CMV: Hayat şansa dayanıyor ve kimse bunu kabul etmek istemiyor.
Üniversitede elinizden gelenin en iyisini yapabilirsiniz ve hala size muhtemelen alması gerekenden daha düşük notlar veren berbat profesörlere sahip olabilirsiniz.
İstediğiniz kadar çok iş için başvurabilirsiniz, ancak reddettikten sonra ret ile karşılanabilirsiniz.
Bunların hepsi sonunda nihai sonucunuzu etkileyebilir. Böylece olabildiğince sıkı çalışabilirsiniz, ancak kötü şans hayatınızı da istemeyeceğiniz şekilde mahvedebilir.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Kardeşimin hiçbir hırsı yok
Yani erkek kardeşim benden 20 yaşında, benden 2 yaş büyük ama geleceğe dair hiçbir hırsı yok, iyi biri ve aynı zamanda düzgün görünüyor ama çok içe dönük, derslerinde ortalamanın ...
Ne yapmak istediğim hakkında hiçbir fikrim yok
Ne yapmak istediğime dair hiçbir fikrim yok ve hiçbir şey ilginç gelmiyor. 18 yaşındayım, ABD'de, Washington DC civarındayım. Sonbaharda üniversiteye psikoloji bölümü olarak başlamak ü...
30 yaşındayım, aşçı olarak tükendim, siber güvenlik ...
Tek kullanımlık kullanmak çünkü bunu kabul etmek zordur. 30 yaşındayım (Toronto, Kanada'da yaşıyorum) ve yetişkin hayatımın çoğunda şef olarak çalıştım. Başlangıçta yemek yapma...
Hayatım boyunca PMDD ve duygudurum bozukluklarıyla mücade...
Endometriozisim, PMDD'm var ve şimdi yeni keşfettiğim ve nasıl tedavi edeceğimi öğrendiğim bir duygudurum bozukluğum var. Her zaman sosyal olarak mücadele ettim ve hiçbir zaman bir işi uz...
Kapana kısılmış hissediyorum, becerilerimi/özgeçmişim...
Bunun sadece bir söylenti olup olmadığını veya tavsiyesi olan birinin olup olmadığını bilmiyorum ama... Özgeçmişinize uymayan işlere başvurma konusunda pek çok tavsiye görüyorum, anc...
5 yaşımdan beri Sosyal Fobim var, 29 yaşındayım. İşsi...
Bugün, plan kullanma konusunda hiç deneyimim olmayan yeni bir işe, CNC'ye (lazer kesim) başlamam gerekiyordu. Birkaç gün önce bir röportaj yaptım ve isteksiz de olsa kabul ettim. Bugün çal...
35 yaşında işe dönmek
New York'ta on yıllık bir aradan sonra nihayet işe dönmeyi ümit eden bir SAHM'im. Bu süre zarfında engelli kardeşime ve son üç yıldır da kanser tedavisi sırasında anneme bakıcılık yap...
tıp fakültesine girdim ama gitmeye cesaret edemiyorum
Umarım bu yazı gündemden düşmez ama bu kararla ilgili zor zamanlar yaşıyorum. 24M, sarmaşık ligindeki bir tıp fakültesine girdim. Aynı zamanda tıp dışında da bir kariyer inşa ediyorum...
17 yaşında müziği kovalamak için okulu bıraktım, şim...
26 yaşındayım ve sanki hiç gerçekleşmemiş bir hayalin peşinde koşarak hayatımı mahvetmiş gibi hissediyorum. Müziğin beni kurtaracağına gerçekten inandığım için 17 yaşında okulu ...
Web geliştirmeyi ve/veya veri görselleştirmeyi öğrenmey...
Yapay zeka çağında bu becerileri öğrenmeye değer mi diye merak ediyorum. Bazı çevrimiçi geliştiriciler bunu öğrenmenin evet olduğunu söylüyor ancak diğerleri hayır diyor.
8 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
there is more to it: you dont get to choose your genetics. Whether you come out strong or weak, smart or dumb, ugly or a top model. second, you dont get to choose your family.
I mean… yeah?
I don’t want to diminish anyone’s achievements, but that is the general consensus. A lot of people will claim it is 100% their own gumption, but realistically we’re all beholden to luck. Some people get royally screwed over for no reason at all – born into shitty circumstances, raised to be ill-equipped to deal with the world, saddled with mental or physical illness. Getting randomly laid-off, screwed over, thrown out by a crappy slumlord. The list goes on (…which is why I always find it disgusting people demonize the homeless, drug-addled, or otherwise downtrodden. Not everyone gets to be born into a charmed life, shockingly… Moreover not everyone copes with it well).
That being said, there is no reason to go all ‘doom-and-gloom’ and ‘everything is pointless’. Good luck, bad luck. There is still room to try regardless, and nothing is predetermined. It is basically just making the best out of what you’re given.
Luck is chance meeting opportunity is a good definition but I agree with OP, luck is very lopsided with how you use it. In reality, it is luck defined as countless failure meeting endless effort
I think that most “luck” is actually effort and discipline in disguise.
The ultimate luck is having parents who make sure you read books, do your homework, join clubs or sports, etc. They raise you to be a happy, smart, confident, hard-working person.
Then, you will strangely have the “luck” to get good grades, get into a good college, get an interesting internship, all of which will give you the “luck” of landing an interesting and profitable career.
Luck is absolutely a factor, but life is not ‘based’ on luck.
Showing up on time for work every day, pushing for more responsibility, making yourself valuable DOES get you promotions and opens opportunities. Luck might have it happen in 1 day, 3 weeks, 3 years, but persistence increases those odds.
So yeah, to a large extent, good choices, hard (and smart) work, proactivity MAKES your own luck.
Even with all that stuff, it is possible that bad luck will derail you, but odds of ‘success’ can be pretty high.
Luck and choices.
People that ignore the choices aspect are trying to cope with their own bad choices.
People that ignore the luck side are trying to cope with their own impostor syndrome or similar affliction related to success vs. feeling of deservedness.
It’s true that luck plays a role in your success, but that doesn’t mean you have no chance to be successful just because you did poorly in college. College is only 4 years of your life.
The question is how you respond to the cards you’ve been dealt. Do you just give up since you sucked for 4 years? Or do you find a new path for yourself?
The latter is what makes people successful.
It’s about taking chances. You can call it luck, and sometimes it’s as simple as that. However, it’s better to increase the number of chances you get by giving your best and networking, and to take them because most chances won’t come twice.