Daha iyiye gittiğini görmüyorum

27 yaşındayım, mayısta 28 yaşına gireceğim ve hayatta hiçbir yolum yok. Şu anda Costco’da çalışıyorum ve büyük faydaları olan iyi bir iş olmasına rağmen bundan nefret ediyorum. 5 yıldan fazladır oradayım ve öyle bir noktaya geldim ki, hayatın sunduğu bunca şey varsa artık gerçekten yaşamak istemiyorum. Kendimi öldürmek istediğimi söylemiyorum ama daha çok var olmak istemiyormuşum gibi. Hayatta tek amacım bu olsaydı, hayatımı bir şaka olarak görürdüm.

2 yıl önce 3 ameliyat gerektiren snowboard dizimi mahvettim. 8 ay boyunca çalışamadığım için tüm birikimimi kaybettim ve beni annemin yanına taşınmaya zorladım. Bir ay önce iş yerinde aynı diz bozuldu ve diz kapağımın uyluk kemiğime kadar hareket etmesine neden olarak 4. ameliyatı gerektirdi. Kadavra grefti alacağım ve doktor diz kapağımı aşağı hareket ettirebilmek için dörtlüyü kesmek zorunda kalacağımı söyledi. Genel olarak bakıldığında acımasız bir iyileşme görüyorum. Şaka şu ki aslında hayatta bir yol bulma umuduyla kazadan bir gün önce orduya yazıldım ama artık bu pencerenin dışında.

Yani onu kırmak için. 30’a basıyorum, dizim kırıldı, benim adıma 5 binden az. Üniversiteyi bıraktım (gittiğim üniversite diploma fabrikasıydı) ve gerçekten fark edilebilir bir becerim veya mesleğim yok. Son 2 yılımı tüm ameliyatlardan sonra vücudumu yeniden kazanmaya çalışarak 1. kareye geri döndüm. Kendimi başarısız hissediyorum ve hayatımın daha iyiye doğru değişeceğine dair umudumu kaybettim ama burada belki birisinin tanrıyı aramayan bir tavsiyesi olabileceğini umuyorum.

Sanırım soru şu: Benim yerimde olsaydın ne yapardın? Sırf sonunda tükensin diye para kazanmak için tüm hayatınız boyunca vücudunuza güveneceğiniz şey neydi?