Fırsatlar nereye gitti?

Aralık 2024’te Liberal Sanatlar alanında lisans derecesiyle mezun olduÄŸumdan bu yana 200. iÅŸ baÅŸvuruma yaklaşıyorum. Kimse bir ÅŸey söylemeden önce: Karma medya oluÅŸturma/analizini ve çevresel antropolojiyi birleÅŸtiren kapsamlı bir özel derece hazırladım. Kağıt üzerinde en pazarlanabilir derece olmayabilir, ancak gerçek ilgi alanlarımı ve güçlü yönlerimi yansıtıyor ve bundan gurur duyuyorum.

2025’in çoÄŸunu iÅŸsiz geçirdim, ara sıra ücretli iÅŸlere girdim ama Ekim ayına kadar hiçbir ÅŸey istikrarlı deÄŸildi, ta ki asgari ücretin birkaç sent üzerinde bir bakkalda kasiyer iÅŸi yaptığım zamana kadar. BaÅŸvuru başına 1-2 düşünceli takip e-postası göndermeme raÄŸmen baÅŸvuru yanıt oranım %5 civarında seyrediyor (profesyonel olacak kadar aralıklı, unutulacak kadar uzun deÄŸil).

Başvurduğum şeylerin çoğu bir şekilde yazmayı içeriyor: gazetecilik, metin yazarlığı, hayalet yazarlık, idari roller, kampanya organizasyonu, gönüllü ve konuk koordinasyonu, prodüksiyon yardımı. Ayrıca başvuru alanını daraltmaya yardımcı olacağını umarak aramamı ülke çapından sadece eyaletime kadar daralttım. Neden sürekli görmezden gelindiğime dair çalışma teorim, genel bir uzman olmanın bana zarar verdiği yönünde: İşe alım görevlilerinin özgeçmişimi atladığından şüpheleniyorum çünkü herhangi bir sektörde sektörle ilgili yeterli deneyime sahip değilim. Pek çok farklı işte çalıştım ve doğru yönlendirme verildiğinde hızla uyum sağlayabiliyorum, ancak bunu gerçekten kanıtlayacak bir yere ihtiyacım var. İstediğim rollerin çoğu kar amacı gütmeyen kuruluşlarda veya kamu sektöründe ve orada giriş seviyesi açık pozisyonları bulmak gerçekten zor.

Bir noktada şunu sormam gerekiyor: Neyi yanlış yapıyorum?

Neredeyse 30 yaşındayım, giderek büyüyen bir borcum var ve faturaları ödemeye çabalıyorum. Ortağım hâlâ okulda, ama o bile bu yaz iÅŸe girdi – ÇarÅŸamba günü baÅŸvurdu ve Pazartesi günü teklif aldı – ve ben hâlâ iki hafta önce yaptığım röportajlardan haber bekliyorum. Depresyonun bakış açımı renklendirdiÄŸini biliyorum ve bir süredir de öyle. Kanıtlar aksini gösterdiÄŸinde iÅŸlerin tersine döneceÄŸine dair umutlu bir güven sergilemeye devam edemem. Büyük yaÅŸamak ya da kendime bir isim yapmak istemiyorum. Sadece idare etmek istiyorum. Ancak giderek artan bir ÅŸekilde tek seçeneÄŸin ailemdeki herkes gibi teknolojiye yönelmek ya da tamamen gözden düşmek olduÄŸu anlaşılıyor.

Her insanın kendi hayatının hem mermeri hem de heykeltıraşı olduğuna inanırdım ama başkalarının sunduğu fırsatlar olmadan hepimiz hiçbir alete ihtiyaç duymadan mermere boş boş bakıyoruz.

Bu gönderiyle ne aradığımdan tam olarak emin deÄŸilim – onay ya da baÅŸsaÄŸlığı ya da birisinin bana aşırı dramatik olduÄŸumu söylemesi – ama havalandırmaya ihtiyacım var ve Reddit’in sevimli insanlarının saÄŸlayabileceÄŸi her türlü içgörüyü takdir ediyorum.