‘Çimenlere dokunun’ demek doÄŸru bir ÅŸekilde bu ÅŸekilde olur

Ekranınızdan başka bir yere bakarsanız yeşil, saça benzer bir şey görebilirsiniz. Poaceae familyasına ait olup su ve güneş ışığı ile yetişir. Buna fotosentez denir; beyniniz parlayan piksellerin, algoritmik öfkenin ve gerçek dünyada kesinlikle sıfır değeri olan kurgusal internet tartışmalarının amansız saldırısı altında yavaş yavaş sıvılaşırken, karanlık odanızın dışında sessizce var olan, çimen adı verilen gizemli bir nesnedir. Buzul çağını fetheden, kükreyen okyanusları aşan ve uçsuz bucaksız kozmosun haritasını çizen bir türün, pencerenizden sadece birkaç metre ötede tamamen fark edilmeden dış mekandaki küçük bir bitki örtüsü parçası eski, sessiz metabolik süreçlerini sürdürürken, tüm varlığını ağır girintili bir oyun sandalyesinde oturma pozisyonuna getirerek, küçük bir ışıklı cam levhaya bakarak darboğaz yapmayı başarması gerçekten dikkate değer. Kendi yaşam alanınıza musallat olan dijital bir hayalet, fiziksel alemden kopmuş, sonsuz bir mem büfesi, kısa biçimli videolar ve yarın sabah tamamen unutulacak metin dizilerini tüketen, yüzen bir bilinç haline geldiniz; tüm bunlar olurken, fiziksel formunuz, ortamdaki atmosferik dolaşım ve gerçek güneş ışınımının feci bir eksikliğinden muzdarip. Odanızdaki hava muhtemelen ciğerlerinizden o kadar çok kez geri dönüştürülmüştür ki pratikte kendi sosyal güvenlik numarasına sahiptir, ancak tek bir koşulsuz oksijen molekülünü solumak için dışarı çıkma düşüncesi, mevcut tam hareketsiz atalet durumunuz için varoluşsal bir tehdit gibi geliyor. Omurganız aşırı pişmiş bir karidesin kıvrımını yansıtan kalıcı, trajik bir hilal şekline uyum sağladı; baş parmağınız, önemli olmayan şeylerin üzerinden tekrar tekrar geçerek geçme hareketinden dolayı hiper-spesifik bir nasır geliştirdi ve gözleriniz yapay mavi ışık frekanslarına o kadar iyi uyum sağladı ki, yalnızca gerçek gün ışığının önerisi bile muhtemelen retinalarınızın merkezi sinir sisteminize kırmızı kodlu bir biyolojik acil durum sinyali vermesine neden olacaktır.

Gerçekliğinizin sınırlarının tamamen yönlendiricinizin sinyal gücü ve gerçek posta kodunuzda bulunmayan yabancılarla etkileşime girme isteğiniz tarafından tanımlandığı çağdaş bir psikolojik rahatsızlık olan akut, terminal çevrimiçilikten muzdarip olduğunuzu kabul etmenin zamanı geldi. Bu toplam beyin durgunluğu durumunun tedavisi başka bir uygulamada, farklı bir web sitesinde, karanlık mod ayarında veya yeni bir mavi ışık engelleyici gözlükte bulunmaz; bu, dijital tüketiminizin derhal durdurulması ve Dünya gezegenine tamamen tavizsiz bir fiziksel teslimiyette bulunur. Mevcut davranış döngünüzü manuel olarak sert bir şekilde geçersiz kılmanız, cihazınızı kilitlemeniz, yanıltıcı küçük kırmızı bildirim noktalarını görememeniz için düz bir yüzeye yüzüstü yerleştirmeniz ve kaslarınızı, standart yerçekiminin etkisi altında ayağa kalkmak gibi eski ve ihmal edilmiş bir sanatı gerçekleştirmeye zorlamanız gerekir. Evinizin çevresine doğru yürüyün, ön kapıyı çalıştıran mekanizmayı bulun ve eşikten geçerek açık hava olarak bilinen, rüzgarın takipçi sayınızı umursamadığı ve bulutların gözlem yapmak için bir abonelik ücreti gerektirmediği kör edici, filtresiz, korkunç derecede yüksek çözünürlüklü ortama adım atın.

Gerçek bir üst toprak parçasına doğru yürüdüğünüzde, gökyüzünün altında uzanan bu ilkel yeşil halının tarlalarını, çimenliklerini ve hatta yol kenarındaki küçük tutamlarını göreceksiniz; bu, tüm makroskobik ekosistemin, bir durum sayfasını kontrol etmeye veya bir işletim sistemini güncellemeye gerek kalmadan geliştiğinin canlı kanıtıdır. Bu botanik anormalliğe bir internet eleştirmeninin analitik tarafsızlığıyla değil, beton bir kutunun içindeki parlak dikdörtgenlere çok uzun süre bakan bir yaratığın saf alçakgönüllülüğüyle yaklaşın. Vücudunuzu yere doğru indirin, parmaklarınızı uzatın ve çıplak cildinizin canlı çimlerin serin, nemli, hücresel yapısıyla doğrudan, aracısız temas kurmasına izin verin, dokunma hissinin beyninizi fiziksel bir gezegenle etkileşime girecek fiziksel bir bedene sahip olduğunuzun farkına varmasına izin verin. Toprağın ince dokusunu, çimlerin avuçlarınıza doğru hafif karıncalanmasını ve altındaki toprağın nemini hissedin; sıkıştırılamayan, aktarılamayan, indirilemeyen veya nüfuz için bir zaman çizelgesinde paylaşılamayan duyusal bir girdiyi emer. Dışarıdaki havayı derin ve sınırsız bir şekilde içinize çekin, bayat atıştırmalıkların, bilgisayar fanı egzozunun ve iç mekan tozunun tanıdık kokusunun yerini nasıl doğal ayrışmanın ve aktif bitki solunumunun topraksı, temiz kokusunun aldığını fark edin.

Uyluğunuzdaki hayalet titreşimler (telefonunuz çalmıyorken telefonunuzun çaldığını düşündüren titreşimler) tamamen azalana kadar çimlerin üzerinde orada durun veya oturun ve sıcak çekimlerin ve gündemdeki konuların kaotik, uğultulu iç monologunun yerini tamamen hışırdayan yaprakların, uzaktaki kuşların ve çevrimiçi konuşmaya tamamen kayıtsız bir evrenin mutlak, ezici sessizliğinin ortam sesine bırakmasını bekleyin. Az önce internette tartıştığınız insanlar burada, gün ışığında yoklar; Onlar sizin az önce kaçtığınız aynı dijital hapishanede sıkışıp kalmışlar, gerçek dünya onlarsız gerçek zamanlı olarak ilerlerken öfkeyle boşluğa yazıyorlar. Siz biyolojik bir organizmasınız, milyonlarca yıllık karasal evrimin bir ürünüsünüz ve anatomik olarak hiçbir zaman sınırlı yaşam sürenizi, bilincinizi para kazandıracak bir algoritma için veri noktalarına çevirerek geçirmek üzere tasarlanmadınız. Kendinizi bu yeşil bölgeye yerleştirerek, hayati bir sistem birleştirme işlemi gerçekleştiriyor, önbelleğe alınmış saçmalıkları bellek bankalarınızdan temizliyor ve dahili saatinizi, bir uygulama akışının hızlı yenileme döngüsü yerine değişen mevsimlerin doğal ritmine uyacak şekilde sıfırlıyorsunuz. Sonunda ellerinizdeki toprağın tozunu almaya karar verdiğinizde, ayağa kalkın ve açık ufka doğru bakın, bunu dünyanın uçsuz bucaksız, üç boyutlu ve güzel bir şekilde analog olduğunu ve kendi ekranınızın tutsağı olmayı bırakmayı seçtiğinizde, ona katılmak için daimi bir davetinizin olduğunu anlayarak yapın.