Gelecek hafta 37 olacağım. 10 yıllık ortağım beni terk etti ve hiçbir yönüm olmadığını fark ediyorum ve en iyi yıllarımı boşa harcamış gibi hissediyorum. Buradan nereye gidileceği ya da ne yapılacağı hakkında hiçbir fikrim yok.

Bu hayatımın en kötü yılıydı.

Aşırı kaygı ve yoğun derin düşüncenin damgasını vurduğu majör bir depresif dönemle uğraştım. Kötü bir ayrılıktan kaynaklandı. Bu ilk olay, muhtemelen yetişkin hayatımın büyük bölümünde uğraştığım ve bastırdığım her türlü güvensizliğin ve endişenin ortaya çıkmasına neden oldu.

Nefret ettiğim bir işte 8 yıldır çalışıyorum. Çok fazla bir getirisi olmadı ama ortağımla benim kurduğumuz küçük hayata devam etmemize yetti.

Hayatta büyük hedeflerim vardı. Partnerim ve ben seyahat etmek, dünyayı deneyimlemek, onu dolu dolu yaşamak istiyorduk ama para her zaman bir faktördü. Üniversiteden gazetecilik diplomasıyla mezun oldum, her zaman başka bir şey için geri dönmeyi düşündüm ama asla yapmadım. Kız arkadaşım benden farklı olarak okulu bitirdi ve lisans ve yüksek lisans sertifikalarını aldı. Fırsatlar buldu, araştırdı. Sadece çalıştım. Onunla her zaman gurur duydum ve onu destekledim ama aynı zamanda biraz da kıskandım. Daha fazlasını istediğimi biliyordum ama neyi hedefleyeceğim ya da oraya nasıl gideceğim hakkında hiçbir fikrim yoktu. Ben de devam ettim ve hayat devam etti.

Ortağım ülke dışında bir iş buldu. Benim de gelmemi istedi ama ben pratik olmayı seçtim. Ben de onun geri dönebileceği bir yeri olsun diye bizim dairemizde kalmayı tercih ederek kaldım. Altı ay sonra işleri bitirdi. Şu anda doğu kıyısında eğitici bir yelkenli gemide çalışıyor ve edindiği uluslararası arkadaşlarını ziyaret etmek için Avrupa’yı gezmeyi planlıyor. Sırada ne olacağını bilmiyor ama hayattan en iyi şekilde yararlanıyor.

Kendime ve nerede olduğuma bakıyorum ve duvara bir delik mi açmak istediğimi yoksa ağlamak mı istediğimi bilmiyorum. Ben meteliksizim, hiçbir yönüm yok. Hayatımın nasıl olmasını istediğime ve onunla ne yapmak istediğime dair belirsiz rüyalar görüyorum ama birdenbire sanki gözümü kırpıştırıyorum ve 30’lu yaşlarımın sonlarındayım. En iyi yıllarımda hiçbir şey yapmadım, hiç istediğim kadar seyahat etmedim, hiç risk almadım, her zaman macera dostum olarak düşündüğüm kadınla zamanımı en iyi şekilde değerlendirmedim. Her şey umutsuz geliyor ve tek düşünebildiğim, bir değişiklik yapmak için artık ne kadar az zamanım varmış gibi hissettiğim.

Gurur duyabileceğim bir hayat istiyorum. Doyum bulmak istiyorum. Ben de bir aile istiyorum; eski sevgilimle yıllardır konuştuğumuz ama hiçbir zaman gerçekleştiremediğimiz bir şey. Ve ben sadece onu geri istiyorum.

Ne yapacağımı, nereden başlayacağımı bilmiyorum. Aslında dünyadaki tüm fırsatlar bana gümüş tepside sunuldu ve hepsini israf ettim.

Etiketler:

Yorum Yaz

20597 Toplam Flood
26133 Toplam Yorum
19535 Toplam Üye
23 Son 24 Saatte Flood

Kod e‑postana gönderildi. (24 saat geçerli)