Hayat drene
Üniversiteyle elimden gelenin en iyisini yapıyorum ama dürüst olmak gerekirse her ay yavaş yavaş yorgunluk ve panik ataklarla öldüğümü hissediyorum. Teknolojide çalışmak istiyorum ama nasıl böyle bir işim olabilir, bir ara kariyer yapmak zorundayım değil mi? Cevapta olduğum tek şey denediğim terapi ve istemediğim ilaçlar.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Bu doÄŸru yol mu?
Yıllarca perakende ve fast food sektöründe çalışıp Alzheimer hastası büyükanneme baktıktan sonra 27 yaşında lojistik okuyorum. İki yıl önce vefat etti ve ben güvenliğe gittim ama par...
22 yaşındayım ve hayatımla ne yapacağım hakkında hiç...
(İngilizcem için özür dilerim, ana dilim için değil) Merhaba, 22 yaşındayım ve hemşirelik diplomamı yeni aldım ama dürüst olmak gerekirse hemşirelik hiçbir zaman hayalimdeki iş ya da...
Birinin bana iş vermesine ihtiyacım yok. Keşke birisi ban...
​ Son zamanlarda çok zorlanıyorum ve açıkçası bu duyguları başka nereye koyacağımı bilmiyorum. Yüksek lisansımı Klinik Psikoloji alanında tamamladım ve diplomamı almak kolay olmas...
Felsefe ve Sinirbilimin çift diploması iyi midir?
Merhaba, Bir ana dal seçme konusunda biraz çıldırdığım için ÅŸimdi biraz reddit'e çarpıyorum. Benim tutkum felsefe ama aynı zamanda iyi maaÅŸlı bir iÅŸ de isterim, gerçekten mecbur kalÄ...
Cesareti kırıldı ve 36 yaşında kaybedildi
Sanatla ilgili bir şeyler yapma umuduyla başladım ve lise dışında animasyon üzerine üniversiteye gittim. Yaklaşık 2 yıl sonra, bilgisayar tarafına girmeye başlayınca, bunun pek de eğlen...
Hayatın yönü ve yarı yolda bütün benliğimi kaybetmek
Son birkaç yıldır çok zor zamanlar geçiriyorum. Sebebini tam bilmiyorum ama beni rahatsız eden şeyler var. Hayatın aynı evresinde bir kez bulunmuş insanların tavsiyesine ihtiyacım var. 2...
Birinci Sınıf Konuşma Terapisti Dışarı Çıkmak İstiy...
Herkese merhaba! Uzun gönderi için şimdiden özür dilerim - kendimi inanılmaz derecede kaybolmuş hissediyorum ve gerçekten nereye döneceğimi bilmiyorum. Yakın zamanda yüksek lisansımı ko...
Birçok büyük tutkusu olan insanlar; okuldan sonra ilk ola...
Avustralya'da bir lise öğrencisiyim ve gelecek konusunda heyecanlıyım ama ilgi alanlarımı nasıl bir araya getireceğim konusunda kafam karıştı. Dünyayı dolaşmak, farklı kültürleri den...
O kadar kaybolmuÅŸ ve periÅŸan haldeyim ki.
32M, İngiltere, 10 aydır işsiz, önceki işi 10 yıl boyunca bir kafedeydi. Okulda pek başarılı olamadım, üniversitede BT okudum, hoşuma gitmediği için Dijital Medya üniversitesinden ayrı...
20'li yaşlarımın ortasındayım ve iyi bir kariyere ...
Ben 20'li yaşların ortasında Asya'da yaşayan bir adamım ve yıllardır bir şeylerle mücadele ediyorum. Son zamanlarda neredeyse dayanılmaz hale geldi. Kağıt üzerinde hayatım berbat değil...
1 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
What are you panicking about? Are you asking yourself the hard questions and being honest with yourself?
Life is draining, and it isn’t easy. Things that help me is to remember how lucky and blessed both me and you are, staying in the present (meditating, observing, spending time in nature, etc.) , as well as remembering how short life is, hence not taking it too seriously. We all make a choice, every morning, every moment, to keep on living. The same way, i can spend time feeling sorry for myself and angry at the world, or i can try to smile more, spread love, and enjoy the little things. Observe your mind, so that when the negative emotions arise, you notice them, let them be, and let them go, instead of holding on to them/attaching and extending their length. We all struggle sometimes 🙂
Feel free to message me, much love