Hayat yaşamaya değer görünmüyor, şimdi ne olacak?
Büyük ölçüde çalışma ihtiyacından dolayı hayatta olmaktan nefret ediyorum. Eğer hayatımın çoğunu çalışmak ve uyumak için kaybediyorsam hayatta kalmanın ne anlamı var? İş nedeniyle genellikle bitkin ve perişan olduğum günde beş saatimi kendime ayırabilmek mutlu olmak için yeterli değil.
Bunların hiçbiri asla değişmeyecek; çoğu insan bu konuda bir şey yapamayacak kadar ezik ya da cahil. Peki amaç ne? İntihar gerçekten bu noktada tek mantıklı sonuç, en azından sonunda kendim için o noktada yapmak istediğim bir şeyi yapıyorum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
"Alışılmadık" yaşam durumu - bir yol bulamıy...
Herkese merhaba, Umarım bu benim için doğru topluluktur. Kendime bir yol bulmaya çalışan 21 yaşında bir kızım ama ne kadar çabalarsam çabalayayım yapamıyorum. Ben Avrupalıyım ve ABD...
Yarı zamanlı kariyer yolları için en iyi seçenekler?
ÇoÄŸumuz gibi ben de tam zamanlı çalışmayı sevmiyorum. Çok çalışmaya karşı deÄŸilim, ama dahası, haftanın 5 günü, günde 8 saat + iÅŸe gidip gelmenin çok yorucu olması. Bu yüzden, Ã...
Sizce Sosyal Hizmet benim için iyi bir eşleşme olur mu?
Herkese selam, Ben 35/E/Güney Avustralya'yım. Sosyal Hizmet'i bir kariyer olarak deÄŸerlendirmenin ilk aÅŸamalarındayım ve dürüst görüşlere gerçekten deÄŸer veririm. EÄŸer düşündüğÃ...
30 yaşına giriyorum, hiç tam zamanlı bir işim olmadı, ...
Ben (29A) bu yıl 30 yaşına giriyorum ve çok korkuyorum. Yaklaşık 2 yıldır tam zamanlı olarak okuldayım ve teknik olarak fizik alanında uzmanlaşıyorum, ancak gezegen bilimine de gitmek is...
Mezun oluyorum ama şimdiden tükenmiş ve geride kalmış h...
Mezun olup bilgisayar mühendisi olarak çalışmaya başlamak üzereyim. Sanırım diplomamı kullanma konusundaki ilgimi kaybettim ama tam zamanlı bir teklif aldım. Her şey çok rekabetçi gel...
Nasıl ilerleyebilirim?
24, sanki hayatımı boÅŸa harcamışım gibi hissediyorum ve bu çıkmazdan nasıl kurtulacağımı bilmiyorum Bu duyguyu nasıl tarif edeceÄŸimi bile bilmiyorum, bu yüzden ne olduÄŸunu anlatacaÄŸÄ...
Herhangi bir zihinsel veya fiziksel çaba harcamadan saatler...
Gerçekten hiç çaba harcamamayı kastetmiyorum ama mümkün olan en az çabayı kastediyorum, bunun var olmadığını varsayıyorum, gerçekten maaş umurumda değil. 40'lı yaşlarımın ortasın...
38M 2006'dan Bu Yana Pek Çok Kariyer Yolu Denedi ve Ha...
38 yaşındayım ve uzun bir kariyer deneme yanılma döngüsünde sıkışıp kaldığımı hissediyorum. 2006'dan beri birkaç farklı yol denedim: • Electrician apprenticeship • Medical assi...
İhtiyacı olana yardım eli
Herkese merhaba, Bir süredir burada gizleniyorum çünkü dürüst olmak gerekirse... Uzun zamandır kendimi kaybolmuÅŸ hissettim. Fikirler, iÅŸler, motivasyon aÅŸamaları ve olaÄŸan döngünün tÃ...
Dikişlerden Ayrılma
Daha önce bir yazı yazmıştım ama durumumun ciddiyetini aktarabildiğimi sanmıyorum. Ayrıca yapay zeka aracına başvurmadan bir şeyler yazabilecek miyim bir bakayım... Neyse, geçtiğimiz (5...
3 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
I’ll tell you what everyone tell me.
Get therapy and a new job.
In my personal experience-i can’t stress enough how much I don’t want this to happen to you-it is only a bandaid. If you aren’t careful (i wasn’t) you just end up starting over multiple times and nothing ever *happens* ya know?
Find some therapy and find something, anything you can stomach enough that’s better than what you do now.
Suicide is definitely NOT an option.
I was in a similar position. Miserable, nothing made sense and was unable to feel happiness.
The main source of my misery was work. I share your opinion. I still do.
We have to work anyway. So I figured I’d make it as easy and comfortable as possible. I quit my job and did some courses. My goal was to use my new knowledge and previous experience to find something that paid well but most importantly, offered a TON of flexibility. I found something I could do from home, no one checks my work hours, and I generally do what I want and still get to “contribute to society”, get paid, and not feel too shit.
Take a deep look at how you can improve your situation within the constraints of modern work. It will take time and effort but it can be done. Please, don’t see suicide as an option. The world (and you) has a lot to offer.
Welcome to capitalism