Gerçekten işten nefret ediyorum ama paraya ihtiyacım var. Ayrıca fiziksel sınırlamalarım da var. Biraz kayboldum ve yardıma ihtiyacım var.

MERHABA

Hiç keyif aldığım bir işte çalışmadığımı söyleyerek başlayacağım. Birkaç hafta keyif alacağımı umarak başladım, sonra nefret ettim.

Hiçbir zaman gerçekten bir yolum olmadı ve bunu üvey babamın sevgisi olarak gizlerken zihinsel, duygusal ve mali açıdan istismara uğrayarak büyüdüm. Ne yapacağımı, nasıl bir yol bulacağımı bilmiyorum, şu anda ruh sağlığımla ilgili hastalık iznimden aldığım engelli maaşımı kaybettim ancak fiziksel ve zihinsel sorunlarım ve mesafe nedeniyle o işe dönemem. Dil engeli nedeniyle çalışamadığım bir bölgede yaşıyorum ve dilini konuştuğum yakındaki şehre, şehirdeki duruma bağlı olarak 1 ila 3 saat arasında bir otobüs yolculuğu mümkün olabiliyor. Dolayısıyla orada çocuk bakımıyla birlikte gündüz işleri pek işe yaramıyor.

Kocama ve benim aileme maddi olarak yardımcı olabilecek, ancak bizi bırakmaya ya da pes etmeye sevk etmeyecek bir kariyer bulmanın bir yolunu bulmaya çalışırken yardıma ihtiyacım var. Vücudumu fazla ileri itmeyecek bir şey.

Bunu nasıl çözebileceğine ve belki de hayatta kalmak için paradan başka bir anlam bulabileceğine dair herhangi bir önerisi olan varsa, bu makbule geçer.