik veya aske...
Mühendislik için okula geri dönmeyi ya da orduya katılmayı düşünüyordum, ancak hangi yolu seçeceğimden ya da her ikisinin de uygun olup olmadığından emin değilim. ABD merkezli. Mühend...
Başka ne gibi fırsatlar var?
Ben bir ruh sağlığı terapistiyim ve işi seviyorum ama takım atmosferinde olmayı ve projeler/hedefler üzerinde işbirliği yapmayı özlüyorum. Kalıpları tanıma, sistemleri anlama ve iyileÅ...
Neredeyse 26m ve hayatta tamamen kaybolmuş. Üniversiteyi b...
Merhaba millet. Saçmaladığım için özür dilerim ama aklımda çok şey vardı. Kanada'dan 26 dakika uzaktayım (birkaç hafta içinde) ve tamamen kayboldum. Uzun bir aradan sonra öğrenimimi bÄ...
35 | Tükenmişlik kim olduğumu değiştirdiğinde kariyeri...
Her türlü projede çalışan başarılı, cesur ve hırslıydım. Ama tükenmişlik ve diğer şeyler beni yoldan çıkardı. Şimdi neredeyse 35 yaşındayım, meteliksizim ve gerçek bir ilerleme ...
Üniversiteyi Bırakmak mı Yoksa Açlıktan Ölen Öğrenci...
Üniversiteden ayrılıp Community College'a gitmenin artıları ve eksileri. 21(f) yaşındayım, bir üniversitede Sosyoloji bölümünde yan dal öğrencisiyle etnik çalışmalar okuyorum. Gelec...
18 yaşındayım ve ne çalışmam gerektiğini bilmiyorum
lisede bilim akışındaydım ve spm'm için 9A ve 1B aldım Artık bilimle pek ilgilenmiyorum ve sanatla uğraşmak istiyorum, aslında hayalim animatör/içerik yaratıcısı olmak ama varlıklı ...
1 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Life can be rough and people can be mean. Don’t take this the wrong way but it sounds like you’re overly nice and thin skinned. Nothing wrong with who you are but most people are annoyed by overly nice and kind people because they’re jaded by life.
You said you degree isn’t enough for people, are you talking about job hunting or dating wise? Your degree should be for your self investment, a degree doesn’t define your value. Most women will go for the broke guy who’s confident over the meek insecure nerdy guy with a degree, that’s just the way the world works.
Also, who cares if you don’t have a car, not everyone goes at the same pace, that doesn’t make you a loser.
Who cares if you don’t have a girlfriend, you should be living for yourself. The right girl will come along when you’re on the path you’ve made for yourself. A girlfriend isn’t going to make you not a loser or happy, trust me. Girls aren’t these nice magical princesses, they’re people too, which is a lesson you’ll learn the hard way. Also, they should add to your happiness not be your happiness, remember that.
Honestly from your post it sounds like you have some maturing and soul searching to do. You can’t love someone if you don’t love yourself, you sound insecure and emotional too, I’m not trying to be mean when I say that, just being honest, that’s a huge turnoff for most women.
Long story short, you need to learn to not give a f*ck. There’s a book on that too, it might help you. The less you care, the happier you’ll be.
I wish the best to you.