Hayaller ve görevler arasında kayboldum

Herkese merhaba, selamlar!

27 yaşında, kurumsal hayatta yedi yılını doldurmak üzere olan bir adamım. Şu anda en iyi çokuluslu şirketlerden birinde Kıdemli Yazılım Mühendisi olarak çalışıyorum ve burada iyi bir performans sergiliyorum.

Ancak çocukluğumdan beri büyük hayallerim vardı. Aile sorumlulukları nedeniyle onlara doğru gerçek bir ilerleme kaydettiğimi düşünmüyorum. Ailemin en küçüğü olmama rağmen, para kazanan tek üye benim, dolayısıyla her şeyle benim ilgilenmem gerekiyor. Sonuç olarak şu anda hayatımdan pek keyif alamıyorum çünkü kardeşlerim ve aile sorumluluklarım en büyük önceliğim. Bir yerde bununla barıştım; eğer ailem için zevkimi feda etmem gerekiyorsa, bunda bir sakınca görmüyorum.

Çok mütevazi bir geçmişe sahip olduğumdan, artık kurumsal politikaları ve ağır iş yükünü oldukça bunaltıcı buluyorum. İş yerindeki sürekli baskı nedeniyle kişisel hayata neredeyse hiç yer kalmıyor.

Önemli bir şey başaramadığımı hissetmemin nedeni şu:

Bilgisayar Bilimleri alanında en iyi NIT’lerden birinden mezun oldum ve önde gelen iki çokuluslu ÅŸirkette çalıştım. Kağıt üzerinde iyi görünüyor.

Ama hayatımın farklı noktalarında çok daha fazlasını istedim.

Bir zamanlar ünlü bir şarkıcı olmayı hayal ediyordum ve düzenli olarak pratik yapıyordum. Mesleki sorumluluklarım arttıkça yavaş yavaş buna ayıracak zamanı ve alanı kaybettim.

BaÅŸka bir noktada UPSC’ye hazırlanmak istedim. Ama ailemin durumu göz önüne alındığında bu riski göze alamazdım. Kendimi düşünebilmek için hala kardeÅŸlerimin sakinleÅŸmesini bekliyorum.

Ben de girişimci olmayı hayal ettim ama yine zaman ve sorumluluklar beni engelliyor.

Ben çok iddialı bir insanım. Anlamlı, etkili bir şey yapmak istiyorum; ülkemizin yenilikçiliğine, gelişimine ve büyümesine katkıda bulunmak ve mümkün olduğunca çok insana yardım etmek. Ancak benzer hedeflere sahip, birlikte beyin fırtınası yapabileceğim, birlikte plan yapabileceğim ve fikirleri birlikte hayata geçirebileceğim gerçek bir arkadaşımı özlediğimi hissediyorum. Ya da belki bana rehberlik edebilecek ve hayata yön verebilecek bir akıl hocası veya guru. 12. sınıftan sonra aslında bu tür bir rehberlik almadım.

Şu anda kurumsal hayatta sıkışıp kaldığımı hissediyorum, nasıl ilerleyeceğimden emin değilim.

Topluma ve ülkeme gerçekten önemli bir katkıda bulunmak istiyorum ama kendimi yalnız ve yönsüz hissediyorum.

Gerçek rehberliğinizi ve düşüncelerinizi içtenlikle takdir ediyorum.

Bunu okumaya zaman ayırdığınız için teşekkür ederiz.