geleceÄŸim yok…

Üniversitedeki son yılımdan hemen önce, orijinal planlarımın ve hatta tüm çalışma alanımın bana göre olmadığını fark ettim ama o noktada çok ilerdeydim, bu yüzden son yılımı tamamladım ve mezun oldum. Mezun olmama rağmen kendimi tükenmiş gibi hissediyorum ve büyükbabamın parasını da (yaklaşık 25.000 dolar) okul ücretimin yarısını ödedikleri için boşa harcadığım için büyük bir suçluluk hissediyorum.

Hayatımla ne yapmak istediğime dair hiçbir fikrim yok ve dünya bana bunu bir gün çözeceğimi söylese de bunun doğru olduğunu düşünmüyorum. Gerçek tutkularım yok ve sadece var olmaktan ve strese girmemekten memnunum (ki bu benim için kolayca oluyor). Bir saat içinde iyi maaş veren ve kulağa pek de kötü gelmeyen her işe giriyorum, temelde hepsi asgari ücretin hemen üzerinde.

Geçen yıl mezuniyetime yaklaşık 4 ay kala deli gibi iÅŸlere baÅŸvurdum. 7 ay ve 400’den fazla baÅŸvurudan sonra, geçen yaz okula gitmediÄŸim sırada yaptığım asgari ücretli benzin istasyonu iÅŸini geri aldım. Aylardır iÅŸsiz kaldığım için ilk baÅŸta mutluydum ama zamanla parlaklığını yitirdi. Ailemle birlikte yaÅŸamaya yetecek kadar kazanıyorum ama bağımsız olarak deÄŸil ki bu beni gerçekten rahatsız ediyor, bu yüzden kendimi sülük gibi hissediyorum ve paramı kötü bir ÅŸekilde kullanıyorum.

Hala işlere başvuruyorum ama motivasyonum azaldı. Geçtiğimiz yıl muhtemelen en az 600 işe başvurduğumu biliyorum. Bu gerçekten beni biraz umutsuz hissettiriyor ve artık bu benim hayatım. Özgeçmişimde ayarlamalar yaptım ve insanların önerdiği tüm ipuçlarını uyguladım ama anladığım kadarıyla aynı yanıt oranını alıyorum.

EÄŸer ailem benimle iÅŸlerinin bittiÄŸine karar verirse, aslında ölüyüm, hiçbir kaynağı olmayan kırsal Appalachia’da yaşıyorum, bu beni korkutuyor ve geleceÄŸe karşı umutsuz hissettiriyor. Temelde hala varım çünkü buna izin veriyorlar. Çenemi dik tutmaya çalışıyorum ama tüm kötülüğün bir perakende çalışanı olduÄŸunu ve binlerce doları ve üniversitede 4 yılımı sadece böyle olduÄŸum için boÅŸa harcadığımı giderek daha fazla kabul ediyorum. "yapması gerekiyordu". Beni kurtaracak hiçbir mucize gelmeyecek, tüm çabalarıma raÄŸmen hayatımın geri kalanında bu iÅŸte sıkışıp kalabilirim.