Çeyrek yaşam krizi mi?

Merhaba arkadaşlar. 25 yaşındayım, New York’ta yaşıyorum ve başımı suyun üstünde tutarak hayatın hareketlerini yaşıyorum.

Korktuğum prestijli bir iş promosyonu sayesinde Şubat ayında DC’den New York’a taşındım. Bunu yazmak çok tuhaf çünkü en çok hayalini kurduğum şehirlerden birinde yaşamaktan, tanınmış bir bankada çalışmaktan şikayet ettiğim için kendimi inanılmaz derecede suçlu hissediyorum. Sorun şu ki, hayatımda hiç bu kadar depresif hissetmemiştim. Son 9 aya dönüp baktığımda, dönüştüğüm kişiyi gerçekten tanıyamıyorum. Arkadaşlarımla vakit geçirmeye, DJ setlerine, barlara gitmeye, yeni insanlarla tanışmaya, bankacılık dışında her şeyi yapmaya çaba gösterirdim. Şimdi kendimi cumaya zar zor geliyor, kendimi kanepemde yalnız buluyorum, tüm sosyal toplantılardan kaçınıyorum ve hafta sonunu tek başıma geçiriyorum, neredeyse hiçbir şey yapmıyorum (örneğin, belki egzersiz yapmak için dışarı çıkacağım / bir kafeye gideceğim ama hepsi bu kadar). Hiç bitmeyen bir döngü gibi. İşyerinde kendimi boşlukta hissetmeye başladım (bunu en iyi şekilde tanımlayabilirim), meslektaşlarım hayatımdaki her şeyin düzenli olduğunu söylüyorlar. Gerçek şu ki: Yapmıyorum. Veya hiçbir şey üzerinde kontrolüm yokmuş gibi hissediyorum.

Bir çeşit değişiklik yapmam gerektiğini düşünüyorum. Bu hafta, iki aylık işimi halletmek için Şubat ayında Tayland’a tek yön bir uçak almayı düşündüm, son 6 yıllık çalışma/staj/okul hayatımda ilk gerçek zihinsel kırılmayı yaşadım. Bu noktada artık hayatımda ne yapmak istediğime dair hiçbir fikrim yok. Her şey yanlış ve kafa karıştırıcı geliyor. Belki 20’li yaşlarının havası bu ama ben bunu büyük ölçüde kaybediyorum.

İdeal olarak bundan sonra Avrupa’ya da taşınırdım (burada vatandaşlığım var), ancak ara vermenin kariyerime zarar verip vermeyeceği konusunda tam anlamıyla hiçbir fikrim yok. Endişelendiğim şey iş piyasasının durumu.

İşin can alıcı noktası şu; Bankacılık işimden dolayı astronomik derecede tükenmiş hissediyorum ve New York’a taşındığımdan beri kişisel hedeflerimin hiçbirini gerçekleştiremedim. Bu şehrin bana göre olduğunu düşünmüyorum. Teorik olarak seyahat etmek / ebeveynimin evine dönmek için birkaç ay izin alabilirim, ancak bunun gerçekten aptalca / riskli bir fikir olup olmadığından emin değilim.