“Cuma akşamı depresyonu” yaşayan başka biri var mı?
Ben, 23 yaşındayım, tam zamanlı çalışırken her Cuma akşamı bu tuhaf depresyon krizini yaşardım. Haftalık çalışma sona erer ve heyecanlanmak yerine ağır bir boşluk hissederdim. Sanki… birdenbire boş odama dönmekten başka sabırsızlıkla bekleyeceğim hiçbir şey kalmamıştı. Boş, donuk ve gri bir his veriyordu.
Bazen o kadar sert vuruyordu ki tamamen yıkılıyordum. Tüm iş arkadaşlarım, ortaklarının veya onları bekleyen insanların yanına giderdi ve bende böyle bir şey yoktu. Cuma akşamlarını bunaltıcı hissettiriyordu
Bunu başkası deneyimliyor mu? Bununla nasıl başa çıkıyorsun? özellikle partneriniz yoksa
Etiketler:
Benzer İçerikler
29 yaşına girmek üzereyim (Erkek) yirmili yaşlarımın t...
Bir yanım toparlanmanın ve hayatımı düzeltmenin (diğer bir deyişle diploma alma, kariyer sahibi olma, aile kurma vb.) zamanının geldiğinin farkında ve beni yanlış anlamayın, bunu sadece ...
24 yaşındayım ve hala bir kariyere karar veremiyorum
24 yaşındayım ve yaklaşık 4 yıldır bir kariyer yolu bulmaya çalışıyorum ve sıfır ilerleme kaydettiğimi hissediyorum. Asıl sorun, gerçekten hiçbir şeye ilgi duymamamdır. Benim bir "...
Hayatımın son 5 yılını üniversiteye giderek ve aslınd...
Şu anda otizm spektrumundaki çocukları desteklemek için programlar ve müdahaleler yapmayı içeren bir BCBA (davranış analisti) olarak çalışıyorum. Görünüşte kulağa hoş gelse de sor...
20'li yaşlarımı perakendede harcadım
Üniversiteden ayrıldıktan sonra saat başına 19'dan fazla maaş veren hiçbir iş bulamadım. Bu... yaklaşık 2018 yılıydı. Bunu kabul ettim ve rafları stoklayan büyük bir perakende zinci...
Diş hekimliği fakültesinde geçirdiğim 4,5 yılın ardı...
Diş hekimliğinden mezun olmak üzereyim ama kendimi bu konudan kopuk hissediyorum. Bu konuda yetenekliyim ama her gün hastalarla uğraşmanın getirdiği duygusal yük beni tüketiyor ve kendimi mu...
Başarısızlık güvenimi kırdı ve artık nasıl ders ça...
Herkese merhaba, 20 yaşında bir kızım ve şu anda kendimi gerçekten kaybolmuş hissediyorum, bu yüzden benzer şeyleri yaşamış insanlardan tavsiye almayı umuyorum. Birkaç yıl önce fizik...
bir an önce perakendeden çıkmam lazım
22 ay yaşıyorum, annemle yaşıyorum (57) annem erkek arkadaşım (64) ve erkek kardeşim (30) şu anda çalışıyor ve perakende satıştan çıkmak istiyor (Giver'de, shoprite'da çalıştım, ş...
Başarılı/iyi maaşlı olmak hâlâ mümkün mü?
27 yaşındayım, dil bilimi mezunuyum ve 5 yılı aşkın süredir özel yabancı dil öğretmeni olarak çalışıyorum. Serbest meslek sahibiyim ve açıkçası bu yolu seçtim çünkü o zamanlar ...
Yüksek işlevli ama huzursuz - Baskı altında özgürlükt...
Kaçırılan hesap! TL;DR: Yüksek fonksiyonluyum ama huzursuzum. En iyi baskı, yapı ve fiziksel hareket altında çalışırım; açık, yapılandırılmamış yaşam evreleri beni fazla düşün...
Yazılım geliştiricisi çeyrek ömür krizi yaşıyor
Ben (28M) 18 yaşımdan beri yazılım mühendisi olarak çalışıyorum. Çıraklık eğitimi aldım ve üniversiteye gitmedim. Bazı noktalarda bundan keyif aldım, bazı noktalarda ise sıkıcı b...
6 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Im excited to go to my room and just chillout man DAMNNN, especially on da weekends
I used to get this when I didn’t have plans yes
Heck yes, very common. How to deal with it? Find out where people your age are getting together on Friday evenings to do fun stuff together. And before you start saying, “But I am not into loud clubs and bars!”, let me tell you, there are a LOT of people these days in the same boat as you, who are self-organizing to do lots of other kinds of wholesome activities, and who are always glad to see new people show up who want to participate. And if you participate regularly, you might meet someone special there 🙂
I started googling around my town for things like tabletop board game evenings, pickleball, pub trivia, improv comedy, book club, hiking, drumming circle, euchre, pottery or ceramics studio evenings, kickball league, swing dancing, choir, crafting event, whatever. I found that under the surface (not the loud clubs that may seem like the only game in town) there are LOTS of other stuff to do on Fridays and Saturdays. It took a while to gain some traction, but eventually I found my tribe. I even got a girlfriend 🙂
Yes i experienced this so much that i had to switch jobs to work weekends. I had it when i was going to school as well when I was younger.
Mine was cause of childhood abuse. Being outside and doing something made me feel like i was productive and good. Being at home, i felt empty as we never went anywhere or did anything on weekends. I still have it but now working through it in therapy.
Do u have it cause of the same reason?
this sounds difficult. i’m sorry to hear those feelings emerge in a way most other people probably wouldn’t understand.
do you have activities you do outside of work?
I used to look forward to Fridays and weekends. Now its an endless list of tasks to be completed and work to avoid. It never ends and it never improves so why bother working harder. Just do enough to get by