Hayat benim için sanki başlamıyor bile.

28 yaşındayım, üç derecem var ve başarabildiğim tek şey, 4 ay önce işten çıkarıldığım berbat bir stajdı.

Biyomedikal mühendisliği diplomam, pazarlama ve iş analitiği alanında MBA derecem var ve şu anda Yüksek Lisans Veri biliminin son yarısındayım

Kodlamayı denedim, altı hafta sonra vazgeçtim

Veri analitiğini (sql, python, tableau) denedim, ondan da vazgeçtim

Leet kodu sorunlarını çözmenin aslında ne kadar zor olduğunu görünce bir daha ona hiç dokunmadım.

Kahretsin, Excel’de ustalaşmak bile istemiyorum

Kazanmak istiyorum ama bunları yapma isteğim yok, sanki ne olmak istediğimi bile bilmiyorum. Şimdi devlet sınavlarına gönülsüzce hazırlanıyorum çünkü bu bana en azından kalıcı bir pozisyon sağlayacak ama rutine sadık kalamıyorum. İnsanların çok daha iyi durumda olduklarını görüyorum ve cesaretim kırılıyor. Pişmanlık döngüm hiç durmuyor.

Bana zorbalık yapan/travma yaratan insanların hayatlarında her şey yolunda gitti ama ben burada ne yapacağımı bulmaya çalışıyorum.