Hayatımı boşa harcıyormuşum gibi hissediyorum, ne yapmalıyım?
Dürüst olmak gerekirse artık ne yapacağımdan emin değilim, tam ve mutlak bir başarısızlık gibi hissediyorum. Okulda kıçımı yırttım. beladan uzak durdum, derslerimi geçtim, diplomamı ve sertifikamı kazandım ama görünüşe bakılırsa bu çoğu insan için yeterli değil. Şu anki çıkmaz işimden çıkmaya çalışıyorum, gerçekten çalışıyorum ama ya insanlar beni görmezden geliyor ya da istemiyor, ikisi de eşit derecede ezici duygular.
Olumlu kalmaya ve insanlara iyi davranmaya çalışsam bile, 10 kişiden 9’u bana dik dik bakıyor, beni görmezden geliyor veya nezaketimi yüzüme geri çeviriyorlar, son zamanlarda kötü bir müşteri etkileşimi örneği olarak ağlamaktan kendimi alıkoymak zorunda kaldım.
Kız arkadaşım yok, arabam yok, hala ailemle yaşıyorum. Toplumun beni zavallı olarak damgaladığını ve beni çukurun dibinde tutmak istediğini hissediyorum. Şu anda bunu yazarken yatakta ağlayarak uzanıyorum, ne yapmam gerektiğinden emin değilim ve pes etmek üzereyim.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Sınırlamalarım nedeniyle kendimi desteklemenin bir yolunu...
Kronik ağrılarım ve hafızamla ilgili sorunlarım var. Kendi yerimi almaya yetecek kadar maaşlı yapabileceğim bir iş bulmaya çalışıyordum. yaşam tarzım açısından saatte sadece 26 saat ...
Lisans üniversitesi tercihimden pişmanım
Ben (22 ay) Güneydoğu Asya'lıyım ve orada nispeten bilinmeyen bir üniversiteye gittim ve yakın zamanda bu yıl BT bölümünden mezun oldum. Gittiğim özel üniversite, covid sonrası bir şirk...
Gençlik Gelişimi/Program Direktörü/Yönetici tükenmiş ...
Merhaba!!! 47 yaşındayım ve kariyerimin çoğunu rekreasyon ve gençlik geliştirme alanında çalışarak, programlar, kamplar, spor ligleri ve topluluk girişimlerinde çalışarak geçirdim. İ...
Daha fazla paraya ihtiyacım var ama mutsuz olmak istemiyoru...
Ben (29M) maaş çeki ile yaşamaktan ve fakir olmaktan biraz yoruldum. Kız arkadaşım ve ben ayrıca çok fazla iş gerektiren ve tamir etmeye gücümüzün yetmeyeceği bir ev satın aldık (aptal...
32M - depresyonla uğraşıyor ve tıp fakültesine başlama...
Herkese merhaba. 32 milyon yaşındayım, İspanya'lıyım. Bu yaşımda ekonomi diplomamı bitirerek tıp fakültesine başlamak istiyorum. Daha önce deneyimim yok. Bana depresyon ve anksiyete teş...
Tam zamanlı öğrenci, mezuniyet sonrası kariyer konusunda...
Tam zamanlı bir üniversite öğrencisiyim ve mezuniyetime yaklaştıkça alanımda geleneksel bir giriş seviyesi işe girme konusunda kendime daha az güvenmeye başlıyorum. Becerilerime ve ilgile...
Şu anda yaptığım işten memnun değilim ve hedeflerime n...
Birkaç ay önce bir işim bile yoktu ve bir şekilde onu bulmayı başardım ve oldukça iyi bir iş buldum, dolayısıyla artık mali açıdan bağımsızım. Bunu söyledikten sonra, bu işe sahi...
İyi bir yaşam hakkındaki fikriniz nedir?
İnsanların başarıdan bahsederken pek çok faktör olduğunu biliyorum ama ben çok zengin olmaktan bahsetmiyorum bile. Ben daha çok insanların iyi bir hayat yaşamak için neyin yeterli olduğun...
Sabır anahtardır! 🔑🗝️
Hayalet olmak, iş portallarında kaybolmak, çizginin dışına çıkmak, kendinizi ve yaşam amacınızı kaybetmediğiniz sürece sorun değil. Paniğe kapılmak ya da içeride kendi kendinize kavg...
1 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Life can be rough and people can be mean. Don’t take this the wrong way but it sounds like you’re overly nice and thin skinned. Nothing wrong with who you are but most people are annoyed by overly nice and kind people because they’re jaded by life.
You said you degree isn’t enough for people, are you talking about job hunting or dating wise? Your degree should be for your self investment, a degree doesn’t define your value. Most women will go for the broke guy who’s confident over the meek insecure nerdy guy with a degree, that’s just the way the world works.
Also, who cares if you don’t have a car, not everyone goes at the same pace, that doesn’t make you a loser.
Who cares if you don’t have a girlfriend, you should be living for yourself. The right girl will come along when you’re on the path you’ve made for yourself. A girlfriend isn’t going to make you not a loser or happy, trust me. Girls aren’t these nice magical princesses, they’re people too, which is a lesson you’ll learn the hard way. Also, they should add to your happiness not be your happiness, remember that.
Honestly from your post it sounds like you have some maturing and soul searching to do. You can’t love someone if you don’t love yourself, you sound insecure and emotional too, I’m not trying to be mean when I say that, just being honest, that’s a huge turnoff for most women.
Long story short, you need to learn to not give a f*ck. There’s a book on that too, it might help you. The less you care, the happier you’ll be.
I wish the best to you.