Derecem kötü ve yavaş yavaş beni öldürüyor. Çıkmak istiyorum ama gerçekçi olmam gerekiyor.

Yani bağlam açısından çok saygın bir üniversiteden Fizik alanında lisans derecesi için üstün başarıyla mezun olmak üzereyim, bir dönem seçmeli derslerim kaldı. Benim orijinalim "rüya" Doktoramı almak ve araştırma yapmak hayatımın geri kalanı hala masada.

İşte benim sorunlarım. Bunun beni yavaş yavaş öldürdüğünü söylerken şaka yapmıyorum, temel işimi halletmek için aldığım adderall ve kafein miktarı eninde sonunda kalp krizine neden olacak. En hafif haftam yaklaşık 60 saat ve araştırma danışmanım bunun değişmediğini söylüyor.

Beni yanlış anlamayın, yaptığım işe karşı büyük bir tutkum var, o olmasaydı bu kadar ileri gidemezdim. Ama diğer sorunum ise araştırmamın, tüm becerilerimin ve eğitimimin ahlaki açıdan yanlış görmeye başladığım bir şeye yönelik olmasıdır. Ayrıntılara girmek istemiyorum ama insanlık bizim üzerinde çalıştığımız şeye sahip olmamalı. Artık komik derecede kötü değil, kuantum cihazları/bilgisayarları için donanım meselesi, ama yeterince iyi bir şeyin baskı için mükemmel bir araç olacağı fikrini bir türlü kafamdan atamıyorum ve ben de onun yapılmasına yardım ediyorum.

Melodramatik davrandığımı biliyorum ve eninde sonunda bu fikri unutacağım. Ama fizik hayatımın tamamını tüketiyor. Listeleyemeyeceğim kadar çok başka tutkum var ve sanki okul ödevi yapmam, araştırma yapmam ya da onun yerine uyumam gerektiğini hissetmeden hiçbirinin peşinden gidemem gibi geliyor.

Ama en büyük tutkum emlak satışına gitmek. Anlaşma arayışını seviyorum ama daha da önemlisi onları güzel buluyorum; bir insanın tüm hayatı boyunca temsili, insanların eşyalarına yeni bir değer katmaları için seçilmiş.

Onları yönetmek için bir şirket kurmak isterdim, ancak bir işi yürütmek hakkında hiçbir şey bilmiyorum ve bu, fizikten çok daha fazla fiziksel emek gerektirir ve muhtemelen o kadar da kazanamam ve fiziğe tutkum olduğunu biliyorum, bu yüzden aynı zamanda bir hobi uğruna bundan vazgeçiyormuşum gibi geliyor. Ayrıca serbest meslek sahibi olursam yalnız kalmaktan da endişeleniyorum.

Gerçekliği kontrol etmek istiyorum, ne olursa olsun mezun olacağım çünkü zaten oradayım ama tüm hayatım boyunca üzerinde çalıştığım bir şeyi yapmayı tamamen bırakmak isteyip istemediğimi bilmiyorum.